Bankrekening bouwval Frankrijk
Beeld: Getty

Eef (42) is getrouwd met Bas, moeder van een zoon van 12 en twee dochters van 11 en 8. Ze heeft een B&B in Frankrijk.

“Als het aan mij had gelegen was ik rustig tachtig geworden in ons dorpje in Nederland. We hadden alles: een prachtig huis aan de dijk, leuk werk, veel vrienden, familie om de hoek. Nu zit ik op het dunbevolkte platteland van Frankrijk. Andere moeders spreek ik niet; die droppen hun kinderen met de auto bij school en zijn weer weg. Aan speelafspraakjes doen ze hier niet.

 

Avontuurlijke man

In Nederland was ons leven druk en vol afleiding. Hier zijn we op elkaar aangewezen. We zijn al achttien jaar samen maar hebben elkaar opnieuw leren kennen. De dalen zijn hier dieper en de pieken hoger, net als het landschap. En dan te bedenken dat mijn ouders vroeger regelmatig de vakantie moesten inkorten omdat ik zo’n heimwee had – tot woede van mijn broers en zus. Maar ik heb nu eenmaal een avontuurlijke man  getroffen.

 

Huis binnen no time verkocht

En ik was ook niet vergeten dat we er tijdens onze studietijd allebei van droomden ooit een barretje te runnen op een onbewoond eiland. Ons huis hadden we binnen no time verkocht. Met een ton overwaarde plus tachtigduizend euro aan spaargeld op zak, zochten we eindeloos naar een bouwval die we tot paradijs konden omtoveren.

 

Stonden we ineens op straat

Toen we vorige zomervakantie, met de kinderen op de achterbank, bij die gevonden droomplek arriveerden, bleek de eigenaar het aan een ander te hebben verkocht. Stonden we ineens op straat, met z’n vijven. Ik ging terug naar Nederland met de kinderen, Bas sjeesde in één week langs tien andere plekken. Bij de allerlaatste was het raak.

 

Lees ook
Bankrekening: 'Er komt nu echt een eind aan ons leven in Málaga' >

 

Alle Ik vertrek-ellende

Inmiddels hebben we alle Ik vertrek-ellende achter de rug en zijn we klaar om gasten te ontvangen. Die moeten wél komen, want er is nog maar drieduizend euro over van de honderdtachtigduizend. Al heb ik soms nog steeds last van heimwee en mis ik mijn vriendinnen – de voordelen overtreffen de nadelen.

 

We gaan het overal redden

De kinderen spreken al vloeiend Frans en groeien op in de wonderschone natuur. Mijn oudste zit in de puberteit; als hij chagrijnig is pakt hij z’n quad, scheurt even door de vallei en voelt zich weer goed. Ons leven is hier simpeler en daardoor minder stressvol. Al valt het tegen hoe weinig het ervan komt dat Bas en ik met een glas wijn in de hand naar de ondergaande zon kijken. Die anderhalve ton hadden we ook voor ons pensioen kunnen reserveren, maar zelfs als we het nooit terugverdienen, heb ik geen spijt. Ik weet nu dat we het overal redden. Dat is me veel meer waard.”


Dit artikel staat in Kek Mama 09-2015

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

wie-is-de-mol-roos-schlikker

Kek Mama-columnist Roos Schlikker schrijft elke maand bloedeerlijk en supergrappig over wat ze meemaakt. Deze maand: waxen down under.

Na de bevalling van Róman, wilde ik het gras eens goed wieden. Met die dikke buik had ik er steeds maar een gooi naar gedaan. Een beetje op de gok met zo’n scheermes heen en weer strijken en hopen dat de bosschages down under er enigszins acceptabel bij lagen. François noemt het altijd de ‘toef’, wat gezelliger klinkt dan het is. Je moet ervan houden, zo’n dot haar en aangezien hij die van hem netjes bijknipt, wilde ik ook een keurig tuintje.

 

Waxen is gênanter dan baren

Ik besloot het professioneel aan te pakken. Alle hippe meisjes van de stad riepen dat ze niet zonder maandelijks bezoekje aan de waxingsalon konden, dus op een dag toog ik naar een zaakje in de buurt. Wist ik veel dat ik met gespreide benen op een harde bank diende plaats te nemen. Wist ik veel dat een mij volslagen onbekende vrouw warme was op mijn boeltje zou smeren. Wist ik veel dat ik dat gênanter vond dan baren. Wist ik veel dat het allemachtigallehemelsalleg*dsgloeiendegloeiende veel pijn deed toen ze in één sadistische ruk de katoenen lapjes eraf trok en me zo ontdeed van mijn haartjes, mijn opperhuid en mijn waardigheid, aangezien ik het op een loeien zette. Lag dit nou aan mij? 

Ik had nota bene verdovingloos een paar kinderen eruit weten te frotten. Was mijn pijngrens stiekem toch heel laag? Nou, nee. Een dag later sprak ik een kennis die ook naar de waxingsalon was geweest en pas echt een horrorstory had. Een gebrekkig Nederlands sprekende dame had haar gevraagd: “Jij wilt Full Brazilian wax? Die met de sterretje?” Mijn kennis had geknikt. “Is dat je meest uitgebreide behandeling? Dat klinkt uitstekend, doe dat maar. The full works.”
 

Lees ook
Column Roos: 'Mijn zoontje is sinds gisteren gescheiden' >

 

'Wat doe je?'

Ze lag op de martelbank en de waxspecialiast was lustig begonnen met smeren. Nogal, eeeh, uitgebreid. Toen de kennis verschrikt vroeg: “Wat doe je???”, antwoordde de waxeuse: “Jij wou alles weg. Anaal gebied is begroeid. Daarom heet die behandeling met ster.” Paniekerig riep mijn kennis dat ze dit niet wilde – “Haal weg!” – maar de wax was al afgekoeld. Laten we zeggen dat ze na de behandeling zo zacht als een baby was. En de buurt dacht dat het maandelijkse noodalarm was afgegaan.

Ik zal een mietje wezen, maar na twee bevallingen, een waxingsessie en dit verhaal mag mijn tuintje alleen heel zacht geaaid worden met een mesje. Dat is pas een sterbehandeling.

 

Roos Schlikker (42) is journalist, columnist en moeder van zoons Miró (8) en Róman (6). Op Kek Mama schrijft ze over haar gezinsleven. Mail Roos op roos@kekmama.nl.

 

Deze column staat in Kek Mama magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

oude shirts partner

Goed met naald en draad? Bekijk dan het werk van Stephanie Miller: zij tovert overhemden van haar partner in no time om in een fantastische jurk voor haar dochters.

Zo hoef je nooit meer kleding weg te gooien.

 

'Geen geld'

"Ik ben opgegroeid in een gezin waar niet veel geld was", zegt Stephanie tegen Huffington Post. "Mijn moeder was heel creatief en leerde mij dat ik het moest doen met wat ik had." Dat zorgde ervoor dat ze een paar jaar geleden oude kleding van haar man uit de kast trok en deze omtoverde tot een outfit voor haar dochters. "Het leuke hiervan is: ik weet zeker dat ik nooit iemand anders in hun kleding zal zien."

 

Lovende reacties

Op Instagram deelt ze haar creaties en krijgt ze honderden lovende reacties.

 

 

 

Lees ook
De kledingkast van je kind opruimen: zo pak je het handig aan >

 

 

 

My baby woke up early this morning so I sewed in the early morning hours. She was a good sport letting me try on the dress (only 2 time😂) to cut and fit the sleeves. Once I made her a dress two years ago and kept fitting it on her to adjust the dress, by the time I was done she wouldn't wear it. I decided to not make my kids clothes at that point. Now they ask me to make them dresses and never want to take them off. It is much more rewarding. This shirt was her daddy's shirt that shrunk, @letsbuyutah. #sew #refashion #refashioned #refashionista #sewing #sewingproject #diy #beforeandafter #mothermakes #oldshirt #newdress #dresses #littlegirl #littlegirldress #onehour #onehourprojets #quickneasy #sewforfun #sewfun

Een bericht gedeeld door Stephanie Miller (@mothermakesx4) op

 

 

 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >