Presentatrice, podcastmaker en schrijfster Mandy Woelkens (36) is moeder van een zoon (3). Na de breuk met haar ex vond ze zichzelf opnieuw uit als solomoeder.
Lees verder onder de advertentie
“Toen mijn ex-partner de relatie beëindigde, huilde ik die dag. Maar de volgende ochtend kwam de productiemeid al in me naar boven. Ik werd heel pragmatisch en ging met een groot vel papier, markers en een stapel post-its op de grond zitten. Ik behandelde de breuk als een soort event. Dat werkte voor mij: helder krijgen wat er moest gebeuren. Prioriteit één was een huis regelen voor mij en mijn kind. Mijn ex zei: ‘Wat ben je hier koud in.’ Maar ik had simpelweg geen tijd en ruimte om zielig te gaan doen. Ik moet mijn zaken regelen.
Lees verder onder de advertentie
Onverwachte breuk
De breuk kwam onverwacht. Ik had aangegeven dat ik ongelukkig was. De zorg kwam vooral op mij neer. Toch had ik niet gedacht dat mijn ex de knoop zou doorhakken. In mijn hoofd gaf je niet op als je samen een kind en een koophuis hebt. Dan ben je maar even niet gelukkig, dacht ik toen. Maar dat zou ik nu niemand aanraden. Die boodschap wil ik mijn kind ook niet meegeven. Het is beter zo. Ik had wel potentieverdriet, zoals ik dat noem. Verdriet om wat het had kunnen zijn, vooral voor mijn kind. Hij zal zich later niet herinneren hoe het als gezin was. Maar die grote klap waar iedereen het over had? Die kwam niet.
Lees verder onder de advertentie
Rust
Mijn ex en ik hebben een zorgverdeling, maar het zwaartepunt ligt bij mij. Dat kan ik dragen en dat vind ik helemaal oké. Dit is de meest stabiele basis voor ons kind. Iedere zondag gaat hij naar mijn ex-partner. Dit is de meest stabiele basis voor ons kind. Dan is het feest: zwemmen, pannenkoeken eten. Hij komt altijd weer als een blij en gelukkig kind thuis. Ik ben meer de directeur: moet er een school gezocht worden, dan maak ik de top vijf en de Excelsheets. Zij fikst het wel, denkt ook mijn omgeving, en dat is zo. Juist doordat ik het grotendeels alleen doe, kan ik makkelijker nee zeggen. Geen oppas? Dan is het gewoon nee. Dat geeft rust. Al verzamel ik ook mensen om me heen op wie ik kan terugvallen. Zij zijn heilig. Een eventuele nieuwe partner wordt geen bonusvader of -moeder. Mijn kind heeft met mij, mijn ex en zijn donor ouderfiguren zat. Maar als iemand niet met mijn kind kan omgaan, houdt het op. Hij is de helft van mij, we zijn een package deal.
Vorig jaar hoorde ik vaak: ‘Welkom bij de club.’ Zo ontstond mijn podcast De club, waarin ik in gesprek ga met andere single en alleenstaande moeders. De eerste aflevering nam ik al acht weken na de breuk op. Je hoort mensen zelden op hun kwetsbaarst, daarom vond ik het juist belangrijk om te laten horen dat het in het begin rommelig is, dat je je gevoel niet meteen kunt plaatsen. Ik ben niet meer wie ik toen was, nu overheersen de opluchting en rust. Ik kreeg veel reacties van moeders die zich herkenden. Voor mijn boek, dat dit najaar uitkomt, sprak ik meer dan veertig bekende en onbekende moeders die het ieder op hun eigen manier doen. Alleen, in een co-ouderschap of weer andere vorm. Ik hoop dat ook die verhalen weer voor herkenning zorgen. Het gevoel van eenzaamheid kan heftig zijn, maar we zijn met zovelen.
Lees verder onder de advertentie
Hardnekkig beel
Het hardnekkige beeld van het kerngezin moet shiften. Streven naar dat ene plaatje – van een vader, moeder, het liefst twee kinderen en een hond – is natuurlijk prima. Als het anders is of loopt, is dat niet mislukt. Jouw gezin is jouw gezin, of dat nou met één ouder is of met vier. Net na de breuk voelde het voor mij ook als falen. Maar ik kán dit, besefte ik toen mijn financieel adviseur belde dat ik alleen een hypotheek kon krijgen. Geen gouden lepeltje gehad… en toch in deze verknipte huizenmarkt een thuis voor mijn kind geregeld. Hoe tof is dat? Onder aan de streep heb ik allesbehalve gefaald. Dat laat ik toch niet ondersneeuwen door een relatiebreuk? Alles – de breuk, de podcast, het boek – heeft me sterker gemaakt. Maar ik ben zóveel meer dan een solomoeder.”
Lees verder onder de advertentie
Toen de ouders hun kindje verwelkomden, deelden ze een foto vlak na de geboorte. Je bekijkt ‘m hier.
In het Vlaamse programma Maison Verhulst doet Gert Verhulst (58) een opvallende uitspraak. De tv-maker vertelt dat hij best nog kinderen had willen krijgen met zijn vrouw Ellen Callebout (48).
In het kader dingen die je níét op je netvlies hebt willen staan: de blote kont van een collega, achter de blote kont van een andere collega. In de schoonmaakruimte.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
De oppas blijkt ziek, precies op de dag dat Lenneke een sollicitatiegesprek had. Alle back-ups waren niet beschikbaar. Zo laat nog afzeggen, was geen optie. Toen zat er nog maar een ding op…
Verdrietig nieuws uit de familie van Snoop Dogg. Zijn jongste kleindochter is op slechts tien maanden leeftijd overleden. Het nieuws werd gedeeld door zijn dochter Cori Broadus, de moeder van het meisje.
Veel kinderen die snel boos worden, makkelijk gefrustreerd raken of heftig reageren op stress, krijgen al snel het label ‘moeilijk’. Vaak wordt gedacht dat zo’n temperament aangeboren en onveranderlijk is. Maar nieuw onderzoek van pedagoog Marijke Huijzer-Engbrenghof laat zien dat dat beeld te simpel is.