BN'er-moeders op Instagram

Van superkrachten in de keuken tot aan pyjamadag: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

De buikspieren trainen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

☺️☺️☺️☺️☺️☺️

Een bericht gedeeld door DOCHTER DRE (@roxeannehazes) op


Een weekend met z'n tweeën


Valentijnsdag

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Happy Valentine’s Day ❤️❤️❤️

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Superkrachten in de keuken

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

De roerbaksaus is met superkrachten gemaakt! To the moon!! Of to the plafond... 🥴 #ikkandesausvandemurenhalen

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op


Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 

More content below the advertising

De hondenfluisteraar

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Alles voor @mees_kingston zijn aandacht! #hondenfluisteraar #zack #molo #allehondenzijngekopmees

Een bericht gedeeld door Bridget (@bridgetmaasland) op


Pyjamadag

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

❤️

Een bericht gedeeld door Chantal Janzen (@chantaljanzen.official) op

 

'De wereld stond stil'

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Het is vandaag internationale epilepsie dag. Mijn meisje heeft epilepsie. Op de dag van haar eerste aanval stond mijn wereld stil. Mijn lieve kleine kindje werd over genomen en er was niks wat ik eraan kon doen. Ik kon haar niet beschermen of het voor haar oplossen. De grond zakte onder mijn voeten weg. We behandelen haar inmiddels na veel rondvragen en bellen met de beste zorg van @epilepsiesein Stellen medicatie aan en bij. Maar het is en blijft een zoektocht. Er is niet 1 antwoord. Het is een aandoening waar je pas de ernst van inziet als je ermee te maken krijgt. Kleine dingen zoals fietsen, zwemmen kunnen en mogen niet meer alleen door het eventuele risico op een aanval op dat moment. Het beperkt de zelfstandige bewegingsvrijheid van een kind. Leren word moeilijker door constante kleine beschadigingen aan de hersenen. Ik bid iedere nacht dat ze geen aanval krijgt en gewoon op kan staan. Ik heb lang getwijfeld om openhartig te zijn hierover omdat ik niet wil dat ze een stempel krijgt. Sinds Dance Dance Dance en is het out in the open omdat we daar voor het epilepsiefonds danste. Dus vandaag zet ik het epilepsiefonds met onze ervaring in het zonnetje. Ik hoop dat je even naar de site wil surfen om erover te lezen zodat je weet wat te doen bij een aanval. Misschien zelfs wil doneren of collecteren. Mijn dank is groot😘

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

Beeld: Shutterstock
Beeld: Shutterstock

Slaan, duwen, trekken: kinderen doen het bijna dagelijks. Volgens moeder en blogger Acacia Blixen is het heel belangrijk dat een kind 'sorry' leert te zeggen tegen een ander. 'Ouders moeten daarin het goede voorbeeld geven.'

Buiten spelen

De kinderen van Acacia gaan niet naar school, omdat ze er voor kiest ze thuisonderwijs te geven. Haar kinderen spelen regelmatig met vriendjes die ook niet naar school gaan. ‘We zijn een groepje gestart met kinderen van allerlei leeftijden die samen buiten konden spelen, onder toezicht van een ouder. Ik heb toen één ding aangegeven: dat slaan en duwen niet getolereerd wordt en dat als een kind een ander kind pijn doet, hij zijn verontschuldigingen moet aanbieden.’

More content below the advertising

 

Lees ook:
'Mijn dochter (5) hoeft niet altijd sorry te zeggen' >

 

Zelf oplossen

In praktijk blijkt dat echter niet zo eenvoudig. Het komt nogal eens voor dat één van de kinderen van Acacia een duw of trap krijgt en dat de boosdoener dan verder gaat alsof er niets gebeurd is. ‘Daar stoor ik me enorm aan’, vertelt ze. ‘Soms zegt de ouder van het kind ‘sorry’, namens zijn zoon of dochter, maar zo’n verontschuldiging is niets waard.’ Volgens Acacia moet je het de kinderen zélf te laten oplossen. 'Dus: niet ‘sorry’ zeggen namens je kind, maar het je kind zelf laten zeggen. En wil hij dat niet, omdat hij geen spijt heeft, dan moet hij weg.’

 

Goede voorbeeld

Acacia vindt daarnaast dat ouders het goede voorbeeld moeten geven. ‘Bied zelf je verontschuldigingen aan als je een fout maakt. Als een kind het gewend is om ‘sorry’ te horen van zijn ouders, dan zullen ze het gemakkelijker vinden om zichzelf te verontschuldigen tegenover hun vriendjes. Geef je als ouder niet het goede voorbeeld, dan leert een kind dat het normaal is dat iemand anders de verantwoordelijkheid voor zijn acties op zich neemt.’
 

Bron: Scary Mommy.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

 

Beeld: Shutterstock
Beeld: Shutterstock

Klik en nog eens klik: in een mum van tijd heb je twee gaatjes in je oren, voor de rest van je leven. Dat lijkt heel vanzelfsprekend voor meisjes, maar volgens Kristen Mae is dat het niet. Zij liet haar dochter zelf bepalen wanneer ze gaatjes in haar oren wilde. 

Traditie

De dochter van Kristen is 9 en heeft sinds een jaar gaatjes in haar oren. Kristen legt op haar blog uit: ‘Veel ouders geven hun dochters oorbellen als ze nog maar een baby of een peuter zijn. Zelf was ik ook een baby toen ik gaatjes kreeg en ik kan me er dus niets van herinneren. Voor sommige ouders is het zelfs een culturele traditie die er gewoon bij hoort. Maar ik heb er heel bewust voor gekozen om onze dochter pas op haar negende gaatjes te geven.’

More content below the advertising

 

Lees ook:
'Waarom ik mijn baby echt geen oorbellen geef' >

 

Eigen keuze

Kristen noemt daar een aantal redenen voor. ‘Ten eerste wilde ik haar geen pijn doen op zo’n heel jonge leeftijd. Bovendien vind ik de standaard die tegenwoordig aan uiterlijk wordt gesteld, onzin. Ik wilde haar geen gaatjes geven omdat het maatschappelijk verwacht wordt om die als jong meisje te hebben.’ Daarnaast vond Kristen het heel belangrijk dat het haar dochters eigen keuze zou zijn. ‘Rond haar vijfde begon ze zich af te vragen waarom haar vriendinnetjes wel gaatjes in hun oren hadden en zij niet. Ik vertelde haar waarom ik had gewacht en ze vroeg me of het pijn zou doen. Ze besloot toen dat ze op haar achtste gaatjes wilde. En zo geschiedde.’

Sindsdien is haar dochter supertrots op haar oorbellen. ‘Waarschijnlijk was het ook gewoon oké geweest als we haar op jonge leeftijd gaatjes hadden gegeven’, zegt Kristen. ‘Maar ik ben toch blij dat we hebben gewacht. De dag dat ze haar eigen keuze maakte – ook al gaat het maar om twee piepkleine gaatjes – was de dag dat ze zich onafhankelijk voelde. Voor haar was het een bewuste keuze waar ze voor altijd trots op zal zijn.’

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >