Er zijn tegenwoordig allerlei labels voor ouderschap. De ene dag ben je een gummy bear mom, en dan ineens duikt er weer iets nieuws op: de everything bagel parent.
Lees verder onder de advertentie
Maar wat houdt het in?
Alles tegelijk moeten zijn
De everything bagel parent is iemand die het gevoel heeft dat hij of zij verantwoordelijk is voor alles wat een kind nodig heeft. Niet alleen eten, slapen en veiligheid, maar ook emoties, schoolprestaties, sociale situaties, planning, gedrag en ontwikkeling. Wat vroeger vaak door meerdere mensen of een hele gemeenschap werd gedragen, komt nu vaak op de schouders van één of twee ouders terecht. En dat voel je.
Lees verder onder de advertentie
Een moderne vorm van opvoeddruk
In gesprekken met experts komt steeds hetzelfde terug: ouderschap is niet per se moeilijker geworden omdat kinderen anders zijn, maar omdat de verwachtingen zijn veranderd. De socioloog Sharon Hays beschreef dit eerder als intensive parenting: een opvoedstijl waarin ouders geacht worden voortdurend actief bezig te zijn met de ontwikkeling van hun kind, op alle mogelijke vlakken.
Lees verder onder de advertentie
Dat betekent: niet alleen zorgen dat je kind gezond is, maar ook dat het emotioneel goed zit, sociaal vaardig is, voldoende uitdaging krijgt en optimaal presteert op school.
Altijd ‘aan’ staan
Daar komt nog iets bij: de constante vergelijking met anderen. Op sociale media zie je vooral de momenten waarop het lijkt alsof alles klopt. Een opgeruimd huis, blije kinderen, creatieve activiteiten en gezonde lunches. Het gevolg is dat veel ouders het gevoel krijgen dat zij achterlopen, ook als ze eigenlijk gewoon normaal bezig zijn.
Het everything bagel-gevoel sluipt er vaak langzaam in. Je merkt het bijvoorbeeld als je:
je verantwoordelijk voelt voor elk emotioneel dipje van je kind;
direct in de oplossingsmodus schiet bij elk probleem;
moeite hebt om grenzen te stellen zonder schuldgevoel;
het gevoel hebt dat jij alles moet regelen om het goed te laten gaan;
zelf steeds moeier of sneller geïrriteerd raakt, maar toch doorgaat.
Niet omdat je te veel geeft, maar omdat je alles zelf probeert te dragen.
Wat kinderen eigenlijk nodig hebben
Opvallend genoeg zeggen ontwikkelingspsychologen vaak het tegenovergestelde van wat dit gevoel suggereert: kinderen hebben niet een ouder nodig die alles oplost, maar een ouder die beschikbaar is én grenzen durft te laten bestaan. Verveling, frustratie en teleurstelling zijn geen fouten in de opvoeding, maar juist leermomenten. Het zijn momenten waarop kinderen ontdekken dat niet alles meteen geregeld wordt en dat ze daar zelf ook mee om kunnen gaan.
Lees verder onder de advertentie
Laat los
De kracht van de term everything bagel parent zit misschien niet in de definitie, maar in de herkenning. Want uiteindelijk gaat het niet om nog beter je best doen of nog meer rollen vervullen. Het gaat juist om het besef dat ouderschap niet bedoeld is als een solo-prestatie waarin jij alles moet dragen. Je hoeft niet alles te zijn voor je kind. Je mag ook gewoon ouder zijn.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Grenzen stellen aan je kind is niet altijd gezellig. Zeker niet als je na een lange dag geen zin hebt in een discussie over nóg een filmpje, een snoepje voor het eten of die kamer die echt opgeruimd moet worden. Toch kan consequent zijn belangrijker zijn dan je denkt.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Mijn ouders passen sinds de geboorte van Bodi en Daaf elke week op. En nee, dat is niet normaal. De crèche wordt volgend jaar 10 procent duurder. Maar ga je als werkende ouders ook 10% meer verdienen? Waarschijnlijk niet. En dus denken we steeds vaker aan onze familie: opa en oma kunnen toch prima een […]