Kort geleden deelde Fabiënne (29) haar dilemma . Ze zit met de handen in het haar, want als haar tweejarige zoon van de opvang kwam, werd er over hem geklaagd.
Lees verder onder de advertentie
Wat is er aan de hand?
Haar zoontje gaat al 1,5 jaar twee dagen per week naar de opvang en zit momenteel in de babygroep, ondanks dat hij qua leeftijd al in de groep 1,5 – 4 jaar oud hoort te zitten. Een groep hoger is niet mogelijk, want daar is de komende maanden nog geen plek beschikbaar. Dit is al die tijd goed gegaan, maar steeds vaker komen er klachten binnen.
Lees verder onder de advertentie
Jullie advies
Qua leeftijd zit haar zoontje duidelijk niet op zijn plek en Fabiënne ziet het als de taak van de opvang om dit op te lossen, terwijl de opvang juist naar Fabiënne wijst. Via Facebook deelden jullie adviezen:
Veel lezers denken dat haar zoon zich vooral heel erg verveelt: ”Die jongen verveelt zich en moet nodig door naar de andere groep! Het probleem ligt puur aan zijn leeftijd en een kind van anderhalf is van nature niet agressief! Hooguit onbehouwen en onbenullig!”
Saartje geeft aan dat ze haar zoon beter op een andere manier kan corrigeren: ”Een kind van twee ‘s avonds aanspreken over iets wat overdag gebeurd is, helpt niet. Ze moeten hem daar aanspreken op het moment dat het gedrag zich stelt. En ergens is zijn gedrag misschien wel te verklaren doordat hij nog steeds in de babygroep zit, hij verveelt zich waarschijnlijk. Hopelijk kan hij snel door naar de volgende groep.”
Lees verder onder de advertentie
Volgens Eline heeft haar zoontje behoefte aan positieve aandacht: ”Is het mogelijk dat hij als oudste in de babygroep enkel aandacht krijgt wanneer hij zich slecht gedraagt? Ik zou beginnen met het slechte gedrag thuis beter te corrigeren en een plek zoeken waar hij meer uitgedaagd wordt en meer positieve aandacht kan krijgen. Wellicht geeft deze opvang bij het doorschuiven voorrang aan kinderen die voltijds komen en blijft hij daarom in de babygroep zitten?”
Marion ziet tijd doorbrengen in beide groep als de beste optie: ”Als er geen plek is op de andere groep, kan je vragen of hij daar wel af en toe een uurtje of zo mag spelen. Dan krijgen de de leidsters geen problemen met de kind-aantallen/ratio volgens de richtlijnen en heeft jouw zoontje toch zijn uitdaging/plezier elke keer.”
Lees verder onder de advertentie
Tamara zou ervoor kiezen om in gesprek te gaan met de opvang: ”Kun je als ouder niet in gesprek met de opvang locatie over hoe lang de wachtlijst is op de peutergroep en of hij op bepaalde dagdelen toch niet naar de peutergroep kan? Ook zou je aan kunnen kaarten dat hij andere activiteiten krijgt aangeboden die bij zijn leeftijd passen en ervoor zorgen dat hij zich niet verveelt of in ieder geval minder verveelt. Ook zouden ze hem om hulp kunnen vragen om samen een fles te geven of een speentje te gaan pakken en deze samen geven etc. Zo betrek je hem bij het positieve deel naar baby’s toe en ziet hij het goede voorbeeld.”
Mariska heeft dit gedrag vaker voorbij zien komen: ”Ik werk zelf in de kinderopvang en mijn kind zat gewoon op een peutergroep naar zijn leeftijd, ook met dit gedrag. Heb hem van deze opvang gehaald en beter kon niet. Hij heeft daar veel meer uitdaging en word niet als probleem kind gezien en behandeld.
Lees verder onder de advertentie
Een kind toont gedrag niet uit het niks en zonder reden. Er is altijd iets wat volwassenen kunnen doen om een kind te helpen, ook al kan dit een zoektocht zijn. Het enige wat mijn zoontje nodig had, was duidelijkheid en meer uitdaging en zich begrepen voelen. Maar in plaats daarvan werd hij anders behandeld, buiten de groep gehouden vanwege onveilige situaties wat alleen maar voor meer frustratie heeft gezorgd. A.u.b. haal je kind daar weg en zoek een opvang waar jouw kind wel tot zijn recht komt. Dat verdient elk kindje!”
Sanne adviseert om voor een gastouder te gaan: ”Gastouder zoeken. Kleinschalige opvang.”
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.
Hij komt niet graag in parfumeriewinkels, scant ruimtes op huisdieren en checkt voedseletiketten op noten. Het is dagelijkse kost voor René Watzema (35). Zijn 2-jarige dochter Noré kampt namelijk met heftige allergieën en eczeem. “Het is hartverscheurend. Daarom is humor het beste medicijn.”
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Francine, die haar zoon niet meer van de opvang durft te halen, uit angst voor wat voor wangedrag hij nu […]
Je kinderen spreken het misschien niet elke dag uit, maar hun gedrag zegt alles. Herken jij deze elf signalen? Grote kans dat jij meer goed hebt gedaan in de opvoeding dan je denkt.
Sabine (41) werkte fulltime, sportte fanatiek en danste door de woonkamer met haar dochters. Tot Long COVID haar leven stillegde. Wat volgde was een zware periode van overleven, rouw en ontdekken hoe ze het moederschap opnieuw vorm moest geven.