Beeld: Canva
Voor veel vrouwen is een positieve zwangerschapstest een intiem, emotioneel moment. Maar voor blinde en slechtziende vrouwen is dat moment ineens een stuk minder privé: zij zijn afhankelijk van iemand anders die het resultaat moet voorlezen.
De Ierse ontwerpster Leah Shanahan bedacht daar iets op: AMY, de allereerste volledig toegankelijke, multisensorische zwangerschapstest ter wereld.
Geïnspireerd door haar eigen ervaring als slechtziende en de verhalen van andere vrouwen, ontwierp Leah een herbruikbare, speekselgebaseerde test die de uitslag via gevoel, zicht en geluid doorgeeft.
AMY werkt met fotosensortechnologie, vergelijkbaar met digitale testen. Je kunt een verhoogd plus- of min-symbool voelen, de uitslag via je telefoon in hoog contrast bekijken of de test het resultaat laten voorlezen.
“Toen ik besefte dat blinde en slechtziende vrouwen de enige groep waren die werden buitengesloten van het intieme moment van hun eigen zwangerschap ontdekken, wilde ik iets maken dat hen onafhankelijkheid en waardigheid teruggeeft.”
Zelf ontdekte Leah’s familie pas op haar vierde dat ze slechtziend was. “Ik ben geboren met zicht in maar één oog, en toen ik vier was vroeg ik mijn moeder welk oog haar ‘slechte oog’ was. Toen kwamen we erachter dat ik legaal blind ben aan één kant”, vertelt ze. “Mijn vrienden lachen weleens om mijn geknijp om in de verte te kunnen kijken, maar verder leef ik niet zo anders dan anderen met slecht zicht.”
Toch wil ze haar eigen beperking niet groter maken dan hij is. “Mijn ervaring was inspiratie voor dit project, maar zonder de vrouwen die hun verhalen met mij deelden, was dit nooit gelukt. Een van de deelnemers, Jackie McBrearty vond haar bezoek aan de community waardevol: “Haar ontwerp geeft blinde vrouwen privacy tijdens misschien wel het grootste moment van hun leven.”
Dé 12 tekenen die erop kunnen wijzen dat je zwanger bent? Je leest het hier.
Bron: Independent
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
