Beeld: Getty
Beeld: Getty

Lieve (30) is moeder van Jan (3) en Dries (7 maanden). Tot voor kort was ze gelukkig getrouwd en had ze een heerlijk leven, tot haar man afgelopen Kerstmis totaal onverwacht zijn koffers pakte en vertrok. Op kekmama.nl schrijft ze openhartig over alles wat ze sindsdien doormaakt. Deze week: op zoek naar een nieuwe woning.

De eerste paar weken overleef ik door adrenaline, een klein beetje hoop en vooral strijdlust. Ik zal dit varkentje wel eens even wassen en goed voor mezelf maar vooral voor de jongens zorgen. Uit het gesprek dat ik na lang zeuren eindelijk voer met mijn ex is er maar één conclusie mogelijk: hij komt nooit meer bij me terug.

 

Dampende goedmaak-sex

Hij zegt in al die jaren van ons huwelijk nooit van me te hebben gehouden en dit drie maanden voor ons huwelijk te hebben aangegeven. Maar na dampende goedmaak-sex en het ‘ja-woord’ op die sprookjesdag heb ik dat niet serieus genomen. Niet serieus genoeg blijkbaar, want vier jaar en twee prachtkinderen later zitten we in deze ellendige situatie. Als ik vraag of er een ander in het spel is ontkent hij dat en ik geloof hem.

 

Tijd om stappen te zetten

Als alles een beetje is geland, ik weer gewoon aan het werk ben en een advocaat in de arm heb genomen, soms de vermoeidheid toeslaat en ik vaak de toekomst overdenk, wordt het tijd stappen te zetten. Ik schrijf me in bij de sociale woningbouw en bekijk het aanbod. Met mijn schamele docenteninkomen behoor ik tot de laagste inkomensgroep en kan ik reageren op een select aantal huizen. Ik word er somber van, want het doet pijn te constateren dat ‘driehoog achter’ dichterbij is dan ik dacht, ook al wist ik dat ik daar waarschijnlijk terecht zou komen.

 

Niet in het huidige huis blijven wonen

Ik besluit een gesprek aan te vragen met een sociaal raadslid van de gemeente om te informeren naar urgentie. Dat is de situatie immers. Ik kan niet in het huidige huis blijven wonen en kom op straat te staan met twee kinderen. Mijn werk en de opvang van de jongens is zeventien kilometer verderop en het zal geen vetpot worden, dus die auto moet zoveel mogelijk stil blijven staan. Het lijkt mij logisch urgentie te krijgen voor woningen in die stad. Helaas moet het raadslid mij teleurstellen en met een nog grotere somberheid keer ik huiswaarts. Ik maak enkel aanspraak op urgentie als mijn huis daadwerkelijk wordt verkocht en dan alleen in mijn huidige woonplaats. En geloof me: daar wil je nog niet dood gevonden worden.

 

Van flat tot hoekwoning

In de weken die volgen reageer ik op alles met twee of meer slaapkamers: van flat tot hoekwoning, van tussenwoning tot maisonnette. Wel bekijk ik of de stad op fietsafstand is en reageer ik ook de dorpen eromheen. Elke dag check ik het nieuwe aanbod zodat ik laat zien hoe erg ik een woning nodig heb.

Als ik op een dinsdagnacht weer eens naar het plafond lig te staren, besluit ik mijn mail te checken. Ik zie een hele lange lijst met reclame, tot ik een mailtje zie van de woningmakelaar, die van de sociale woningbouw welteverstaan. Ik open het mailtje en moet het wel vijf keer lezen. Ik ben de eerste kandidaat voor een hoek(!)woning met drie slaapkamers met zeer royale tuin, zonder achterburen en een allerliefst open haardje waar ik de jongens hun schoentje al zie zetten.

Ik ben klaarwakker en in plaats van schapen tel ik nu mijn zegeningen.

BN'er-moeders op Instagram

Van weekendboodschappen tot aan huiswerk: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Kusje

 

Zò trots en zò gek op dit heerlijke jochie, #LUX ❤️

Een bericht gedeeld door Bettina Holwerda (@bettina_holwerda) op


Lievelingsplek

 

Mijn lievelingsplekje. #brabant #mijnthuis #familie #❤️

Een bericht gedeeld door Vivian Reijs - VIVONLINE (@vivianreijs_vivonline) op


Hard aan het werk

 

Hier wordt een boekbespreking voorbereid. #lampje

Een bericht gedeeld door Georgina Verbaan (@gverbaan) op


Zou het genoeg zijn?

 

Lees ook
Boodschappen doen met drie kinderen: zo doe je dat in 15 minuten >


'Spontane foto'

 

Zie hier het resultaat van het maken van een ‘spontane foto’ 😂❤️

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Wijze woorden

 

✨door Rupi Kaur via @mothermusemag

Een bericht gedeeld door Romy Boomsma 🌿 (@romyboomsma) op


Prachtige foto

 

 

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

harde werker en moeder
Beeld: Pexels

Als advocaat staat blogger Candace Alnaji vrouwen bij die gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt omdat ze zwanger zijn of kinderen hebben. ‘Hun kansen worden ontnomen omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen.’

‘Maar je kunt heel goed én een harde werker én moeder zijn’, schrijft ze op Scary Mommy.
 

Identiteit

Candace las een essay van een zwangere vrouw, waarin zij uitlegde dat zij zichzelf geen ‘moeder’ zou gaan noemen. De reden: ze wilde niet dat haar identiteit als moeder de rest van haar leven zou overschaduwen. ‘Inmiddels heeft ze een baby en beschrijft ze zichzelf in haar blogs nog steeds niet als moeder’, zegt Candace. ‘Daar is niets mis mee - iedereen moet zichzelf op zijn eigen manier uiten. Maar als ik een blog schrijf, zal ik mezelf altijd moeder noemen.’

 

Lees ook:
'Het moederschap staat gelijk aan 2,5 fulltime baan' >

 

Discriminatie

Candace is advocaat op het gebied van arbeidsdiscriminatie. ‘Voordat ik kinderen kreeg’, vertelt ze, ‘vertegenwoordigde ik moeders. Zij werden door hun werkgevers gediscrimineerd op basis van hun status als moeder. Ze werden lastig gevallen omdat ze een miskraam hadden of omdat ze leden aan een postnatale depressie.’ Sinds Candace zelf kinderen heeft, kan ze hun pijn en frustratie heel goed voorstellen. ‘Veel moeders worden hun kansen ontnomen – gewoon omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen en vervolgens blijven werken.’
 

‘Moeder én goede werker’

Volgens Candace is het belangrijk om de huidige en toekomstige generatie vrouwen te laten zien dat je heel goed een moeder én iets anders kunt zijn. ‘Het moederschap vormt een heel groot deel van je identiteit’, legt ze uit, ‘maar daarnaast kun je ook een goede werker zijn. We hebben vrouwen nodig die zeggen: ‘Ik ben advocaat en ook een moeder. Ik ben verpleegster en ook een moeder.’ Dus of ik nou tachtig of twaalf uur per week werk, ik zal in mijn blogs altijd schrijven dat ik een advocaat, schrijfster én moeder ben.’


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >