Sister Act-actrice en televisiedinosaurus Whoopi Goldberg heeft de foute vraag der foutere vragen gesteld. Op nationale televisie notabene – in Amerika dan. In praatprogramma The View stelde ze co-host Alyssa Farah Griffin de vraag: “Ben je zwanger?”
Een zichtbaar geschokte Griffin antwoordde: “Nee! Oh mijn god! Dat kun je niet zeggen als mijn schoonmoeder hier is, die héél graag wil dat ik haar kleinkind baar. Zie ik er zwanger uit dan?”
Goldberg verduidelijkte dat ze “gewoon een vibe kreeg” en de “gloed” van Alyssa niet langer kon negeren terwijl ze aan tafel zat. Volgens Griffin heeft ze echter geen nieuws te delen. Daar voegde ze aan toe: “Ik sta er heel erg voor open om binnenkort zwanger te worden. Ik ben nog niet gezegend met een zwangerschap. Mijn man en ik denken erover na.”
Misschien heb je het zelf ook wel eens meegemaakt. Je bent wat kilootjes aangekomen in de zomervakantie en je hebt toevallig een partner; volgens sommige mensen een logische optelsom dat je wel zwanger móét zijn. En ze zullen het vragen ook! Een andere variant kan zijn: “Wanneer krijgen jullie nou eens kinderen?”
In Amerika brengt de vraag van Whoopi in elk geval een schokgolf aan reacties met zich mee. Zo ook op X:
In diverse andere televisieprogramma’s, zoals Breakfast Television, werd druk gespeculeerd hoe deze vraag voor Alyssa moet zijn geweest. Zij wordt geprezen voor onder andere haar ‘aardige’ en ‘kalme’ reactie op de volgens de presentatoren verboden vraag.
Wat vind jij? Discussieer mee op Facebook.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
