Ben jij net wakker, staat Zappelin-presentatrice Fenna Ramos (33) al te dansen en te springen op tv. Ze woont samen met partner Rowan.
Lees verder onder de advertentie
“Dat ik nu iedere dag met kinderen werk, had ik nooit gedacht. Ik ben er min of meer – of nou ja, het kostte acht auditierondes – ingerold. Steeds werd ik getagd onder een castingoproep zonder te weten waar het voor was. Ik moest kunnen zingen, dansen, acteren, presenteren, knutselen en leuk zijn met kinderen. Voor de eerste vier had ik een opleiding gevolgd (Academie voor Muziek- en Musicaltheater, red.), maar hoe ik met kinderen zou zijn? Geen idee.
Lees verder onder de advertentie
Altijd aan
Kinderen zijn eerlijk. Vinden ze je niks? Dan laten ze dat meteen merken. Dat vond ik spannend, maar het klikte direct. Ze staan altijd aan, maar dat betekent niet dat ik zelf de hele dag druk moet zijn. Een fijne energie kan ook een kalme zijn. Al kan ik mijn werk niet op halve kracht doen. Sta ik op de set van acht tot zeven, dan moet ik knallen. Daarom zorg ik goed voor mezelf. Om tien uur lig ik in bed, ik eet gezond en sport iedere dag. Wanneer iedereen met een boterhammetje voor de tv zit te dansen en springen, ben ik vaak al uren op. Vier à vijf dagen per week sta ik kwart over vijf in de sportschool. Dat is mijn manier om de dag rustig op te starten. Niemand die me op dat tijdstip belt of verwacht dat ik terugmail. Daarna kan ik de hele dag al mijn energie geven.
Ik ben meestal zo energiek en positief als op tv. Het glas ís bij mij echt altijd halfvol. En al is het voor een kwart vol, er zit altijd nog een slok in. Dat wil ik de kinderen ook meegeven: ‘Yes, het is weer maandag. We maken er wat van.’ Die instelling heb ik van mijn moeder. Zij voedde ons alleen op en we hadden het thuis niet breed. Maar dat heb ik als kind nooit doorgehad. Ze gebruikte haar fantasie en creativiteit. Nieuwe kleding uit de winkel zat er niet in, maar ze kon goed naaien. Op de markt mochten mijn zus en ik onze eigen stof uitzoeken en zij maakte daar iets magisch van. Die jurk kostte drie gulden, maar wij liepen glunderend naar school. Het voelde bijzonder, nooit als noodzaak.
Lees verder onder de advertentie
Loslaten of aanpakken
Racisme kenden we thuis niet. Je hebt aardige en onaardige mensen, zo simpel was het. En eigenlijk zie ik dat nog steeds zo. Als kind ben ik weleens uitgescholden voor aangebrande kip. Dat vond ik vooral een dom scheldwoord, later besefte ik pas dat dat met mijn huidskleur te maken had. Ik heb nooit gedacht dat mijn kansen kleiner of minder zouden zijn dan die van een ander. Natuurlijk maak ik ook dingen mee die niet prettig zijn, die me kunnen meesleuren. Maar zodra ik voel dat ik uit de emotie kan stappen, doe ik dat. Heeft het geen zin me er druk om te maken? Dan laat ik het los. Kan ik er wél iets aan doen? Dan pak ik het aan.
Lees verder onder de advertentie
Valkuil
Ik zie ook altijd het positieve in andere mensen, en dat is mijn valkuil. Veel mensen willen een beetje van mij, van mijn energie of mijn positiviteit. Ik denk al snel: dan zet ik mijn schouders eronder, ik draag jouw last wel. Maar inmiddels heb ik ‘vrienden’ losgelaten die niet het beste met me voor hadden. Het voelt soms egocentrisch, maar ik omring me nu heel bewust met mensen die me energie geven. Dat ik een last kán dragen, betekent niet dat ik het altijd wil.”
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.