Beeld: Kek Mama
In het kader dingen die je níét op je netvlies hebt willen staan: de blote kont van een collega, achter de blote kont van een andere collega. In de schoonmaakruimte.
Dorien, getrouwd, moeder van twee kinderen: “Ik ben schoonmaakster in een kantorenpand van een groot bedrijf. Samen met ons team zijn we altijd vroeg aanwezig om de kantoren te stofzuigen voor de meeste collega’s arriveren. Nooit gedacht dat ik twee collega’s zo vroeg al zou tegenkomen. Laat staan op deze manier…
Met het team hadden we gezellig koffie gedronken, zoals elke ochtend. Toen ging ik de schoonmaakkar halen uit het schoonmaakruimte, wat we heel denigrerend ‘het hok’ noemen. Nietsvermoedend trok ik de deur open en… keek recht naar een blote kont. Ik slaakte een harde gil.
Twee bekende gezichten keken geschrokken om. Een van de twee gilde ook. Twee collega’s, die duidelijk niet bedacht waren op gezelschap. Ze werden vuurrood en trokken snel hun broeken weer omhoog. Ik stond erbij en ik keek er naar, heel raar eigenlijk. Ik kon me gewoon niet verroeren, ik was in shock. Toen vroeg ik ook nog: ‘Wat dóén jullie?!’
Een domme vraag, want dat was meer dan duidelijk. Ze waren seks aan het hebben. In het hok. Terwijl ze allebei getrouwd waren. En niet met elkaar, voor de duidelijkheid. Eenmaal aangekleed, begonnen ze op me in te praten. Dat ik dit aan niemand mocht vertellen. Precies toen kwam een andere collega uit de schoonmaakploeg naar beneden. Ze had me horen gillen en vroeg zich af waarom het zo lang duurde.
‘ZIJ HADDEN SEKS! IN HET HOK!’ begon ik meteen te gillen. Tot zo ver niemand vertellen. Niet dat ik dat überhaupt van plan was. De twee betrapte collega’s maakten zich beschaamd uit de voeten. Mijn directe collega zei me meteen naar de directie te gaan met wat ik had gezien.
Verdwaasd heb ik dat gedaan. Uiteindelijk heeft dat ertoe geleid dat ze allebei ontslagen zijn. Zij had een hoge functie binnen het bedrijf en bleek haar affaire deals en bonussen toe te spelen. Reden genoeg om haar eruit te zetten, nog los van die escapade in het hok. Soms voel ik me gek genoeg weleens schuldig, omdat ik hun leven zo op z’n kop heb gezet.
Maar eigenlijk hebben ze dat natuurlijk zélf gedaan. Zij besloten vreemd te gaan. Zij besloten dat ‘het hok’ de plek was om seks te gaan hebben. Ik heb het verhaal in ieder geval in geuren en kleuren uit de doeken gedaan aan wie het maar horen wilde. Alle collega’s hingen aan mijn lippen. Nu maar hopen dat het genoeg afschrikt en niemand het ooit meer in zijn hoofd haalt. Ik maak nog steeds de deur van het hok voorzichtig open, uit angst dat er weer een blote kont tevoorschijn komt.”
Engelsman Ron (40) is getrouwd en vader van drie zoons. Hij woont in Nederland en heeft sinds een jaar een affaire met Lisa (36), die eveneens getrouwd is en kinderen heeft. Terwijl hij vreemdgaan eerst zo not done vond. Je leest het hier.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
Naomi (30) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (33). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (3). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare peuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram: @naomiappelman.
Er is opnieuw babyvoeding uit de schappen gehaald.
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.
Wat begint als een luchtig uitje, verandert al snel in een rit vol rauwe eerlijkheid en kippenvelmomenten. In Vier handen op één buik deelt Nilay (18) haar verhaal, eentje dat schuurt, raakt en laat zien hoe dun de lijn soms is tussen overleven en opgeven.
