Bron: KRO-NCRV Fotograaf:
Stijn Ghijsen
Maarten en Gerdine Blom uit Een Huis Vol vormen anno 2025 al achttien jaar een stel. Met een groot gezin, drukke levens en ook moeilijke momenten lijkt dat misschien een uitdaging, maar toch weten ze hun relatie sterk en hecht te houden.
Op het Instagram-kanaal van KRO-NCRV vertellen ze wat hun geheim is.
Maarten en Gerdine Blom zijn na achttien jaar huwelijk nog altijd gelukkig samen. Ondanks de drukte van een groot gezin en de verdrietige momenten die ze meemaken, blijven ze sterk verbonden. Hoe doen ze dat? Maarten begint: “Ik denk dat onze relatie wel veranderd is. Maar ik denk vooral intensiever en dieper. Natuurlijk door alles wat je hebt meegemaakt, maar ook wel het grote gezin, alle transities. En je verandert natuurlijk ook gewoon zelf. Je wordt zelf ook wat ouder.”
Volgens Gerdine verbindt het ouderschap je op een nog ‘diepere dimensie’ met elkaar, omdat je vader en moeder bent. “Maar je hebt ook weleens zorgen over kinderen. En ook weleens een verschil van mening. Dat je niet tegenover elkaar wil staan, maar wel allebei trouw wil blijven aan je eigen principes.” Gerdine voegt daaraan toe dat ook zij zeker niet altijd op één lijn zitten.
Een rol die een grote rol in hun relatie? Maarten geeft aan dat dat het geloof is. “Vanaf het begin al, zeg maar. Dat wij heel erg gebeden hebben of wij bij elkaar hoorden. En een mooi Christelijk principe is dat de ander belangrijker is dan jezelf. Of dat je heel erg elkaar vergeeft. In heel veel opzichten. Dat zijn hele mooie, mooie dingen die we vanuit de Bijbel hebben geleerd.”
Gerdine is het daarmee eens en belicht dat met een situatie waarbij dat duidelijk naar voren kwam: toen Miriam, hun dochter, overleed. “Als we dan niet het geloof samen hadden gehad, dan had dat echt wel heel veel verdeeldheid kunnen brengen.”
In een openhartig gesprek vertelt Gerdine over hun bijzondere huishouden, het verlies van dochter Miriam (6) en het belang van liefde binnen de hectiek. Je leest het hier.
Bron: KRO-NCRV
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
