Hoe vaak zeg jij ‘ja’ tegen je kind terwijl je eigenlijk ‘nee’ bedoelt? Dat moment herkennen bijna alle ouders weleens. Soms zeg je ‘ja’ omdat het makkelijk is, omdat je hoofd vol zit of omdat je even geen zin in hebt in strijd.
Lees verder onder de advertentie
Toch is een duidelijke ‘nee’ vaak precies wat je kind nodig heeft. Your Tango geeft vijf voorbeelden van situaties waarin ‘ja’ zeggen niet in het belang van je kind is.
1. Afgeleid of gestrest
Miljoenen dingen in je hoofd en een eindeloze to-do lijst. Je kind vraagt iets en je bent er gewoon even niet helemaal bij. Dus roep je automatisch: ‘Ja, prima’. Maar een kind voelt meteen of het een halfslachtige ja is. Een duidelijke nee, met uitleg, werkt dan een stuk beter.
2. De kinderen schreeuwen, zeuren of maken een scène
De driftbui. In de supermarkt, in de speeltuin of op het schoolplein. Je voelt de blikken al in je rug branden en wil maar één ding: stilte. Dus geef je toe. Maar driftbuien belonen leert kinderen dat drama loont en kan angst en stress vergroten. Je kunt beter rustig blijven, grenzen stellen, en je kind leren dat nee ook een volwaardig antwoord is.
Heb je de laatste tijd weinig tijd gehad met je kinderen? Of voel je je schuldig omdat je te streng was? Het is makkelijk om ja te zeggen uit schuldgevoel. Maar ja zeggen uit schuldgevoel maakt je kind afhankelijk. Het beste wat je kunt doen: je schuldgevoel parkeren en consequent blijven in je keuzes.
Lees verder onder de advertentie
4. Onzekerheid over opvoeding
Het is makkelijk om jezelf te vergelijken met andere ouders en te denken dat je tekortschiet. Misschien lijken hun kinderen altijd te luisteren, of hebben ze een band die je zelf graag wilt. Maar toegeven uit onzekerheid ondermijnt gezag, moedigt manipulatie aan en belemmert het leren omgaan met teleurstellingen. Grenzen stellen en keuzes uitleggen geven kinderen juist vertrouwen.
Lees verder onder de advertentie
Gratis MOSZ leren tas
Abonneer voordelig en krijg een gratis MOSZ tas t.w.v. €119,95
Aangeboden door:
5. Als er thuis geen duidelijke grenzen zijn
Zonder duidelijke afspraken in je gezin, is het makkelijk om je te laten leiden door wat andere ouders doen of toestaan. Maar kinderen voelen feilloos aan als er geen duidelijke richting is. Stel dus je eigen regels en houd je eraan: dat maakt het leven overzichtelijker, scheelt eindeloze discussies en geeft kinderen echt houvast.
Lees verder onder de advertentie
Je weet nu dat ‘nee’ zeggen soms echt beter is voor je kind. Maar hoe doe je dat? Je leest het hier.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Grenzen stellen aan je kind is niet altijd gezellig. Zeker niet als je na een lange dag geen zin hebt in een discussie over nóg een filmpje, een snoepje voor het eten of die kamer die echt opgeruimd moet worden. Toch kan consequent zijn belangrijker zijn dan je denkt.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Mijn ouders passen sinds de geboorte van Bodi en Daaf elke week op. En nee, dat is niet normaal. De crèche wordt volgend jaar 10 procent duurder. Maar ga je als werkende ouders ook 10% meer verdienen? Waarschijnlijk niet. En dus denken we steeds vaker aan onze familie: opa en oma kunnen toch prima een […]