Susan Visser had bewogen jeugd: ‘Je moet daar de moed voor vinden’

Susan Visser Beeld: Instagram
Mandy Heilig
Mandy Heilig
Leestijd: 3 minuten

Je kinderen pakken en vertrekken, zonder geld en zonder werk. Het klinkt doodeng, maar voor de moeder van Susan Visser (60) was het uiteindelijk de enige optie. Susan was twaalf toen haar moeder Ellie Hoogendijk (83) haar vader verliet.

Lees verder onder de advertentie

Susan groeide samen met haar zus op in een onrustig gezin. Haar vader kampte met ernstige verslavingsproblemen en thuis was het allesbehalve veilig en voorspelbaar. In LINDA. vertellen Susan en haar moeder openhartig over die periode én over het moment waarop Ellie besloot dat het genoeg was.

Eindelijk een eigen voordeur

Met twee jonge dochters, maar zonder geld of werk, vertrok Ellie bij haar man. Uiteindelijk vond ze een klein flatje. Geen droomhuis misschien, maar voor moeder en dochters betekende het iets veel belangrijkers: rust en veiligheid. “Ik weet nog hoe ik daar in mijn eentje met mijn rug tegen de voordeur stond en dacht: zó, hier komt niemand binnen die ik hier niet binnen wil. Dit is óns huis”, vertelt Ellie.

Lees verder onder de advertentie

Ook Susan en haar zus waren opgelucht. Sterker nog: ze hadden al langer gehoopt dat hun moeder de stap zou zetten. “Het was iets waar mijn zus en ik al langer naar verlangden”, vertelt Susan. Tegelijkertijd begrijpt ze waarom haar moeder niet eerder vertrok. “Je moet daar de moed voor vinden én ze heeft nog lang gedacht dat ze mijn vader kon helpen.”

Altijd op haar hoede

Als kind had Susan geleerd zichzelf thuis zo klein mogelijk te maken. De buien van haar vader waren onvoorspelbaar en dus probeerde ze vooral geen aanleiding te geven voor gedoe. Toen ze eenmaal met haar moeder en zus in het flatje woonde, veranderde dat. Daar was eindelijk ruimte om boos te zijn en om alle emoties die ze jarenlang had weggestopt eruit te laten. Juist omdat ze zich voor het eerst veilig voelde.

Lees verder onder de advertentie

Haar moeder stond meteen voor haar klaar

Jaren later kreeg Susan opnieuw te maken met een enorm verlies. In 2007 overleed haar man, acteur Roef Ragas, op 42-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hartstilstand. Hun dochter Saïda was toen tien jaar oud, zoon Aaron zes. Susan herkent bij zichzelf die oersterke behoefte die veel ouders zullen kennen: je wilt je kinderen het liefst beschermen tegen alles wat pijn doet.

Lees verder onder de advertentie

Je kunt je kind niet voor alles beschermen

Na de dood van Roef was dochter Saïda bang dat ook haar moeder ineens zou overlijden. Een angst die na zo’n onverwacht verlies maar al te begrijpelijk is. Inmiddels zijn Susans kinderen volwassen. Toch herkent ze bij zichzelf nog steeds die oersterke behoefte die veel ouders zullen kennen: je wilt je kinderen het liefst beschermen tegen alles wat pijn doet.

Lees verder onder de advertentie

Maar juist haar eigen ervaringen hebben haar geleerd dat dat niet altijd kan. “Niemand kan die diepe pijn voor je wegnemen, ook je moeder niet.” Wat je als moeder wél kunt doen? Er zijn. Zoals Ellie er was toen de twaalfjarige Susan behoefte had aan een veilig thuis.

Ook Tooske Ragas weet hoe groot de impact van het plotselinge overlijden van Roef is. Eerder vertelde ze openhartig over het verlies van haar zwager en wat dat met haar gezin deed. Je leest het hier.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail