Een zekerheid met tieners is toch wel dat ze niet meer weglopen, zoals peuters en kleuters daar nog weleens een handje van kunnen hebben. Tenminste, dat dacht Jolijn. Tot haar oudste dochter Fem ineens spoorloos verdween op een cruisechip.
Jolijn (48), getrouwd met Ronald (49), moeder van Fem (16) en Loes (13): “Met het gezin een mooie reis maken, dat wilden we al jaren. Ons vijftienjarig huwelijksjubileum was de perfecte gelegenheid om eens flink uit te pakken. Op een cruiseschip zouden we een reis maken door de Middellandse Zee, waar we in verschillende landen aan land zouden gaan.
Na maanden voorpret en nog meer maanden flink sparen, was het zover. Onze reis! Het cruiseschip was fantastisch, je kon het zo gek niet bedenken of het was aanwezig. Een sportschool, een bioscoop, een bowlingbaan, vijf restaurants, nog meer bars met de heerlijkste cocktails. Onze oudste, Fem, is zoals een tienermeisje betaamd nogal druk met haar uiterlijk. Ze snackte in haar beleving te veel op de boot en ging daarom na de lunch sporten in de grote sportschool van het cruiseschip. Prima, moest zij weten.
Toen we twee uur later nog steeds niks van haar vernomen hadden, vroeg ik me af of ze zich aan het dood rennen was op de loopband. Klaar met de zoveelste speech over dat ze prachtig was, precies zoals ze was en dat ze haar lichaam niet moest pijnigen met te lang en te veel sporten, je kent het wel. Ik zocht de hele sportschool af, maar Fem was nergens te bekennen.
Ik liep door naar de slaapcabine van haar en haar zus, ze zou wel aan het douchen zijn inmiddels. Geen gehoor toen ik klopte. Ik hoorde ook geen douche lopen. Dan zou ze al wel weer terug zijn bij het zwembad, waar haar vader en zus nog waren. Was ik haar zeker niet misgelopen, dacht ik nog. Maar ook dat bleek niet zo te zijn. Op dit punt was ik eerder geërgerd dan bezorgd. Waar zat ze nou?
Met zijn drieën gingen we Fem zoeken. Toch weer in de sportschool, we probeerden haar te bellen, maar kregen geen gehoor. We kamden het hele cruiseschip uit en er was nergens een spoor van Fem te bekennen. Met de sleutel van Loes keken we in hun slaapcabine, maar ook daar was ze niet. We zochten en zochten. De irritatie was inmiddels toch ongerustheid geworden.
Net toen ik dacht dat dat ze overboord moest zijn gevallen en de paniek zijn intrede deed, belde mijn man me. Hij had haar gevonden. In onze slaapcabine. In diepe slaap. Ze had niks gemerkt van alle commotie, haar telefoon niet horen trillen. Sterker nog, ze had de hele sportschool niet eens gehaald. Ze had haar sportschoenen bij haar vader in zijn koffer gedaan, want die heeft altijd plek over, en was die gaan pakken in onze cabine. Daar lag ze naar eigen zeggen ‘nog even te scrollen’ en ‘zin te maken’ om te gaan sporten, waarna ze in slaap was gevallen. Nou ja, liever dat dan overboord gevallen…”
Jamila had om een andere reden een mindere ervaring op vakantie. Ze zat tweeduizend kilometer van huis en je mag een keer raden wie er in het vakantie-appartement naast haar zat. Je leest het hier.
Anouk (37) dacht dat ze inmiddels wel wat gewend was van haar dochter Maud. Vragen over poep, piemels en waarom papa wél een baard mocht maar zij geen glitterjurk naar de supermarkt: prima. Daar draaide ze haar hand niet meer voor om. Maar na zwemles, in een kleedkamer vol halfnaakte mensen en zoekgeraakte onderbroeken, besloot […]
Anne woont met haar gezin diep in de bossen van Zweden. De dichtstbijzijnde buren – en zelfs de brievenbus – zijn zes kilometer verderop. Water komt uit eigen bron, stroom van zonnepanelen en telefoonbereik is er vrijwel niet. Een vrij leven, maar vergis je niet: het is ook keihard werken.
Een naam kiezen voor je baby is al lastig genoeg, maar Suzes vierjarige dochter Saar had er ook nog zo haar eigen ideeën over.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
