Isabella: ‘Ik schrok me rot toen ik de tekening van mijn kind tussen de andere zag hangen’
Sommige ouders herkennen het kunstwerk van hun kind meteen tussen twintig anderen. Niet door de naam erop, maar door de onmiskenbare… stijl.
Pubers en hormonen, je weet dat het zo hoort – je bent immers zelf ook jong geweest, nietwaar? – maar soms… Gaan ze toch nét even een tikkeltje te ver.
Elma, getrouwd, moeder van Sem (15) en Luna (12): “Onze zoon Sem was ziek thuis. Hij kon die ochtend écht niet naar school, zei hij. Mijn man en ik hebben een tv op onze slaapkamer, dus hij wilde daar liggen. Prima. Maar zo ziek was hij blijkbaar niet, want toen ik thuis kwam van het werk, bleek zijn vriendinnetje na school langs te zijn gekomen.
Ik vond ze samen op ons bed, innig verstrengeld lagen ze een film te kijken. Heel schattig. Ik vind zijn vriendinnetje een ontzettend leuke meid, ze hoort er wat mij betreft helemaal bij. Ik vroeg of ze wilde blijven eten. Met een giechel zei ze dat dat goed was. Sem voelde zich blijkbaar ook weer goed genoeg om te eten. ‘Morgen ga je weer naar school’, zei ik hem. ‘Ja, ja.’
’s Avonds lag ik al in bed, toen mijn man naast me in bed plofte. Meteen hoorden we een oorverdovend gekraak. We schrokken ons kapot. Mijn man tilde het matras op om te kijken waar dat gekraak vandaan kwam. Bleek de hele lattenbodem kapot. Gewoon doormidden gebroken. Hoe dan?!
Meteen dacht ik aan Sem en dat giecheltje van zijn vriendinnetje. Oh god. Wilde ik weten wat hier was gebeurd? Mijn man stond te tieren over die gebroken lattenbodem, toen we ineens uit de kamer naast ons hard gelach hoorden komen. Sem.
‘Jij was toch ziek?!’ riep ik vanuit zijn deuropening. Hikkend van de lach lag hij in z’n bed. Blijkbaar hadden ze het erg gezellig gehad in óns bed. Gatver. Ik kan best veel hebben en van wat geluiden vanuit zijn slaapkamer schrik ik ook niet meer, maar dit ging me toch wat te ver. ‘Geen seks meer in ons bed, Sem. Je hebt een eigen bed.’ Nog een sorry. Wel nog steeds gierend van de lach. Dat wel. Voor straf moest hij ons bed verschonen.”
Dat de hormonen van je dochter van vijftien wellicht van zich zouden laten horen en ze daardoor interesse zou krijgen in bepaalde… dingen, dat had Ilona op zich verwacht. Wat ze niet zag aankomen, was dat haar dochter blijkbaar niet per se interesse had in jongens. Je leest het hier.