Kerst is heerlijk. Een rustpunt om even met de familie bij elkaar te komen en lekker de dag door te brengen en te eten en te drinken. Puur genieten. Toch? Nou, niet voor deze tien vrouwen, hoor.

  1. Met hun handen
    Kim (29): “Als mijn schoonzus nog één keer een opmerking maakt over het eetgedrag van mijn kinderen, garandeer ik geen vredig kerstfeest. Ja, ze eten met hun handen. Dus?”
     

  2. Wat de boer niet kent...
    Marie (35): “Een hele avond met mijn zwager vind ik een immense opgave. Altijd diezelfde afgezaagde grappen en dat hij de helft van het eten laat liggen omdat hij het niet kent dus niet vertrouwt, irriteert me ook mateloos. Man, probeer eens iets nieuws, denk ik dan. Je zult het heus wel overleven.”
     

  3. Heel gezellig, maar niet heus
    José (32): “Mijn schoonmoeder doet met kerst niks anders dan om de tien seconden roepen: ‘Gezellig. Ja, echt gezellig.’ Als iemand dat zo vaak zegt weet je één ding zeker: gezellig is het niet.”
     

  4. Help, mijn kind vliegt in de fik
    Nicole (30): “Ze bestaan nog: mensen met echte kaarsen in de boom. Mijn oma bijvoorbeeld en aangezien we daar volgens traditie elk jaar kerst vieren, betekent eerste kerstdag voor mij zoveel als: voortdurend alert zijn, geen druppel alcohol en voorkomen dat mijn tweeling van zes in een straal van drie meter rondom de boom komt. Aan het eind van de avond ben ik kapot en heb ik geen hap gegeten."
     

  5. De leukste thuis
    Annemieke (27): "Mijn broer en zus kunnen niet met elkaar overweg en mijn vader en mijn broer ook niet echt, en mijn moeder ergert zich zo aan mijn schoonzus - de vrouw van mijn broer - dat ze de hele tijd van die blikken mijn kant op werpt om duidelijk te maken hoe erg het volgens haar allemaal is. Ik weet niet wat ik ermee moet en verval automatisch in mijn rol van het jongste, naïeve kind waarbij ik doe alsof ik het allemaal niet merk en heel overdreven lollig ga zitten doen, waar mijn man zich dan weer kapot aan ergert. Elke jaar weer vraag ik me af waarom we het onszelf aandoen om bij elkaar te komen met kerst."
     

  6. Op twintig plaatsen tegelijk
    Louisa (45): "Ik heb een zoon uit mijn eerste huwelijk, mijn man twee dochters uit het zijne. Mijn ouders zijn gescheiden en vieren allebei kerst met hun nieuwe partners waarbij ze het heel belangrijk vinden dat mijn zus en ik erbij zijn met onze gezinnen. De vader van mijn man is overleden en omdat hij enig kind is voelt hij zich geroepen beide kerstdagen zijn moeder onderdak te bieden maar ik ga haar natuurlijk niet meeslepen naar mijn familie. Kerst is voor mij, kortom, agendamanagement waar je niet goed van wordt."
     

  7. Opstandige man
    Shirley (33): "Mijn man wil helemaal niks met kerst en heeft aangekondigd gewoon thuis te blijven. Dat zegt hij elk jaar en hij heeft het nog nooit gedaan, maar altijd weer die hakken in het zand en dat ik hem dan moet gaan overhalen, daar word ik doodmoe van."
     

  8. Appen vanaf september
    Natascha (29): "Wie maakt het voorgerecht? Wie het hoofdgerecht? En zal ik dit recept doen, of dit, of dit, of heel iets anders? En wil degene die de wijn meeneemt er wel even rekening mee houden dat het precies deze Malbec uit 2008 moet zijn want anders is mijn hele gerecht verpest, ja. Ziehier: de familiegroepsapp, traditioneel opgericht door mijn moeder op 1 september (geen grapje, echt), die ik consequent op stil zet anders word ik gek."
     

  9. Iedereen dronken naar huis
    Rebecca (28): "Op een of andere manier ben ik terechtgekomen in de traditie dat we met de hele familie, inclusief mijn oma van 91, op kerstavond bij mij thuis eten. Ik doe alles, mijn man schenkt alleen de wijn in, niemand biedt ooit aan om te helpen en aan het eind van de avond gaat iedereen, inclusief oma, dronken naar huis en valt mijn man op de bank in slaap. Vervolgens sta ik in mijn eentje op te ruimen tot half drie 's nachts, waarna ik exact vier uur kan slapen tot mijn zoon van 2 wakker wordt. Vorig jaar stelde ik voor om met z'n allen uit eten te gaan, maar toen viel iedereen boos over mij heen."
     

