Oudste, middelste of jongste kind? Zo verschillend kijken ze naar hun ouders

Accepteer cookies om deze video te kunnen zien.

“Bij mij mocht dat vroeger écht niet!” Grote kans dat je dit weleens hebt geroepen tegen je jongere broer of zus. Want hoewel jullie met dezelfde ouders zijn opgegroeid, kan het zomaar voelen alsof jullie een compleet andere opvoeding hebben gehad.

Lees verder onder de advertentie

En daar zit volgens de geboorte volgorde theorie best een interessante verklaring achter.

De oudste

Het oudste kind is eigenlijk een soort proefkonijn. Klinkt niet heel gezellig, maar denk maar eens terug aan je eerste kind. Die eerste koorts, de eerste schooldag, het eerste slaapfeestje: alles was nieuw en bij alles moest je uitvogelen wat verstandig was. Volgens de theorie van psychotherapeut Alfred Adler krijgen oudste kinderen daarom vaak te maken met strengere regels en hogere verwachtingen. Ze moeten het goede voorbeeld geven, verstandig zijn en vooral niet vergeten dat hun jongere broertje of zusje alles van hen afkijkt.

Lees verder onder de advertentie

En dan komt de jongste, die ineens wél tot 21.00 uur mag opblijven. Terwijl de oudste op die leeftijd stipt om 19.30 uur in bed moest liggen. Ja, leg dat maar eens uit. Oudste kinderen kunnen daardoor het gevoel krijgen dat ze sneller volwassen moesten worden. Soms worden ze zelfs een beetje de extra opvoeder in huis. Ze zien hun ouders vaak als mensen die hun best deden, maar onderweg ook flink wat moesten leren. En die bij hun jongere kinderen misschien nét wat soepeler werden.

De middelste

Niet de oudste die alles voor het eerst mag. Ook niet de jongste die nog even lekker klein mag blijven. Nee, het middelste kind zit er precies tussenin. Daardoor kunnen middelste kinderen zich weleens over het hoofd gezien voelen. Terwijl jij druk bent met de eerste middelbareschooldag van de oudste en de zwemles van de jongste, zit de middelste misschien al tien minuten te wachten om een verhaal over school te vertellen. Natuurlijk gebeurt dat niet expres. Maar het kan wel zo voelen.

Lees verder onder de advertentie

Sommige middelste kinderen ontwikkelen daardoor een sterke behoefte om hun eigen plek te vinden. Ze worden zelfstandig, trekken hun eigen plan of doen juist lekker het tegenovergestelde van hun broers en zussen. En als ze later terugkijken op hun jeugd, herinneren ze zich misschien vooral dat hun ouders altijd druk waren met de anderen. Overigens is het bekende middle child syndrome geen officieel erkende diagnose. Het betekent dus zeker niet dat ieder middelste kind zich vergeten voelt.

De jongste

En dan de jongste. Het kind bij wie je inmiddels weet dat een vieze broek niet meteen een ramp is, een boterham als avondeten ook weleens kan en een gemist middagslaapje niet het einde van de wereld betekent. Waar je bij de oudste misschien nog met drie opvoedboeken op schoot zat, vertrouw je bij de jongste veel vaker op je gevoel. Volgens de theorie ervaren jongste kinderen hun ouders daardoor vaak als relaxter. Er zijn minder strenge regels en ze krijgen soms net wat meer vrijheid.

Lees verder onder de advertentie

Psycholoog Sara Shine beschrijft dat jongste kinderen daardoor vaak zelfstandig, sociaal en creatief kunnen zijn. Ook zouden ze graag aandacht krijgen en soms wat makkelijker grenzen opzoeken. En omdat hun ouders inmiddels een stuk minder gespannen in het ouderschap staan, zien jongste kinderen hen soms bijna als vrienden. Al zal de oudste daar ongetwijfeld iets van vinden.

Zelfde ouders, andere jeugd

Betekent dit dat alle oudste kinderen streng zijn opgevoed, alle middelste kinderen aandacht tekortkwamen en alle jongste kinderen overal mee wegkomen? Natuurlijk niet. De theorie is geen harde wetenschap waarmee je iemands karakter of jeugd kunt voorspellen. Ieder kind is anders en ook de sfeer thuis, leeftijdsverschillen en gezinsomstandigheden spelen mee.

Lees verder onder de advertentie

Maar het verklaart misschien wel waarom je tijdens een familiediner ineens een compleet andere versie van je jeugd te horen krijgt. Want waar de oudste zich herinnert dat er thuis héél veel regels waren, zegt de jongste doodleuk: “Regels? Welke regels?”

En die plek in het gezin doet misschien nog wel meer met je dan je denkt. Want wist je dat de geboortevolgorde ook invloed kan hebben op hoe je later zélf opvoedt? Je leest het hier.

Bron: YourTango

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie
Facebook Twitter Whatsapp E-mail