Jennifer Hoffman: ‘Zou ik met het beëindigen van de relatie ook een kinderwens weggooien?’
Het leven loopt soms anders dan je had gepland. Ook voor Jennifer Hoffman.
Beeld: Canva
Vakantie. Rust. Ontspanning. Quality time. Tenminste, dat is het idee.
In werkelijkheid is het boeken van een zomervakantie met een gezin vooral een mentale triatlon waarbij je tegelijkertijd accountant, relatietherapeut, kinderpsycholoog en reisagent bent. En dat allemaal vanaf de bank, met een koude kop thee.
Dit zijn de tien struggles die elke moeder herkent.
Je opent een boekingssite “gewoon even om te kijken” en drie uur later zit je nog steeds in dezelfde joggingbroek, licht zwetend, met 48 open tabbladen en nul genomen besluiten.
Je had een bedrag in je hoofd. Dat bedrag verdwijnt zodra je dingen intypt als kindvriendelijk, airco en niet naast een snelweg. Blijkt dat “betaalbaar” vooral betekent: emotioneel haalbaar.
Goed punt. De kinderen hebben altijd honger.
Je zoekt iets dat:
Gefeliciteerd, je zoekt een illusie.
Een lachend gezin in witte kleding op een leeg strand. Niemand huilt. Niemand heeft zonnebrand in zijn ogen. Dit gezin bestaat niet. Dit is AI.
Je leest 132 recensies en besluit uiteindelijk dat niemand te vertrouwen is. Behalve die ene moeder die schrijft: “Met twee kinderen van 3 en 5 goed te doen.” Zij is nu jouw kompas.
Buiten de vakantie: prima prijs. In de vakantie: hallo hypotheekbedrag. Het voelt persoonlijk. Alsof iemand wist dat jij kinderen kreeg en besloot: nu gaan we de prijzen is lekker opkrikken.
Je wilt een relaxte moeder zijn. Maar je wilt ook:
Voor de zekerheid. Gewoon. Voor de sfeer.
Je klikt op bevestigen. Je hart slaat over. Was dit slim? Had je nog verder moeten kijken? Is dit wel leuk genoeg? Is dit niet te leuk?
Te laat. Het is nu jullie vakantie.
Uiteindelijk boek jij. Jij vergelijkt. Jij twijfelt. En jij beslist. En dan zegt iemand: “Wat fijn dat we straks op vakantie gaan, hè.”
Ja. Wat fijn. Voor jullie.
Van impulsvakantie tot Excel-mama: zo reizen moeders per sterrenbeeld. Je leest het hier.