Mila: ‘Ik wacht al een jaar lang op die Tikkie van €800’
Soms loopt een simpele Marktplaats-aankoop nét even anders dan gepland. Wat begon als een droomvondst voor een prikkie, veranderde in een verhaal dat Mila een jaar later nog steeds bezighoudt.
Als de buurvrouw de derde is die haar feliciteert met een niet-bestaande zwangerschap, gaat Nienke aan zichzelf twijfelen. Wie bazuint er nou rond dat ze zwanger is?
Nienke*, getrouwd, moeder van Jelle (5) en Mirte (3): “Ze was de derde in een week die me aansprak. ‘Gefeliciteerd, wat leuk zeg, een derde erbij!’ riep de buurvrouw in het voorbijgaan naar me. Ik keek haar verbouwereerd na. Hoe kwam ze daar nou bij? Ik ben helemaal niet zwanger. En ze was dus niet de enige die het dacht.
Ik bedoel, ik zie ook wel dat ik niet helemaal hetzelfde lichaam heb als voor mijn zwangerschappen, maar om nou te zeggen dat ik er zwanger uit zie, dat gaat wel ver. Zeker als maar liefst drie mensen dit zo zeggen in een week… Een juf op de opvang en een moeder op school hadden me ook al gefeliciteerd. Iemand had deze roddel verspreid. Maar wie?
Ik verdacht eigenlijk meteen een irritante moeder van school, waar ik weleens een aanvaring mee heb gehad. Maar de dader bleek totaal iemand anders te zijn. Ik betrapte haar op heterdaad, in de supermarkt, tegen een wildvreemde. ‘Mijn mama heeft een baby in haar buik.’ Zonder blikken of blozen. Mijn bloedeigen dochter stond hier te verkondigen dat ik zwanger was.
Ik sprak haar er daarna op aan, hoe ze daarbij kwam en dat dat helemaal niet waar is. ‘Jawel, hoor’, zei ze. Ze bleef het zo stellig volhouden dat ik meteen maar een zwangerschapstest heb meegenomen. Die was negatief, dus mijn dochter blijkt niet een of andere helderziende te zijn. Gelukkig.
Ik heb Mirte bezworen dat ze dit echt niet meer tegen iemand mocht zeggen en heb een berichtje rondgestuurd aan de mensen waarvan ik weet dat Mirte dit tegen gezegd heeft, dat ik niet echt zwanger ben. Maar ik heb het haar daarna nog een keer horen verkondigen, dus deze roddel blijft nog wel even in stand, vrees ik.”
Janna walgde van het idee van borstvoeding geven, maar besloot het toch te proberen, door druk vanuit haar omgeving. Ze vond het vreselijk en stopte na twee dagen. Alleen durft ze dat niet te zeggen, dus doet ze alsof ze nog borstvoeding geeft. Je leest hier hoe ze dat aanpakt.