Beeld: Canva
Spoiler: het ligt niet (alleen) aan hun oren. We kennen het allemaal: midden in de nacht, de baby krijst, en wie is degene die uit bed strompelt? Jij. Terwijl de vader in kwestie naast je vredig ligt te snurken alsof er niets aan de hand is.
En dan zegt hij de volgende ochtend, met zijn uitgeslapen hoofd: “Oh? Was de baby wakker dan?” Je zou bijna denken dat mannen gewoon écht het gehuil niet horen. Maar is dat ook zo? Wetenschappers hebben het eindelijk uitgezocht, en de uitkomst is verrassend.
Een Deens onderzoek ontdekte dat vrouwen iets gevoeliger zijn voor héél zacht geluid, denk: fluistervolume (33–44 decibel). Bij dat soort geluid werden vrouwen 14 procent vaker wakker dan mannen. Maar zodra het geluid luider werd (zeg maar: het volume van een echte huilbui of babyfoon), was er geen verschil meer. Met andere woorden: nee, mannen zijn niet doof. Ze horen de baby heus wel.
De cijfers liegen niet: moeders staan gemiddeld drie keer vaker op dan vaders. Slechts 1 procent van de gezinnen meldt dat de vader het vaakst wakker wordt. Maar dat komt dus niet alleen door borstvoeding. Zelfs in Denemarken, waar ouders evenveel verlof krijgen en genderrollen minder vastliggen, staan vrouwen vaker op. Het is deels gewoonte, deels hormonen, en deels de eeuwige “ik hoor het eerst, dus ik ga wel weer.”
Wetenschappers vermoeden ook dat moeders door hormonale veranderingen (zoals tijdens zwangerschap en borstvoeding) letterlijk gevoeliger worden voor babygehuil. Bovendien: hoe vaker je opstaat, hoe meer je brein getraind raakt om op elk snikje te reageren.
Zelfs als papa het huiltje hoort, reageert zijn brein vaak anders. Waar het vrouwenbrein meteen in actie schiet (“waar is die baby!?”), blijft het mannenbrein wat langer in ruststand. Ze horen het wel, ze doen er alleen niets mee.
Onderzoek laat zien: hoe meer vaders helpen ’s nachts, hoe beter het gaat met het héle gezin.
Nee, mannen zijn niet biologisch ongevoelig voor babygehuil, ze reageren gewoon minder snel. En nee, het ligt niet alleen aan borstvoeding of werk. Maar als vaders vaker ’s nachts hun bed uitkomen, slaapt iedereen beter. Dus je weet wat je te doen staat. Dit artikel even doorsturen. Slaap lekker, mama!
Pascalle heeft wat op te biechten. Ze is zó moe van de gebroken nachten, dat ze soms haar baby beneden voor de tv zet en zelf weer gaat slapen. Je leest het hier.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Grenzen stellen aan je kind is niet altijd gezellig. Zeker niet als je na een lange dag geen zin hebt in een discussie over nóg een filmpje, een snoepje voor het eten of die kamer die echt opgeruimd moet worden. Toch kan consequent zijn belangrijker zijn dan je denkt.
