Beeld: Instagram
Waar het eerste trimester nog zwaar voelde, lijkt het tweede trimester voor Jessie Jazz Vuijk een stuk beter uit te pakken.
In een zwangerschapsupdate op Instagram deelt Jessie hoe groot het contrast is met de eerste maanden van haar zwangerschap: “Waar ik me in het eerste trimester echt heel slecht voelde, voel ik me nu in het tweede trimester zo blij, content en stabiel. Ik zou er voor tekenen om mij altijd zo te voelen!”
De eerste fase van haar zwangerschap stond vooral in het teken van flinke cravings, deelt ze in een Instagram post. Ze blikt daar eerlijk op terug: “Ik heb echt heel ongezond gegeten. Heel veel koolhydraten en bijna iedere dag wel een croissant met Nutella. De dag begon ik met cornflakes waar ik het liefst nog suiker overheen gooide.”
Inmiddels is dat compleet veranderd. Nu ze bijna haar derde trimester ingaat, merkt ze dat haar lichaam weer vraagt om voedzame producten. “Ik ben door mijn ongezonde fase heen en ik heb weer behoefte aan gezond eten. Veel vlees, vis en fruit.” Ze deelt daarbij ook een belangrijke boodschap voor andere zwangere vrouwen: “Een mooie reminder voor mezelf (en misschien jou ook) is dat zo’n fase ook weer voorbij gaat en dat je je er niet schuldig over hoeft te voelen.”
Wat vooral opvalt in haar tweede trimester, is de enorme energieboost. Waar ze eerder vooral moe was, staat ze nu, in haar eigen woorden, áán. “Ideeën, organiseren, ik heb zo’n drang om alles op de rit te krijgen en heel veel te creëren. Ik moet mezelf inhouden om niet door te slaan en mijn Google Calender midden in de nacht nieuwe kleurtjes te geven.” De nesteldrang lijkt zich al vroeg aan te dienen.
Toch brengt deze zwangerschap ook wat spanning met zich mee. “Toen Xavier werd geboren voelde ik me weer zo sip. Het was echt een mega crash.” Die ervaring maakt haar extra bewust van hoe goed ze zich nu voelt en het belang om daarvan te genieten.
Ondanks eerdere ervaringen blijft haar wens helder: thuisbevallen. Tegelijkertijd staat ze bewust stil bij de periode vóór de komst van de baby. “Ik weet dat straks mijn leven in het teken van de baby staat en ik geniet nu extra van de vrijheid en de tijd alleen met Xavi.”
In 2025 was Jessie Jazz openhartig over haar tweede zwangerschap en de zware wolk die boven haar hoofd hing. Je leest haar verhaal hier.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
