column-malu-chaos-geluk
Beeld: Marco Kolanus

Tegenwoordig vind ik het heerlijk om aan het werk te zijn. Maar voordat ik na mijn zwangerschap weer moest beginnen, schoten er duizenden doemscenario’s door mijn hoofd. 

Een kleine greep: 

 

  1. Zo fijn, weer aan het werk. Even en paar uur zonder poepluiers, spuugdoekjes en babykwijl.
  2. Ik kan niet wachten…
  3. Kijk zelfs uit naar het moment dat ik in alle rust naar de koffieautomaat kan lopen. Nu pas besef ik dat ik die route al die tijd heb ondergewaardeerd…
  4. En het hoogtepunt van de dag: moeten blázen om mijn koffie drinkbaar te krijgen…
  5. Heb ik voor mijn gevoel al eeuwen niet hoeven doen. (Al gaat een lauwe ochtendkop er na drie uur nachtrust evengoed in, daar niet van…)
  6. Ook lekker: dat ik in plaats van die ‘makkelijke’ broek en slobbertrui eindelijk weer iets fatsoenlijks aan kan. Voor melkvlekken hoef ik immers niet bang te zijn.
  7. Wat zei je? Geen vlekken? Ik bestel gewoon op de valreep wat nieuwe outfits!
  8. En hup, een extra laag make-up op, want dat moet ik toch niet hebben: dat collega’s na mijn eerste werkdag tegen elkaar fluisteren dat ik er ‘ietwat uitgeleefd uitzag’….
  9. Nee hoor, ik heb alles onder controle. Dat ‘werkende moeder’-zijn is helemaal mijn ding.
  10. Oppas geregeld, out-of-office uitgeknald: er kan niets meer misgaan.
  11. Al lijkt Mack het toch wel te voelen, dat ik ‘m een paar uur achterlaat: hij slaapt al dagen onrustig. En als ik even naar de keuken loop nadat ik over z’n box heb gehangen, zet-ie het gelijk op een krijsen.
  12. Alsof hij nu al last heeft van verlatingsangst…
  13. Zou dat al kunnen met vier maanden?
  14. Even Googelen.
  15. Ja dus. 
  16. Man, dat moment vergeet hij natuurlijk nooit. Dat ík, z’n moeder notabene, hem van de één op andere dag achterliet bij een vreemde.
  17. Nou ja, vreemde… Het is dan wel z’n oma, maar ik bedoel: mij ziet hij de hele dag door, haar hooguit twee keer per week.
  18. En wat nu als zij ‘m niet stil krijgt als-ie verdrietig is?
  19. Of in blinde paniek een schep te veel door z’n voeding doet en hij vervolgens de hele middag met kramp zit?
  20. Oh. En weet ze trouwens wel hoe je die draagdoek goed omknoopt? Anders slaapt-ie echt niet…
  21. Misschien moet ik wel gewoon fulltime huismoeder zijn. Heb ik van al dat gedoe geen last en kan ik Mack gewoon zélf troosten mocht dat nodig zijn. 
  22. Maar zo’n fijne baan als deze kom ik natuurlijk nooit meer tegen.
  23. En ook die rekeningen betalen zichzelf niet…
  24. Nee. Slecht idee.
  25. Weet je? Ik vraag m’n vriend of-ie Mack naar bed brengt vanavond.
  26. Duik ik in een warm bad, zet een serie op en denk even aan helemaal niets - kijk ik vast weer helemaal anders tegen de wereld aan morgen…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >