Abby: ‘Op het station schoot mijn dochter (13) hem direct te hulp, maar ze kreeg er een klap voor terug’

zwanger leugentjes om bestwil Beeld: Kek Mama
Melanie Borgman
Melanie Borgman
Leestijd: 5 minuten

Een gezellig dagje eindigde voor Abby (42) met een moment dat haar nog lang zou bijblijven. Haar tienerdochter (13) deed iets wat haar ontzettend trots maakte, maar kreeg niet de reactie die ze hadden verwacht.

Lees verder onder de advertentie

Abby: “Mijn dochter en ik hadden net een heerlijk dagje achter de rug. We waren op pas geweest, hadden samen gewinkeld in een andere stad en hadden eindeloos gekletst. Ze is een tiener en steeds vaker hebben we gesprekken over van alles en nog wat. Ik geniet enorm van die momenten samen. Op het station liepen we richting onze overstap. We hadden geen haast en waren eigenlijk gewoon lekker aan het napraten over onze dag. Tot mijn dochter ineens iets zag. Een jongen in een rolstoel ging achterwaarts van de roltrap af.

Lees verder onder de advertentie

Te hulp schieten

Het zag er vreemd uit. Ik had niet eerder iemand op die manier van een roltrap zien gaan en eerlijk gezegd vond ik het best spannend om naar te kijken. Mijn dochter zag hetzelfde, maar bedacht zich geen seconde. Ze rende meteen naar het einde van de roltrap. ‘Wat ga je doen?’ vroeg ik haar nog. Ze wilde de jongen opvangen als het mis zou gaan. Dat is typisch mijn dochter. Ze kan zich behoorlijk druk maken om anderen. Als ze denkt dat iemand hulp nodig heeft, komt ze in actie. Ze kijkt niet eerst of er misschien iemand anders is die het kan oplossen. Ze doet gewoon wat haar op dat moment het beste lijkt.

Lees verder onder de advertentie

Lees ook: Schaamnaam: ‘Mijn tweede naam is wel héél tokkie’

Boze reactie

Eenmaal beneden leek de jongen veilig aangekomen. Ze liep naar hem toe en wilde waarschijnlijk alleen even controleren of alles goed was gegaan. Ze legde haar hand op zijn schouder en zei rustig: ‘Ik kom even kijken of je goed terechtkomt.’

Ik zag dat hij schrok van haar aanwezigheid. Misschien had hij niet verwacht dat er iemand naast hem zou staan. Voor ik goed en wel kon reageren, riep hij boos: ‘Kijken of aanraken?’ De toon waarop hij het zei, liet me schrikken. Hij sloeg mijn dochter met een harde klap op haar been en ging ervandoor. “Ik wilde je helpen..”, reageerde mijn dochter nog vriendelijk.

Lees verder onder de advertentie

Lichte verstandelijke beperking

Het voelde alsof mijn hart in één keer naar beneden zakte. Mijn eerste reactie was natuurlijk boosheid. Wie slaat er nou iemand die probeert te helpen? Maar vrijwel meteen daarna zag ik dat de jongen zelf ook enorm geschrokken was. Aan zijn stem en zijn manier van reageren kreeg ik het idee dat hij een lichte verstandelijke beperking had. Misschien begreep hij niet wat mijn dochter bedoelde en voelde hij zich overvallen door haar hand op zijn schouder. Dat maakte dat ik zijn reactie iets beter kon plaatsen, maar het veranderde natuurlijk niets aan het feit dat hij mijn dochter had geslagen.

Lees verder onder de advertentie

Beduusd

Mijn dochter was zichtbaar beduusd. Ze had een situatie gezien waarvan ze dacht dat iemand misschien hulp nodig had en was eropaf gestapt. Ze wilde voorkomen dat de jongen zou vallen.

Lees ook: ‘Ik zei deze ene zin op hun eerste schooldag en het is nu ons motto’

Die dag bleef het door mijn hoofd sproken. Wat als ze hierdoor anders naar mensen gaat kijken? Wat als ze de volgende keer iemand ziet die hulp nodig heeft en denkt: laat maar? Ik hoop zo dat dat niet gebeurt. We hebben er samen over gepraat en ik heb haar uitgelegd dat niet iedereen het prettig vindt om onverwacht aangeraakt te worden en je weet nooit precies wat er bij iemand speelt.

Lees verder onder de advertentie

Trots

Tegelijkertijd heb ik haar ook mijn bewondering uitgesproken. Ze zat absoluut niet fout, omdat ze simpelweg behulpzaam wilde zijn. Ik vertelde haar hoe trots ik op haar ben en dat ze misschien even moet bijkomen van wat er is gebeurd, maar dat ze vooral moet onthouden waarom ze daar naartoe liep: omdat ze dacht dat iemand haar hulp nodig had. De wereld is helaas niet altijd aardig. Soms doe je iets met de beste bedoelingen en krijg je daar iets voor terug wat je totaal niet verwacht. Dat heeft mijn dochter die dag op een pijnlijke manier ervaren.

Lees verder onder de advertentie

Hopelijk laat ze haar goedheid niet afpakken door één nare ervaring. Dat ze een volgende keer, misschien met iets meer voorzichtigheid, nog steeds durft om te kijken naar een ander. Dat ze nog steeds iemand vraagt of het gaat en dat ze nog steeds dat meisje blijft dat niet zomaar voorbijloopt wanneer ze denkt dat iemand hulp nodig heeft. Want uiteindelijk is dát wat ik die dag vooral zag. En daar ben ik ontzettend trots op.”

Soms gebeuren er onverwachte dingen die je nog dagenlang bijblijven, zoals het onderonsje tussen Hannah (31) haar dochter en een dakloze vrouw. Hier vertelt Hannah meer over het moment.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail