Nieuwe studie: waarom je je jongste kind het meest in de gaten moet houden met schermtijd
Wil jij de schermtijd van je kinderen flink inperken? Volgens onderzoekers kun je je dan het beste focussen op je jongste kind.
Beeld: GETTY IMAGES
Elke moeder kent het wel: een kind dat net voor wat meer drama zorgt in de familie, weerstand geeft, grenzen opzoekt en altijd het laatste woord heeft wat vaak tot ruzies of problemen leidt.
Vaak schrijven we dit gedrag toe aan een sterke persoonlijkheid, maar onderzoekers zagen een duidelijk patroon.
Onderzoek van MIT en econoom Joseph Doyle laat zien dat tweedgeboren kinderen, vooral zonen, het meest geneigd zijn tot dit soort gedragsproblemen. Doyle onderzocht families in Florida en Denemarken en ontdekte dat tweede kinderen niet alleen binnen hun familie vaak moeilijk zijn, maar ook daarbuiten. Ondanks grote verschillen in omgeving hadden tweedgeboren zonen 20-40 procent meer kans op gedragsproblemen op school, moesten vaker worden gestraft en kwamen vaker in aanraking met het rechtssysteem.
De verklaring ligt volgens de onderzoekers in de aandacht van ouders. Eerstgeborenen krijgen tussen hun tweede en vierde levensjaar meer ouderlijke tijd en aandacht. De komst van een tweede kind betekent dat de investeringen in het eerste kind verlengd worden, maar het tweede kind krijgt relatief minder aandacht. Volgens psycholoog Alfred Adler hebben middelste kinderen vaak moeite zich aan te passen omdat ze ‘geklemd’ zitten tussen een overpresterend eerstgeborene en een verwend jongste kind. Studies tonen aan dat middelste kinderen vaker problematisch gedrag vertonen: ze zijn 33 procent meer geneigd tot problemen dan eerstgeborenen, terwijl jongste kinderen 20 procent meer kans hebben dan eerstgeborenen.
Persoonlijke ervaringen bevestigen dit vaak: het oudste kind wordt vaak als voorbeeldig gezien en krijgt verantwoordelijkheid, terwijl jongere kinderen meer ruimte hebben om regels te omzeilen. Zo kan het oudste kind zich bezighouden met huiselijke verantwoordelijkheden of schooltaken, terwijl het jongere kind makkelijker rebelleren en avontuurlijk gedrag vertonen. Dit patroon verklaart deels waarom tweede of middelste kinderen vaak als de ‘drama-makers’ in families worden gezien, en waarom hun gedrag soms uitdagend en ongecontroleerd lijkt, zowel thuis als in bredere sociale contexten.
Volgens onderzoek is dit aantal kinderen het meest stressvol.
Bron: SSRN