Column Mariëtte

Een mens zou van ­minder gek worden. Mariëtte ­Middelbeek (33) schreef de heerlijke thriller voor ons Zomerboek. Fluitend, terwijl ze net was bevallen van een prachtdochter en nog wat dingen op haar to do-lijstje heeft staan.

Kek Mama’s chef Mariëtte houdt niet zo van stilzitten. Ze is niet alleen moeder van Casper (2) en Nora (4 maanden), ze schrijft ook nog de ene bestseller na de andere én zorgt ervoor dat er elke vier weken een nieuwe Kek Mama verschijnt.

Mariëtte begon als journalistiekstudente met het schrijven van doktersromans als bijbaantje, rolde daarna de chicklit en groeide door naar romans voor de jeugd en volwassenen. En dan schrijft ze ook nog non-fictieverhalen. Haar laatste boek, De mensen van de ambulance, ligt nu in de winkel. Ze schreef het tijdens haar laatste zwangerschapsverlof, deed vers uit het kraambed de promotie en vond bovendien nog de tijd een zomerthriller te schrijven voor dit Zomerboek.

Heb je ook nog weleens tijd voor jezelf?

“Ik weet eigenlijk niet wat ik daarmee moet. Ik ben niet gemaakt voor de sauna en winkelen is ook niet m’n hobby. Als ik af en toe uit eten kan met vriendinnen en zo nu en dan een boek kan lezen, ben ik al blij. Maar de meeste tijd gaat naar de kinderen, mijn werk bij Kek Mama en boeken schrijven. Soms loopt het een beetje uit de hand. Lig ik weer in bed met mijn laptop, éven iets ­afmaken. En in drukke tijden zit ik zelfs met mijn ­laptop op schoot als we een halfuurtje onderweg zijn met de auto. Maar goed, mijn man Erik is het gewend. En zolang we ­genoeg tijd voor elkaar hebben, gaat het prima. Daar zijn we wél streng in: kinderen uit logeren en wij uit eten. Doen we zeker eens per twee maanden. Wat ook scheelt, is dat Erik het thuis allemaal draaiende houdt. Hij volgt een studie en zorgt daarnaast voor de kinderen. Dat is natuurlijk een enorme luxe; ik hoef niets meer te doen. Als ik thuis werk, trek ik gewoon de deur van mijn kamer achter me dicht en ga aan de slag.

Drie dagen in de week werk ik voor Kek Mama en twee dagen ben ik thuis bezig. Dan werk ik aan mijn boeken en besteed aandacht aan de kinderen. Plus de weekenden en avonduren. Als Casper en Nora slapen, zit ik meestal te schrijven. Ik probeer wel een of twee avonden per week vrij te houden. Dan gaan we eten met vrienden of ­Netflixen. Op dat laatste gebied loop ik trouwens chronisch achter. Nadat ik de vorige keer de cliffhanger van House of cards al opving lang voordat ik bij die aflevering was, geldt er nu een serie-spreekverbod in mijn aanwezigheid.”

Hebben je ouders je zo gedrild?

“Het valt mee, maar als ik thuiskwam van school zat mijn moeder wel altijd aan de keukentafel haar vertaalwerk te doen. Ze werkt ook in een bibliotheek, dus mijn liefde voor boeken is wel verklaarbaar. Ze had haar werkkamer tegenover mijn slaapkamer: ik viel in slaap met het getik van haar toetsenbord. Als zij niet zat te werken, kon ik niet slapen.”

Je schreef in tien jaar tijd zestien boeken. Beetje doorgeslagen?

“Ik schrijf heel snel, dat scheelt. En altijd over onderwerpen die mij interesseren. Dan heb ik bijvoorbeeld voor een blad een artikel geschreven over een vrouw die haar man verloor en denk ik: hier zit meer in. Het idee voor mijn boek Crash is op die manier ontstaan. Ook de non-fictieboeken gaan over onderwerpen waar ik al heel lang graag in wilde duiken. Mee op de ambulance of brandweermensen interviewen over wat ze allemaal meemaken, daar word ik nou echt blij van. Al baal ik echt weleens als er een deadline nadert die ik iets te optimistisch heb ingeschat. Een keertje doorhalen is prima, maar het moet wel leuk blijven. Vooral als ik me heb voorgenomen op vakantie eens wat minder te werken en dat vervolgens niet lukt, vraag ik me soms af waar ik mee bezig ben. Vorig jaar trokken Erik, Casper en ik met een camper door Amerika. Waar ik ons al gezellig ’s avonds bij de fire pit zag zitten, kwam het er iets te vaak op neer dat ik met een fel oplichtend laptopscherm in het donker zat. Niet heel idyllisch, zeg maar.”

Lees een deel van de bloedspannende zomerthriller van Mariëtte hier.

Benieuwd naar de boeken van Mariëtte? Klik hier voor een fijn overzicht.

tips-gewichtscoach-afvallen-niet

Door die schappen vol met pepernoten en kerstkransen ben je waarschijnlijk nog lang niet bezig met de nieuwjaarsvoornemens. Hoeft ook niet, maar mócht je je op 1 januari toch bedenken, dan heb je ongetwijfeld wat aan deze tips van gewichtscoach Mieke Kosters.

1. Leef niet volgens de regels van een ander


Je eetpatroon van de ene op andere dag omgooien? Echt. Niet. Doen. Dit houdt niemand vol. De kans dat je na een paar dagen weer in je oude patroon valt, is groot. Afvallen gaat in kleine stappen: luisteren naar je lichaam, eigen keuzes maken. Dus niet opeens gaan leven volgens de regels van een ander. Of dat nu Sonja Bakker, Fajah Lourens of Rens Kroes is. Blindelings anderen volgen, doe je alleen maar tijdelijk. Daar gelooft Mieke niet in: "Je moet in jouw huidige leven, met de dingen die jij lekker vindt en die bij jouw gezinssituatie passen, een manier zoeken om in balans te blijven", legt ze uit. "Je hebt simpelweg drie knoppen om aan te draaien: ‘meer bewegen', ‘minder eten' en ’snelheid van afvallen'. Zorg dat je deze drie factoren in een evenwicht brengt waarmee je tevreden afvalt, eet en beweegt. Dát werkt. En dan hoef je nooit apart te eten van je gezin en eet je nog steeds de dingen die jij lekker vindt."
 

Lees ook
5 steengoede afvaltips voor de laatste 5 kilo

 

 

2. Laat lekkere dingen niet altijd staan


Bijna elk dieet draait om wat je allemaal níet meer mag eten. Je start daardoor met een negatieve kijk op afvallen: jij moet weer streng zijn en afzien. Niet doen: regievol afvallen is veel leuker dan machteloos overeten. Draai je mindset om: Jij mag alles eten, je wilt het niet langer. Je kiest ervoor om slanker te worden (en te blijven). Als je zo redeneert, ben je zelf de baas over je eetgedrag en heb jij de regie. Er zijn geen verboden middelen, want als je geen chocola mag, wil je het juist. Dan ben je alleen maar bezig met al die lekkere dingen die aan jouw neus voorbijgaan en da's zonde. Je mag alles, je kiest zelf. Niet meer al het lekkers, wel het allerlekkerste. Dan val je af en eet je super lekker, ja, ook wijn en chocola.
 

 

3. Roep niet de hele dag 'arme ik'

'Alle slanke mensen kunnen altijd alles eten': arme ik. 'Zij vallen veel sneller af': arme ik. 'Oh, ik moet wéér streng zijn': arme ik. Stop met deze negatieve gedachten, want blijf je 'arme ik' roepen, dan zal het jou niet lukken om lange tijd op je gewicht te blijven: niemand kan een heel leven afzien. Dus stuur ‘arme ik’ de deur uit. Stop met vergelijken en kies het eetgedrag waar jij blij van wordt. Pak de regie. Jij bepaalt wat je in je mond stopt. Je hebt een keuze. 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

 

Editor's note: dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

gescheiden-ouders-herkenbaar

Sinds de scheiding loopt blogger en moeder Michelle Dempsey tegen een hoop dingen aan. Op Scary Mommy zet ze vijf punten op een rij, in de hoop dat andere (gescheiden) ouders zich hierin herkennen.

1. Je propt 'jouw dagen' helemaal vol

"Voor mijn scheiding haalde ik mijn dochter op van school, liet ik haar achter bij de oppas en ging ik weer aan het werk. Nu, op de dagen dat ze bij mij is, stopt de wereld om 15.00 uur. Ik zorg ervoor dat er geen mailtje belangrijker is dan het avondeten met mijn dochter, en dat ik haar rondjes kan zien draaien, met haar kan kleuren of dat we samen lieveheersbeestjes kunnen zoeken in de achtertuin."

 

2. Je worstelt met het ritme van je kind

"Ik heb zo mijn best gedaan om mijn dochter in haar eigen bed te laten slapen, maar toen ze na de vakantie bij haar vader weer terugkwam, was dat hele ritme (je raadt het al) weg. Het is niet dat mijn ex mijn harde werk opzettelijk wilde saboteren, het is gewoon moeilijk om op twee plekken consistent te blijven."

 

Lees ook
Co-ouderen na de scheiding: 'Het gemis van je kinderen went nooit' >

 

3. Je vraagt je steeds af of je het niet verknoeit

"Het eerste wat in me opkomt als m'n zoon weer een 'Ik wil mama-meltdown' heeft, is: 'Krijgt hij hier op latere leeftijd last van?' Vervolgens krijg ik een schuldgevoel en moet ik mezelf er weer even aan herinneren waarom mijn ex en ik op dit punt waren beland. 'Het is beter zo', zeg ik dan steeds. 'Dit is beter dan getuige moeten zijn van twee ruziënde ouders.'"

 

4. Je mist van alles

"Natuurlijk is er niets mooiers dan vrolijke FaceTime-telefoontjes van mijn dochter krijgen als ze bij haar vader is, maar als ze dan vertelt dat ze bij Disney on Ice was en haar held Elsa zag, baal ik dat ik daar niet bij was. Want dat is wat het ouderschap zo mooi maakt."

 

5. Je voelt je rot om een uitnodiging af te slaan omdat je kind dat weekend niet bij jou is

"Er is niets erger dan dat. Het blijft rot dat mijn kind een samenzijn met vrienden of een weekend met familie mist, omdat ons schema dat niet toelaat. En hoe hard je ook probeert om van te voren te plannen, er zijn altijd last-minute speelafspraken of bezoekjes van familie."

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >