Wordt je kind ineens opvallend aanhankelijk? Het kan een waarschuwing zijn voor dít

Accepteer cookies om deze video te kunnen zien.

Sta je net met een volle winkelwagen bij de kassa, besluit je peuter de hele supermarkt bij elkaar te krijsen. Herkenbaar? Gelukkig komt zo’n driftbui vaak niet helemaal uit de lucht vallen. Dit zijn de signalen waarop je kunt letten én wat je kunt doen om een driftbui voor te zijn.

Lees verder onder de advertentie

Driftbuien zijn heel normaal, vooral bij kinderen onder de vijf jaar. Hun emoties zijn simpelweg nog een maatje te groot om zelf onder controle te houden. “Een driftbui ontstaat wanneer het zenuwstelsel van een kind zo overprikkeld raakt dat het niets meer aankan”, legt klinisch psycholoog Annia Raja uit.

Lees verder onder de advertentie

Waarom een driftbui?

Honger, vermoeidheid, frustratie of te veel prikkels: er hoeft maar iets te gebeuren en de bom barst. Vooral peuters hebben het er maar druk mee. Ze willen alles zelf doen, maar kunnen nog lang niet alles. Uitleggen waarom ze boos zijn? Ook dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Lees verder onder de advertentie

Volgens kinderarts Elizabeth Harstad begrijpen jonge kinderen vaak meer dan ze zelf kunnen zeggen. Dat levert frustratie op. Driftbuien beginnen vaak rond de leeftijd van 15 tot 18 maanden en komen het meest voor bij kinderen van twee en drie jaar. Rond hun vijfde worden ze meestal minder. Al kunnen ook oudere kinderen (ja, zelfs pubers) flink uit hun slof schieten.

11 signalen dat er een driftbui aankomt

Een driftbui lijkt soms uit het niets te komen, maar vaak zijn er al signalen. Herken je deze?

  1. Je kind fronst voortdurend. Dat vrolijke koppie staat ineens op onweer.
  2. Je kind kijkt boos. Je ziet de frustratie bijna letterlijk oplopen.
  3. Je kind balt zijn vuisten. De spanning zit inmiddels in zijn hele lijf.
  4. Je kind begint naar spullen te slaan. Alles binnen handbereik moet eraan geloven.
  5. Je kind gaat zeuren of jengelen. Niets wat je zegt, lijkt nog goed.
  6. Je kind wordt extreem aanhankelijk. Ineens wil ie alleen nog maar bij jou zijn.
  7. Je kind praat steeds harder. Het volume gaat omhoog, ook als jij rustig blijft.
  8. Je kind oogt moe. Gapende mond, wrijvende oogjes en een steeds korter lontje.
  9. Je kind klaagt over honger. Laten we eerlijk zijn: met een lege maag is niemand op z’n best.
  10. Je kind wordt onrustig. Stampen, ijsberen of geen seconde meer stil kunnen staan.
  11. Je kind wil naar huis. Een duidelijk teken dat het misschien allemaal even te veel wordt.
Lees verder onder de advertentie

Ook oren bedekken, ogen dichtknijpen of steeds dezelfde vraag herhalen kunnen signalen zijn dat je kind overprikkeld raakt.

Wat kun je doen?

Zie je de bui al hangen? Dan kun je met een paar simpele trucjes proberen te voorkomen dat de boel escaleert.

1. Haal de druk eraf

Heeft je kind een lange dag achter de rug? Verwacht dan even wat minder. Sla die extra winkel over, zoek een rustig plekje of geef je kind iets te eten of drinken. Soms doet een simpele pauze wonderen.

2. Zeg niet overal ‘nee’ op

Natuurlijk zijn er grenzen. Maar volgens kinderarts Harstad helpt het om het woord ‘nee’ vooral te bewaren voor situaties waarin iets echt niet mag. In andere gevallen kun je een alternatief bieden. Dus in plaats van: ‘Nee, je krijgt geen koekje’, probeer je: ‘Na het eten mag je een koekje.’ Scheelt misschien weer een hoop drama.

Lees verder onder de advertentie

3. Benoem wat je kind voelt

‘Je baalt ervan dat we naar huis moeten, hè?’ Door de gevoelens van je kind te benoemen, laat je merken dat je hem begrijpt. Soms is dat precies wat ie nodig heeft.

4. Geef je kind een keuze

Peuters willen het liefst overal zelf over beslissen. Geef ze daarom een beetje controle. ‘Wil je zelf naar de auto lopen of zal ik je dragen?’ Jij bepaalt de opties, je kind mag kiezen. Win-win.

5. Blijf zelf rustig (hoe moeilijk ook)

Makkelijker gezegd dan gedaan als je kind voor de derde keer krijsend op de grond ligt. Toch helpt het om zelf kalm te blijven. Want als jij ook ontploft, wordt de situatie er meestal niet gezelliger op.

6. Geef complimenten

Gedraagt je kind zich wél fijn? Laat dat dan merken. Volgens Harstad helpt positieve aandacht om gewenst gedrag te stimuleren. Dus: ‘Wat fijn dat je even rustig wacht!’ kan meer effect hebben dan je denkt.

Toch een driftbui

Soms kun je alles uit de kast trekken en eindigt het alsnog in een hysterische huilbui. Ook dat hoort erbij. De meeste driftbuien duren zo’n twee tot vijftien minuten en daarna gaat je kind vaak gewoon weer vrolijk verder. Terwijl jij nog even moet bijkomen.

Lees verder onder de advertentie

Is de rust teruggekeerd? Geef je kind dan een knuffel of praat op een rustig moment over wat er gebeurde. Ben je zelf uit je slof geschoten? Dan kun je ook gewoon sorry zeggen. Zo laat je zien dat fouten maken én het weer goedmaken erbij horen.

Onthoud: een driftbui betekent niet dat je iets verkeerd doet als ouder. Je kind leert simpelweg nog omgaan met grote emoties. Zijn de driftbuien extreem heftig, gevaarlijk of blijven ze op latere leeftijd veel voorkomen? Vraag dan advies aan de huisarts of een kinderpsycholoog.

Heeft je kind regelmatig een driftbui of een grote mond? Hoe vermoeiend dat soms ook is, het kan juist een teken zijn dat je het als ouder hartstikke goed doet. Hoe dat zit? Je leest het hier.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail