Een knuffel geven als je dat niet wilt of op schoot zitten bij iemand waar je je niet fijn bij voelt: kinderen leren vanaf jongs af aan wat ‘normaal’ is als het gaat om aanraking en grenzen. Het is daarom belangrijk om ze te leren dat ze nee mogen zeggen en dat dit ook gerespecteerd wordt. Hier 6 belangrijke tips.
Lees verder onder de advertentie
1. Baas over eigen lichaam
Het is belangrijk om kinderen te leren dat ze baas zijn over hun eigen lichaam. Ze moeten begrijpen dat zíj de controle hebben over hoe ze met anderen omgaan en hoe anderen met hen omgaan. Dwing daarom nooit knuffels, kusjes of een aai over de bol af – zelfs niet met familieleden. Als je kind niet wil knuffelen tijdens begroetingen en afscheid is het belangrijk dat ze weten dat dit oké is. In plaats daarvan kun je ze laten zwaaien, een high-five geven of bijvoorbeeld een kusje blazen.
Lees verder onder de advertentie
2. Toestemming voor aanraking
In het kader van ‘het goede voorbeeld geven’ kun je af en toe oefenen door toestemming te vragen voordat je je kind bijvoorbeeld een knuffel of kus geeft. En moedig ze aan om dit andersom ook te doen. Je kunt dit doen door uit te leggen wat je gaat doen en waarom, voordat je ze aanraakt. En leg ze bijvoorbeeld uit dat als ze een vriendinnetje op school een knuffel of een kus willen geven, het altijd netjes is om dit even te vragen. Hiermee leer je ze aan dat communicatie tijdens aanraking een belangrijke voorwaarde is.
Maak je kinderen duidelijk dat als ze ergens mee zitten of als er iets gebeurd dat ze niet leuk vinden, ze dit áltijd aan jou kunnen vertellen. Je kunt eventueel ook een aantal andere ‘veilige volwassenen’ in hun leven aanwijzen. Zeg bijvoorbeeld dat als ze het eng vinden om iets aan jou te vertellen, ze dit ook altijd hun opa of oma kunnen vertellen. En moedig ze ook aan om het te vertellen als iemand hen bedreigt of ze opdraagt om geheimen te bewaren.
Lees verder onder de advertentie
4. Wees duidelijk over lichaamsanatomie
Veel ouders gebruiken schattige woordjes om naar geslachtsdelen te verwijzen, maar alternatieve woorden bedenken of kinderen verbieden om woorden als ‘penis’ of ‘vagina’ te gebruiken, geeft de boodschap af dat bepaalde lichaamsdelen iets zijn om je voor te schamen. Kinderen die geleerd hebben niet over hun lichaam te praten, voelen zich vaak minder op hun gemak om melding te maken van seksueel misbruik.
Lees verder onder de advertentie
5. Toestemming buiten de context van seks
Bespreek toestemming ook buiten de context van seks. Je kunt toestemming/consent ook onderdeel maken van alledaagse gesprekken door je kinderen bijvoorbeeld te leren om toestemming te vragen voordat ze spullen van anderen lenen of voordat ze foto’s online plaatsen. Of bijvoorbeeld toestemming bij het maken van groepsplannen of voordat ze iemand aanraken.
Lees verder onder de advertentie
6. Wees er vroeg bij
Het is belangrijk om al vroeg met je kind over dit soort dingen te praten. Seksuele ontwikkeling is namelijk net zo belangrijk als fysieke, cognitieve en emotionele ontwikkeling. Kinderen die geen toegang hebben tot informatie over seksualiteit lopen een groter risico op het ontwikkelen van ongezonde houdingen of overtuigingen over hun eigen seksualiteit en/of die van anderen. Ze kunnen ook informatie zoeken bij onjuiste of schadelijke bronnen. Door leeftijdsgeschikte gesprekken te voeren gedurende hun ontwikkeling, voelen kinderen zich vaak meer op hun gemak om eerlijke en open gesprekken te voeren over hun lichaam, seks, grenzen en toestemming.
Lees verder onder de advertentie
Naast lichamelijke grenzen is het ook belangrijk om je kinderen deze grenzen aan te leren.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.