Heb jij er ook eentje thuis? Zo’n kind dat ALTIJD in discussie gaat. Of het nou om de kleur sokken gaat of om het feit dat chips geen ontbijt is: alles is een strijd. Zucht. Het opvoeden van een kind met een sterke wil kan je soms tot wanhoop drijven.
Maar hé, onthoud dit: die koppigheid en sterke wil waar jij nu grijze haren van krijgt, maakt van jouw kind straks een onafhankelijke, sterke volwassene. Dus in plaats van dat koppie proberen te breken, kun je beter leren ermee om te gaan. Hier zijn zes tips die écht kunnen helpen.
Lees je mee?
Regels zijn regels. Ook al moppert je kind er twintig keer over, ze hebben die houvast nodig. Maak afspraken simpel en consequent, zodat ze precies weten waar ze aan toe zijn. Routine = rust (nou ja, een béétje rust).
Een “omdat ik het zeg” werkt niet bij deze types. Leg gewoon uit wat er gebeurt als ze de grens overschrijden. Bijvoorbeeld: “Als je na bedtijd nog drie keer uit je kamer komt, dan gaat de volgende avond je licht eerder uit.” Klinkt streng, maar het is duidelijk en eerlijk.
Niet alles hoeft een strijd te zijn. Moet je écht discussiëren over die te dunne jas in de lente? Of kun je beter energie bewaren voor de grote dingen, zoals op tijd op school komen? Laat sommige dingen los en focus op wat echt belangrijk is. Pick your battles.
Kinderen met een sterke wil willen zélf kiezen. Geef ze opties in plaats van bevelen. “Wil je je schoenen zelf aantrekken of heb je even hulp nodig?” Klinkt klein, maar voor hen voelt het groots. Levert nog tijdswinst op ook, zonder al die discussies.
Als je alleen maar corrigeert, gaat de lol er snel af. Zie ook de positieve kanten: deze kinderen zijn vaak rechtvaardig, creatief en vol pit. Zeg dus ook eens: “Wat fijn dat je zo goed je zusje hielp!” Kleine moeite, groot effect.
Het lijkt soms alsof je alleen maar aan het bekvechten bent, dus zoek ook de gezelligheid op. Ga samen gek doen op de schommel, luister écht als ze praten. Even quality time kan wonderen doen voor de sfeer.
Ja, het is soms slopend. Maar een kind met een sterke wil is óók een kind dat later zijn mannetje staat, niet zomaar meegaat met de groep en durft te zeggen wat hij of zij vindt. Dus adem diep in, pak een kop koffie en onthoud: je bent niet alleen en later ben je blij met deze karaktereigenschap.
Werelden van verschil: hoe millennials opvoeden tegenover boomers. Je leest het hier.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Wil je nog een kind, krijg je er twee. Of drie. “En dan was mijn man ook nog veel in het buitenland.”
