Beeld: BNNVARA
Met een vlucht naar het ziekenhuis, een hoop spanning en een flinke portie doorzettingsvermogen verandert de bevalling van Stacey (20) en Mark (24) in een rollercoaster die ze niet zagen aankomen.
In Vier Handen Op Eén Buik delen ze openhartig hoe de geboorte van hun zoon Mason allesbehalve volgens plan verliep en hoe opluchting uiteindelijk de overhand kreeg. Coco Sabajo (34) en Pepijn Lanen (43) luisteren mee.
Wat begint als twijfel slaat bij vier centimeter ontsluiting razendsnel om. Er zit weinig ruimte tussen de weeën en na overleg met de verloskundige stappen Stacey en Mark in de auto richting ziekenhuis. Daar wordt duidelijk dat de bevalling medisch is geworden: de hartslag van de baby baart zorgen.
Eenmaal binnen gaat het snel. Stacey zit al gauw op zeven centimeter en de weeën zijn zo heftig dat ze morfine krijgt. “Het eerste uur was heel snel gegaan”, vertelt ze. “Ik voelde wel wat krampen, maar dacht echt dat het nog niet zover was.” Tot ze ineens vol moet meepuffen en er geen weg meer terug is.
Dan blijkt Mason in sterrenkijkerhouding te liggen. De druk is hoog: hij moet er binnen twintig minuten uit, maar dat lukt niet. “Het duurde te lang en ik heb er veel langer over gedaan dan ik eigenlijk mocht”, zegt Stacey. Als het hoofdje eindelijk zichtbaar is, is ze compleet leeg. “Ik was echt aan het opgeven. Ik kon niet meer.”
Ook voor Mark is het emotioneel zwaar. De spanning maakt hem kortaf, wat zorgt voor een kleine clash. “Ik zei: kom op nou, niet nu opgeven”, vertelt hij. Wanneer Mason wordt geboren, is hij blauwig. “Hij heeft een tijd klem gezeten en had de navelstreng om zijn nek. Dat was zenuwslopend.”
Na de bevalling verschuift de zorg naar Stacey zelf: ze heeft bijna een liter bloed verloren en ziet lijkbleek. “Ik schrok heel erg en dacht zelfs: straks ga ik alleen naar huis met de baby”, deelt Mark. Gelukkig loopt het goed af. Tijdens het kraambezoek blikt Stacey terug. “De bevalling was pittig”, zegt ze eerlijk. Maar met Mason veilig in haar armen overheersen trots en opluchting, en dat is uiteindelijk alles wat telt.
Online werd er volop meegeleefd. Op Instagram en X regende het reacties van kijkers die de aflevering nauwelijks droog konden houden. “Ik zat echt met samengeknepen billen op de bank”, schrijft iemand. Een ander reageert: “Wat een angst, je ziet gewoon de paniek in hun ogen.” Vooral Stacey krijgt veel lof. “Zó jong en dan dit meemaken, wat een powerwoman”, klinkt het meerdere keren.
Gelukkig maken ze het nu goed, maar dat geldt niet voor moeder Daisy. Haar gezondheid gaat achteruit en je leest hier waarom.
Bron: Vier handen op eén buik
Wietze de Jager sprak in KINDEREN!!!! de podcast met Frank van der Lende en Leonie ter Veld over zijn kinderen, zijn leven op Bonaire en zijn grootste angst in het ouderschap.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Marieke (40) en Joris […]
Een naam bedenken voor je kind is nog best een klus. Kies je iets klassieks, iets unieks of ga je voor een naam die niemand snel vergeet? Destiny kreeg zo’n naam. Vooral haar tweede naam zorgt regelmatig voor opmerkingen.
Estavana Polman (34) en Rafael van der Vaart verwachten opnieuw een kindje, maar voordat de oud-handbalster en Rafael hun babynieuws met de buitenwereld deelden, moest Estavana creatief zijn met smoesjes.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Bo (31), die na een spontaan speeltuinbezoekje een opmerkelijk betaalverzoek kreeg.
Een nieuwe schooldag betekent meestal rennende kinderen, geroep op de gang en hier en daar een rugzak die net iets te enthousiast tegen een muur knalt. Maar niet bij basisschool De Oversteek in Nijmegen-Noord.
