Beeld: KRO-NCRV
De familie Bal was dit jaar voor het eerst te zien in Een huis vol, en dat maakte meteen indruk. Vader Simon en moeder Lisa hebben namelijk een bijzonder verhaal: ze haalden de vier kinderen van Lisa’s zus in huis en vormen nu, samen met hun eigen kinderen, een druk maar gelukkig gezin van negen.
Maar zouden ze ooit nog meer kinderen willen? Die vraag beantwoordden ze tijdens een Q&A op Instagram.
Op Instagram doen de Bals regelmatig Q&A’s sinds hun deelname aan Een Huis Vol. Een veelgestelde vraag: “Zouden jullie nog een kind willen?” Het antwoord van Simon en Lisa is duidelijk: “Nee! Wij zijn echt heel blij en dankbaar voor al deze gezonde kinderen. Het is meer dan zat.”
Voor Lisa is het trouwens ook fysiek niet meer mogelijk. Na de geboorte van Juno liet ze zich steriliseren. “Dus er komt absoluut geen baby meer bij.” Maar eerlijk is eerlijk, af en toe kriebelt het nog wel een beetje als ze weer een andere baby zien.
In 2020 overleed Lisa’s zus Chantal na een lang ziekbed. Drie jaar later, in oktober 2023, overleed ook haar zwager Marco plotseling aan een hartaanval. De vier dochters van Lisa’s zus en zwager kwamen daardoor zonder ouders te staan. Lisa en Simon besloten hen op te nemen in hun gezin. Ze verhuisden naar het huis van Lisa’s zus in Overschie, dat met hulp van een crowdfundingsactie werd omgebouwd tot een warm thuis voor alle zeven kinderen.
Het gezin bestaat uit moeder Lisa, vader Simon, vijf meiden (Zoey, Daisy, Abby, Jessy en Evia) en twee jongens (Morris en Juno). De oudste vier zijn kinderen van Lisa’s zus en zwager.
Maarten en Gerdine Blom uit Een Huis Vol vormen anno 2025 al achttien jaar een stel. Met een groot gezin, drukke levens en ook moeilijke momenten lijkt dat misschien een uitdaging, maar toch weten ze hun relatie sterk en hecht te houden. Je leest hier hoe ze dat doen.
Bron: Instagram
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
