Beeld: Canva Pro
Heb je één kind en blijft het daar ook bij? Dan heb je ongetwijfeld ook last gehad van mensen die te pas en te onpas hun mening geven over dat het ‘zielig’ is om geen broertje of zusje te hebben. Nou, dat is dus helemaal niet zo.
“Wanneer komt de tweede?” “Wil je hem geen broertje of zusje geven?” “Alleen is ook maar alleen, hè.” Of je ‘m nou op kraambezoek krijgt of als je kind allang op zwemles zit, die eeuwige sibling-vraag komt altijd. Vast lief bedoeld hoor, maar soms ook pijnlijk. Want achter elke ‘en wanneer komt nummer twee?’ schuilt een aanname: dat enig kinderen iets tekortkomen. Minder sociaal zouden zijn. Eenzaam. Zielig. Of juist verwend.
Nou, newsflash: wetenschap zegt van niet. Sterker nog — enig kinderen floreren. En hoe!
In een groot onderzoek gepubliceerd in Nature Human Behavior bekeken onderzoekers van de CHIMGEN-studie (dat is Chinees voor ‘megaserieuze breinwetenschap’) de hersenen van bijna 7.200 mensen tussen de 18 en 30 jaar. Zowel mensen mét broers of zussen als mensen die als enig kind opgroeiden.
Voor alle oordelende tantes die vinden dat je kind “iets mist” zonder een broertje of zusje: neem dan deze studie maar eens mee naar de volgende familiereünie. Het tegendeel is bewezen.
Dat nou ook weer niet. De onderzoekers ontdekten ook iets belangrijks: die positieve effecten hangen niet alleen samen met het ontbreken van broers of zussen. Dingen als sociaal-economische status, ouderlijke aandacht en emotionele steun thuis spelen een grote rol in hoe een kind zich ontwikkelt. Met andere woorden: niet het aantal kinderen bepaalt hoe gelukkig en succesvol ze worden, maar vooral de liefde, zorg en stabiliteit die ze krijgen. Of je nu één kind hebt of vijf: als je ze liefdevol opvoedt, zitten ze goed.
Niet elk gezin ziet er hetzelfde uit. En dat is prima. Misschien wil je geen tweede. Of kan het niet. Of weet je het nog niet. Maar laat dit een dikke vette knuffel zijn voor alle ouders van één kind die zich soms schuldig voelen of anderen moeten uitleggen dat “ja, het blijft bij eentje.” Je hoeft niets goed te maken. Je kind is niet zielig. En nee, hij mist dus ook niets.
Liesbeth Rasker maakte een documentaire. ‘Voor iedereen die geen kinderen wil, twijfelt, spijt heeft of bij wie het niet gelukt is’. Hier lees je er meer over.
In het Vlaamse programma Maison Verhulst doet Gert Verhulst (58) een opvallende uitspraak. De tv-maker vertelt dat hij best nog kinderen had willen krijgen met zijn vrouw Ellen Callebout (48).
In het kader dingen die je níét op je netvlies hebt willen staan: de blote kont van een collega, achter de blote kont van een andere collega. In de schoonmaakruimte.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Veel kinderen die snel boos worden, makkelijk gefrustreerd raken of heftig reageren op stress, krijgen al snel het label ‘moeilijk’. Vaak wordt gedacht dat zo’n temperament aangeboren en onveranderlijk is. Maar nieuw onderzoek van pedagoog Marijke Huijzer-Engbrenghof laat zien dat dat beeld te simpel is.
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.
De oppas blijkt ziek, precies op de dag dat Lenneke een sollicitatiegesprek had. Alle back-ups waren niet beschikbaar. Zo laat nog afzeggen, was geen optie. Toen zat er nog maar een ding op…
