Beeld: Canva
Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat hulp gebruiken. Elke week vertelt een moeder over haar dilemma. Roelie trekt haar schoonmoeder niet meer.
Roelie (34) woont samen met Floris (36), en is moeder van Maxim (5) en Ella (2).
“Niemand was zo blij met mijn eerste zwangerschap, als mijn schoonmoeder. Huilend van geluk stond ze in de woonkamer, met het voorleesboekje dat we haar hadden gegeven om het nieuws te verkondigen. ‘Oma! Ik word óma!’, bleef ze maar roepen. Begrijpelijk, vond ik. En vertederend.
Toen Maxim geboren was, bekeek ik dat moment met mijn schoonmoeder steeds vaker met andere ogen. Ze gedroeg zich alsof zíj een kind had gekregen, en bemoeide zich met alles van Maxim. Hoe vaak hij moest drinken. Wanneer hij verschoond diende te worden. Welke kleren hij aan moest, want het shirt dat ik hem had aangetrokken was zeker veel te warm.
Mijn schoonouders wonen op vijf minuten afstand van ons huis, en al snel kwam ze dagelijks over de vloer om te ‘helpen’ met Maxim. Fijn, zo’n betrokken oma, maar dit was wel een beetje veel van het goede. Natuurlijk was het heerlijk dat ze even een was kwam weg vouwen of boodschappen kwam brengen. Ik had mijn handen vol aan mijn pasgeboren baby, en zij kon wel een verzetje gebruiken met een man die zijn stoel nooit uit kwam. Maar puntje bij paaltje was ik dan degene die de was of boodschappen deed, terwijl zij met Maxim in de weer ging. Wanneer ik voorzichtig tegensputterde, bulderde ze: ‘Kind, ik heb dit al vier keer gedaan, laat dat mannetje maar aan mij over.’ Waarna ik bedremmeld afdroop.
Floris begreep mijn ergernis wel. Na een goed gesprek met zijn moeder, spraken ze af dat ze niet meer dagelijks langs zou komen, en de zorg voor Maxim primair aan mij overliet. Zo liep het een tijdje beter. Tot ik zwanger raakte van Ella en door bekkenproblemen niet mobiel was. Binnen de korte tijd bestierde mijn schoonmoeder mijn hele huishouden; de zorg voor Maxim voorop. Ze zette hem voor straf op de deurmat wanneer hij niet luisterde – iets wat ik zelf nooit zou doen – , gaf hem snoep terwijl hij dat van mij niet mocht, en foeterde Floris uit omdat ze vond dat hij te lange werkdagen maakte, terwijl mij dat helemaal niet stoorde.
Na een paar flinke aanvaringen tussen Floris en zijn moeder was het een tijdje rustiger. Maar nu kwam ik onlangs thuis van mijn werk, toen mijn schoonmoeder er was. Op het aanrecht stonden potjes voedingssupplementen, en voor het gemak had ze Maxim en Ella maar alvast één van elk gegeven. Dit ging me echt te ver: alleen Floris en ik bepalen wat onze kinderen wel of niet nodig hebben, en al helemaal als het om medicijnen of supplementen gaat.
Mijn schoonmoeder lijkt het maar niet te begrijpen. Ik ben blij met haar betrokkenheid, want ze is lief voor de kinderen en vangt ze veel op. Maar hoe maak ik haar duidelijk dat de bemoeienissen moeten stoppen, wanneer praten niet helpt?”
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.