Dilemma: ‘Mijn nicht is boos omdat ze geen daggast was op mijn bruiloft, moet ik me daar schuldig over voelen?’

bruiloft Beeld: Kek Mama
Elsemieke Tijmstra
Elsemieke Tijmstra
Leestijd: 5 minuten

Dat het ouderschap uitdagend is hoeven we je niet te vertellen. Er is geen handboek en er is geen one size fits all. Logisch dus dat je soms met vragen en dilemma’s zit. Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week: Ella twijfelt of ze de verkeerde keuze heeft gemaakt haar nicht niet als daggast voor haar bruiloft uit te nodigen.

Lees verder onder de advertentie

Ella (35), verloofd met Remco (35), moeder van Ine (4) en Joes (2): “Een bruiloft organiseren betekent honderdduizend keuzes maken, ben ik inmiddels achter. Waar, wanneer, je jurk, en misschien nog wel het moeilijkste: wie nodig je uit, wie niet en wie mag de hele dag komen en wie alleen naar het feest in de avond? Wij hadden al lang van tevoren besloten dat we het klein zouden houden, voornamelijk om het budget. We hebben gewoonweg niet de middelen om tienduizenden euro’s aan onze bruiloft uit te geven.

Lees verder onder de advertentie

Daarbij leek het ons ook juist fijn. Alleen onze kleine kring om ons heen, tijd om met iedereen te praten, alles bewust mee te maken. Niet omdat we grote bruiloften niet leuk vinden. Integendeel. Ik ben dol op een goed feest en geef mij twee glazen wijn en Dancing Queen en ik sta als eerste op de dansvloer. Maar voor onze eigen bruiloft wilden we iets anders. Intiem, overzichtelijk en vooral: betaalbaar. Dat was in onze ogen voor ons de ideale dag. Ik had alleen nooit verwacht dat anderen daar zo’n punt van zouden maken.

Een heel andere bruiloft

Een paar jaar eerder trouwde mijn nicht. Zij pakte het compleet anders aan. Haar bruiloft was groot en uitgebreid, met veel familie, vrienden en kennissen. Mijn man en ik waren allebei voor de hele dag uitgenodigd, net als al haar andere neven en nichten én die van haar echtgenoot.

Hartstikke leuk, oprecht. We hebben een geweldige dag gehad en ik voelde me vereerd dat we erbij mochten zijn. Alleen heb ik die uitnodiging nooit gezien als een soort contract. Blijkbaar dacht mijn nicht daar anders over. Blijkbaar had zij verwacht dat ik die uitnodiging ooit zou terugbetalen.

Wie mag er de hele dag bij zijn?

Toen wij onze gastenlijst maakten, kwamen we al snel uit bij een klein select clubje: onze twee kinderen, onze ouders, broers en zussen en de getuigen (mijn beste vriendin en zijn beste vriend). Dat was het. En het zal je verbazen wat je dáár al voor moet betalen, trouwens.

Mijn nicht en haar partner nodigden we natuurlijk wél uit voor het feest. Ik dacht oprecht dat dat prima was. Ze waren erbij op onze trouwdag, konden met ons proosten en feestvieren en eerlijk gezegd heb ik er vooraf geen seconde bij stilgestaan dat ze daar misschien gekwetst door zou zijn. Nou. Dat was ze dus wel.

Lees verder onder de advertentie

‘Wij hadden jullie toch ook uitgenodigd?’

Blijkbaar had ze bij andere familieleden geklaagd, want het kwam van verschillende kanten bij mij terecht, dat ze het vervelend en vooral nogal oneerlijk vond dat ze niet als daggast was uitgenodigd. Toen ik haar belde om het toe te lichten, kwam ze met de zin die sindsdien in mijn hoofd blijft rondspoken: ‘Wij hadden jullie toch ook de hele dag uitgenodigd?’

Lees verder onder de advertentie

Eh, ja. Dat klopt. Maar is een uitnodiging voor een bruiloft dan iets wat je later moet teruggeven? Want als we die logica volgen, moet je dus eigenlijk tijdens iedere bruiloft alvast administreren voor welke onderdelen je bent uitgenodigd. Ceremonie: check. Diner: check. Feest: check. Cadeau van 75 euro, geen cent meer of minder: genoteerd. Tot over zes jaar, dan verrekenen we de boel. Dat lijkt mij toch niet helemaal de bedoeling.

Onze bruiloften waren niet te vergelijken

Ik vind het heel vervelend dat ze hier zo’n punt van maakt. Wat me vooral dwarszit, is dat onze situaties totaal verschillend waren. Mijn nicht had een veel grotere bruiloft met veel meer daggasten. Zij hadden daar ook budget voor. Wij hebben een kleine bruiloft met een beperkt budget. Als we iedereen die ons ooit als daggast heeft uitgenodigd óók de hele dag hadden moeten uitnodigen, was onze intieme bruiloft binnen vijf minuten niet meer zo intiem geweest en hadden we nog tien jaar door moeten sparen.

Lees verder onder de advertentie

Tegelijkertijd snap ik haar ergens ook wel en ik twijfel een beetje aan mezelf, of ik toch niet een foute beslissing heb gemaakt. Ik heb regelmatig contact met haar, meer dan met al mijn andere neven en nichten. Maar als ik haar had uitgenodigd, kom je weer op het punt dat je alle andere neven en nichten ook moet uitnodigen. Dan blijft het dus weer geen intieme bruiloft. Dat maakt het zo ingewikkeld.

Sindsdien is het anders

Sindsdien doet ze afstandelijk. Op verjaardagen is ze vriendelijk, maar gereserveerder dan vroeger. Misschien beeld ik het me in, maar ik heb het gevoel dat onze bruiloft iets heeft veranderd in onze relatie en daar baal ik van.

Want ik blijf erbij dat iedereen zijn eigen bruiloft mag organiseren zoals hij of zij dat wil. Een uitnodiging is een uitnodiging, geen tegoedbon die je jaren later kunt inwisselen.

Maar hoe langer ik erover nadenk, hoe meer ik besef dat het misschien niet alleen om die stoel aan het diner ging. Misschien dacht mijn nicht dat onze band hechter was dan uit onze gastenlijst bleek. Ik vind nog steeds niet dat ik haar als daggast had móéten uitnodigen, maar had ik van tevoren even met haar moeten bespreken waarom we het zo klein hielden? Misschien wel.

Lees verder onder de advertentie

En nu vraag ik me dus af: was zij onredelijk omdat ze verwachtte dat haar uitnodiging van jaren geleden wederzijds was? Of was ik degene die had kunnen bedenken dat dit haar zou kwetsen? Wat vinden jullie?

Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail