Je kind roept ‘Ik haat je!’: dít kun je zeggen zonder de ruzie erger te maken

kind emoties reguleren Beeld: Canva

‘IK HAAT JE!’ En weg is-ie. Naar boven, deur dicht, het liefst met een flinke knal erachteraan. En daar sta je dan. Want ook al weet je heus dat je kind je waarschijnlijk niet écht haat: gezellig is anders. Hoe reageer je zonder zelf iets te roepen waar je vijf minuten later spijt van hebt?

Lees verder onder de advertentie

Misschien heb je een kleuter die je intens haat omdat er geen tweede ijsje komt. Of een puber die jouw bestaan vervloekt omdat de telefoon aan de kant moet. Wat de aanleiding ook is: zo’n ‘ik haat je’ kan behoorlijk binnenkomen. Gelukkig betekent het meestal iets heel anders.

Lees verder onder de advertentie

Nee, je kind haat je waarschijnlijk niet

Een kind dat woedend is, denkt meestal niet: laat ik mijn gevoelens eens rustig analyseren en zorgvuldig verwoorden. Was het maar zo’n feest. ‘Ik haat je’ betekent vaak eerder: Ik haat het dat je nee zegt. Ik vind deze regel stom. Ik ben zó boos. Dit is niet eerlijk. Ik krijg mijn zin niet en daar kan ik nu totaal niet mee omgaan.

Lees verder onder de advertentie

Vooral wanneer kinderen overspoeld worden door emoties, lukt het nog niet altijd om precies te benoemen wat er aan de hand is. En dus krijg jij de korte, pijnlijke versie. Bij pubers komt daar nog bij dat ze zich steeds meer losmaken van hun ouders. Grenzen testen en zich tegen jou afzetten hoort daar – helaas voor je bloeddruk – een beetje bij.

Toch doet het pijn

Dat je rationeel snapt dat je kind je niet daadwerkelijk haat, betekent natuurlijk niet dat die woorden niets met je doen. Je hebt jarenlang luiers verschoond, broodtrommels gevuld, verdwenen knuffels opgespoord en om 03.14 uur naast een ziek kind gezeten. En nu ben jij ineens de verschrikkelijkste persoon op aarde omdat er niet nóg een uur gegamed mag worden.

Lees verder onder de advertentie

Au. Je hoeft dan ook niet te doen alsof het je niets doet. De kunst is vooral om niet vanuit die gekwetstheid te reageren. Want: ‘Nou, ik vind jou op dit moment anders óók niet zo leuk’ lucht misschien heel even op, maar echt lekker gaat de sfeer er niet van worden.

Dit kun je zeggen

Hou het vooral simpel. Je kind is boos, jij bent geraakt: dit is niet het moment voor een pedagogische monoloog van twintig minuten. Zeg bijvoorbeeld: ‘Ik zie dat je heel boos op me bent. Wil je even alleen zijn of wil je dat ik bij je blijf?’ Of: ‘Je bent nu heel boos. Ik hou van je. We praten straks verder.’

Lees verder onder de advertentie

Meer hoeft het op dat moment niet te zijn. De grens waar de ruzie om begon, blijft trouwens gewoon staan. Dus nee blijft nee. Ook als jij inmiddels bent uitgeroepen tot Slechtste Moeder Ooit.

Praten? Doe dat later

Is iedereen weer afgekoeld? Dán kun je terugkomen op wat er gebeurde. Bijvoorbeeld: ‘Je mag boos op me zijn. Maar “ik haat je” zeggen doet pijn. Je kunt ook zeggen: “Ik ben echt heel boos op je” of “Ik vind dit heel oneerlijk.”’

Daarmee leer je je kind iets belangrijks: boos zijn mag. Heel boos zijn trouwens ook. Maar dat betekent niet dat je alles tegen een ander kunt zeggen. Bij jonge kinderen kun je helpen zoeken naar de juiste woorden. ‘Was je boos omdat ik nee zei?’ ‘Was je teleurgesteld?’ ‘Vond je het oneerlijk?’

Lees verder onder de advertentie

Hoe vaker je dat doet, hoe groter de kans dat ‘IK HAAT JE!’ ooit verandert in: ‘Ik ben echt heel boos op je.’ Ook niet bepaald gezellig, maar toch: winst.

En als jij zelf uit je slof schoot?

Welkom bij de club. Misschien riep je tóch iets terug. Of begon je midden in de ruzie aan die uitgebreide speech over alles wat jij wel niet voor je kind doet. Dan kun je daar later gewoon op terugkomen.

Tekst gaat verder onder de podcast

‘Ik was boos en zei iets wat ik niet had moeten zeggen. Sorry. Ik had beter even kunnen wachten tot ik rustig was.’ Daarmee laat je meteen zien hoe je een ruzie kunt herstellen. Want kinderen hoeven niet te leren dat hun ouders altijd perfect reageren. Ze moeten vooral leren wat je doet als dat níét lukt.

Lees verder onder de advertentie

Veilig betekent niet: alles pikken

Dat je kind zijn grootste emoties bij jou durft te laten zien, kan juist betekenen dat hij zich veilig bij je voelt. Fijn idee, terwijl jij beneden de deur uit zijn kozijn staat te bekijken. Maar een veilige ouder zijn betekent niet dat je alles maar hoeft te accepteren. Je kunt prima zeggen: ‘Ik snap dat je boos bent, maar ik wil niet dat je zo tegen me praat.’

Lees verder onder de advertentie

Je kind mag dus woedend zijn. Jij mag geraakt zijn. De grens mag blijven staan. En misschien is dat wel de belangrijkste boodschap: je mag ontzettend boos op me zijn en ik ben er nog steeds. Zelfs als je me op dit moment héél, héél stom vindt.

Nooit strijd met je puber? Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn, maar sommige ouders lukt het wél. En volgens experts hebben zij deze 7 dingen met elkaar gemeen. Je leest het hier.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Facebook Twitter Whatsapp E-mail