  10. Stilzitten
    Antoinette (33): "Mijn drie zoons zijn gewoon niet goed in aan tafel zitten en stil zijn. Niet langer dan twintig minuten althans. Ik zie de misprijzende blikken van mijn schoonmoeder alweer voor me als ik ze toestemming geef om van tafel te gaan als het voorgerecht pas net achter de kiezen is, en ik vind het echt stom van mezelf dat ik me haar zuinige 'kwestie van opvoeden'-gezicht toch altijd weer persoonlijk aantrek."
     

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

Beeld: Shutterstock
Beeld: Shutterstock

Je sterk houden als je verdrietig bent: veel moeders doen het om hun kinderen te beschermen. Maar Karen Johnson, een Amerikaanse blogger en moeder van drie, verbergt haar emoties niet langer.

'Ik leer mijn kinderen dat zelfs de sterkste mensen huilen', schrijft ze op Scary Mommy.

 

Leugen

‘Ik las een interview met Angelina Jolie, waarin ze zei dat ze na de scheiding met Brad onder de douche huilde. Niet voor het oog van haar kinderen, want die moesten denken dat alles goed zou komen’, vertelt Karen. ‘Dat raakte me. Als moeder begreep ik haar – het is toch onze taak om onze kinderen te troosten? Te zeggen dat ze niet bang moeten zijn en dat alles goed komt, zelfs als dat niet zo is?’
Karen herinnert zich dat ze een paar jaar geleden met haar drie kinderen – toen 6, 4 en 2 – in de kelder ging schuilen voor een tornado. ‘Mijn man was niet thuis en ik fluisterde tegen de kinderen: ‘Het komt allemaal wel goed.’ Wat een leugen was, want ik had geen idee. Maar ik dacht: als moeder moet je soms tegen je kinderen liegen om je werk als mama goed te doen.’

 

Lees ook:
Moeders huilen niet: 'Ik vind het moeilijk om mijn kinderen mijn tranen te laten zien' >


 

De waarheid van het moederschap

Inmiddels ziet Karen het anders. ‘Op een dag zagen mijn kinderen me breken. Ze zagen dat ik bang was en dat ik huilde. Ik zei niet dat alles goedkwam. En dat was goed – want weet je wat ik de afgelopen jaren van het moederschap en het huwelijk heb geleerd? Dat het oké is – zelfs noodzakelijk – dat mijn kinderen andere gevoelens bij mij zien dan geluk, vreugde en geduld.’
Karen vindt nog steeds dat moeders sterk, betrouwbaar en geruststellend moeten zijn voor hun kinderen. ‘Maar het is net zo belangrijk dat mijn kinderen weten dat hun moeder menselijk is. Iemand die gevoelens heeft, die soms even breekt, maar ook weer opkrabbelt. Hoe kan ik ze leren dat het goed is om emoties te hebben, als ik die zelf niet uit? Laatst huilde ik, maar daarna waste ik mijn gezicht en stond ik er weer. Dát is de moeder die ik wil zijn. Iemand die haar kinderen soms de waarheid laat zien van het moederschap. Ik wil dat ze weten dat zelfs op hun ergste dagen de wolken zullen verdwijnen en de zon zal doorbreken. Dat ze oké zullen zijn en dat zelfs de sterkste mensen huilen.’

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

 

moeders-altijd-boos

Er zijn van die dagen dat je kind maar één sok hoeft te laten slingeren voordat de stoom uit je oren vliegt. En zo vreemd is dat helemaal niet: blogger Karen Jonson legt op Scary Mommy uit waarom.

‘Boosheid komt altijd voort uit een andere emotie’, schrijft ze.

 

Onderzoek

Karen vervolgt: ‘In dit onderzoek wordt uitgelegd dat boos worden vaak een onderliggende oorzaak heeft: je voelt je onbegrepen, onbelangrijk, onzichtbaar of machteloos tegenover anderen. En vervolgens moeten de mensen van wie je houdt het ontgelden.’ Volgens de blogger is praten de beste manier om hier als moeder mee om te gaan. ‘Vertel waar je behoefte aan hebt, zodat je niet hoeft te exploderen om één klein ding.’

 

Lees ook
'Ik vertel mijn kind liever wat er in míj omgaat dan boos te worden' >

 

'Rondje lopen'

Of, schrijft Karen verder, ‘Loop een rondje buiten, haal een frisse neus en bedenk wat het probleem is: ben je oververmoeid? Heb je te veel aan je hoofd? Houden je kinderen zich niet aan hun afspraken? Zet voor jezelf op een rij wat jou boos heeft gemaakt en kijk wat je hiertegen kunt doen. Niemand verdient het om te leven in een huis vol boosheid - je gezin niet en jij niet. Máár: accepteer ook dat je af en toe je dag niet hebt.’

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >