Beeld: Getty Images
Nienke Plas kennen we als die grappige vrouw met nul filter, maar achter die humor zit ook een eerlijk verhaal over onzekerheid, pesten en moederschap. Nu doet ze een boekje open over wie ze nu eigenlijk écht is.
In het interview met Mezza vertelt Nienke eerlijk over haar verleden. Op de basisschool was ze nog de vrolijke clown van de klas, maar op de middelbare school veranderde dat. Ze viel op, en niet op de leuke manier. “Als het buiten hard waaide, hielden ze me vast en zeiden: ‘Oh nee, Nienke waait straks weg.’” Daar zit je op die leeftijd echt niet op te wachten. Jarenlang probeerde ze er vooral bij te horen en niet op te vallen.
Toen kwam Nienke erachter dat de hele klas moest lachen als ze een grapje maakte. “‘Oké, dit vinden jullie dus leuk,’ dacht ik, en dan maakte ik er nog een.” En ja, dat ging soms ten koste van anderen. Daar heeft ze nog steeds spijt van.
Ze werd zelf een pester, iets waar ze nu heel eerlijk over is. “Twee jaar lang was ik degene die gepest werd en daarna draaide het ineens om en was ik zelf de pester.” Volgens Nienke kwam dat deels voort uit haar eigen onzekerheid. Even voelde het alsof ze eindelijk ‘aan de goede kant’ stond, dat zij nu populair was. Maar dat was natuurlijk schijn.
De mening van anderen heeft haar lang beziggehouden. Erbij horen, niet opvallen, het zat er diep in. Pas later leerde ze om meer op zichzelf te vertrouwen. En precies dát probeert ze nu anders te doen bij haar eigen kinderen.
Nienke is moeder van drie en probeert haar kinderen vooral één ding mee te geven: zelfvertrouwen. “Mijn kinderen probeer ik mee te geven: oké, je hebt een rotdag gehad, maar wat ging er wél goed?” Niet blijven hangen in wat fout ging, maar juist kijken naar wat je wél kan. Klinkt simpel, maar dat is het niet altijd.
Volgens Nienke zou dat eigenlijk gewoon een vak op school moeten zijn. “Het is zo belangrijk om positief naar jezelf te kijken en in contact te staan met jezelf. Je moet het elke dag actief oefenen.” Hoe Nienke dat doet? Volgens Nienke doe je dit door jezelf hardop te vertellen wat je kan, wat je wil en waar je dankbaar voor bent. In het begin was het superongemakkelijk, maar uiteindelijk raak je vertrouwd met jezelf. Ik werd zekerder van mijn koers en van mijn talent.
Nienkes moeder is Indonesisch. Geeft ze haar kinderen veel mee van de Indonesische cultuur? Dat valt tegen. Haar moeder heeft er zelf ook weinig van meegekregen en kon ze het dus ook niet overdragen op Nienke. Nienkes man Resley is Surinaams en de Surinaamse cultuur leren de kinderen wel. “Het stomme is dat ik mijn kinderen wél de Surinaamse cultuur van Resley leer, maar me niet verdiep in de Indonesische. Terwijl dat natuurlijk nog kan.” Wel zijn ze als gezin op vakantie naar Bali gegaan. Dat was heel emotioneel.
Dochter Harley had een roerige start, twee maanden na de geboorte bleek ze een hartafwijking heeft. Nienke vertelt meer over die heftige tijd in het interview met Kek Mama. Je leest het hier.
Bron: Mezza
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Marije (39) haar dilemma. Haar 12-jarige zoon wil dolgraag op boksen, maar zelf krijgt ze het al benauwd bij het idee van deze sport.
Emigreren naar Amerika, dat is Marjoleins droom. Haar man ziet het echter totaal niet zitten. ‘Het afvoerputje van de wereld’, noemt hij het. Daar wil je je kinderen toch niet groot brengen?
Wil jij het gamegedrag van je kind binnen de perken houden? Dan zijn alleen strenge regels niet genoeg, zo blijkt uit onderzoek.
Ilva Kuijpers (28) is leerkracht van groep 1/2. Iedere maand schrijft ze voor Kek Mama een column over haar belevenissen op de basisschool.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
