Beeld: Pexels via Anna Shvets
Je baby zet zijn eerste stapjes – en jij voelt het: pure trots. Maar wist je dat een ander gevoel jou als ouder nóg gelukkiger kan maken? Nieuw onderzoek onthult waarom ontzag het geheime ingrediënt is voor een rijker en betekenisvoller ouderschap.
Foto’s van je kind posten op Instagram met #trots is heerlijk – logisch ook, als je kind net z’n zwemdiploma heeft gehaald of voor het eerst alleen op schoolkamp gaat. Heerlijk dat blije gevoel dat je uit elkaar knapt van trotsheid toch? Maar volgens nieuw onderzoek van de Rochester University is er een gevoel dat ouders nóg gelukkiger maakt dan trots: ontzag.
Promovendus Princeton Chee, hoofd-onderzoeker van het wetenschappelijke onderzoek, legt uit: “Ouders kunnen trots zijn wanneer hun kind iets doet waar ze hard voor hebben gewerkt. Ontzag voelen ze als hun kind iets onverwachts of bijzonders doet – iets dat ze ‘wauw’ laat zeggen.” Denk aan een moment waarop je kind iets ontzettend liefs zegt of je verrast met zijn groei.
‘Door dit gevoel wordt het leven van ouders gelukkiger, betekenisvoller en rijker aan ervaringen’
Uit het onderzoek onder bijna 900 ouders blijkt dat ontzag diepere effecten heeft dan trots. “Ontzag kan het ouderlijk welzijn op bredere en holistische wijze versterken, waardoor het leven van ouders gelukkiger, betekenisvoller en rijker aan ervaringen wordt,” zegt Chee. Waar trots vaak draait om prestaties en ego, verbindt ontzag ouders iets dat groter is dan henzelf.
De Amerikaanse onderzoekers hopen dat dit ouders helpt zich minder overweldigd te voelen. Vorig jaar waren de uitspraken van een bekende Amerikaanse generaal veel in het nieuws. Hij noemde ouderlijke stress een probleem voor de volksgezondheid. “Ouderschap kan lonend zijn, in plaats van schadelijk,” aldus Chee, “door trots en vooral ontzag te voelen voor je kind.”
Nu wil je natuurlijk weten hoe je meer van het ontzag-gevoel ervaart. Of je nu bij een grote mijlpaal of een simpel moment ‘wauw’ denkt maakt dus niet uit. Sta er even een paar seconde langer bij stil, verwonder je over je kind en laat het wauw-gevoel helemaal toe.
En het mooiste? Ontzag zit niet alleen in grote mijlpalen. “Het hoeft niet beperkt te blijven tot eenmalige, buitengewone ervaringen,” benadrukt Chee. “Ook simpele momenten, zoals een knuffel of een onverwacht wijs inzicht van je kind, kunnen je dat gevoel geven.”
Nog meer geluk ervaren als ouder? Volgens deze expert is gelijkwaardig ouderschap dan essentieel.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
De juffen op school noemen Pilar ‘tante’, terwijl ze heus wel weten hoe het zit: voor Laura en Daniël is ze hun vrouw, en als een tweede moeder voor hun dochters Rosa (9) en Carmen (7). “We zijn gewoon een gezin.”
Tijdens de nieuwjaarsnacht van 2000 op 2001 brak er brand uit in café De Hemel in Volendam. Melanie Klene (40) overleefde de ramp, maar liep ernstige brandwonden op. Inmiddels is ze moeder van twee zoons (11 en 8). De gebeurtenis is verweven in haar gezin en heeft haar gevormd tot wie ze nu is.
Melissa Ramakers Quekel (29) leeft met een zeldzame stofwisselingsziekte en kampt met complexe gezondheidsproblemen. Ze is afhankelijk van sondevoeding en draagt een glucose-sensor. Ondertussen zet ze alles op alles om er voor haar dochters Lotte (2,5) en Elise (1) te zijn.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter (3) in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun […]
