Beeld: Canva
Er wordt altijd gezegd dat je het moederschap niet alleen hoeft te doen. Dat je een village nodig hebt. Maar wat als die zogenaamd steunende groep je vooral onzeker, buitengesloten en leeggezogen achterlaat?
Wie de afgelopen tijd online was, heeft vast meegekregen dat Ashley Tisdale een stuk schreef voor The Cut, over het verbreken van de band met haar toxic mom group. Details? Vaag. Drama? Zeker. Maar de kern is pijnlijk herkenbaar. Dat gevoel van niet meer mee mogen doen. De FOMO. En vooral: via Instagram Stories zien dat jouw ‘support system’ gezellig doorgaat zonder jou.
Niemand vertelt je, terwijl je om drie uur ’s nachts “moedergroepen bij mij in de buurt” googelt met een baby aan de borst, dat die felbegeerde village je soms juist eenzamer kan laten voelen dan helemaal niemand.
Moederschap kan sociale dynamieken ineens weer akelig herkenbaar maken. Alsof je weer zestien bent. Hyperbewust van wie waar wordt uitgenodigd, wie bij wie hoort en waar jij ergens bungelt in een onzichtbare rangorde.
Volgens psycholoog dr. Kristin MacGregor is dat geen toeval. “Dit soort ‘mean girl’-dynamieken kunnen in elke levensfase voorkomen,” zegt ze. “Maar in het moederschap kom je voor het eerst sinds lange tijd weer in contact met veel mensen van dezelfde leeftijd en levensfase. Alleen gaat de druk nu niet over de juiste rugzak, maar over de perfecte kinderwagen en de ‘juiste’ opvoedkeuzes.”
Top. Hebben we de Eastpacks ingeruild voor kinderwagens van €1200 en discussies over slaaptraining? Groei, zullen we maar zeggen.
Voor kersverse moeders is de druk om ‘je mensen’ te vinden enorm. Alles en iedereen hamert op het belang van een community. Niet alleen doen. Samen sterk. Maar juist die druk kan ervoor zorgen dat je blijft hangen in een groep die je eigenlijk ongelukkig maakt.
Dr. MacGregor adviseert om het idee van een village opnieuw te bekijken. “Er zijn geen vaste regels voor hoe een village eruit moet zien,” legt ze uit. “Vraag jezelf af: wat heb ik nodig? Gezelschap terwijl de kinderen spelen? Iemand die kan inspringen bij nood? Of gewoon iemand om eerlijk tegen te zeggen dat het soms pittig is?”
Die flexibiliteit is key. Een village hoeft geen wekelijkse speelafspraak te zijn waar iedereen doet alsof alles onder controle is, terwijl ondertussen wordt vergeleken welk kind al los loopt, doorslaapt of quinoa eet.
Een beetje sociale frictie is normaal. Maar structureel leeggezogen worden is dat niet. Dr. MacGregor noemt twee belangrijke vragen:
Als het antwoord op één van die vragen ja is, dan is er reden tot actie. Moeilijke groepsdynamieken kunnen leiden tot een soort ‘functionele freeze’: wel doorgaan, maar mentaal afgehaakt zijn. Dat is extra riskant in de postpartumfase, waarin mentale gezondheid sowieso kwetsbaar is.
Met andere woorden: een toxic mom group is niet alleen vervelend, maar kan bestaande mentale klachten verergeren. Dat wat steun moest bieden, doet juist het tegenovergestelde.
Besluiten dat een groep niet bij je past, komt vaak met schuldgevoel. Gedachten als: ‘Wat als ik nooit mijn village vind?’ of ‘Wat als mijn kind straks wordt buitengesloten?’ zijn heel normaal.
Maar vertrekken hoeft geen drama te zijn. Geen confrontatie. Geen groepsapp-explosie. Soms is minder komen opdagen al genoeg. Vaker nee zeggen. Energie steken in relaties die wél iets opleveren.
En ja, social media maakt het lastiger. Want niets is zo pijnlijk als zien dat iedereen vrolijk doorgaat zonder jou. Minder scrollen, muten, ontvolgen of even helemaal pauze nemen: het mag allemaal. Mentale gezondheid gaat voor digitale beleefdheid.
Het goede nieuws: afstand nemen betekent niet alles verbranden. Individuele vriendschappen kunnen blijven bestaan. Een speelafspraak met de kinderen hier en daar kan prima, zonder wekelijks samenzijn.
En misschien zijn mom groups gewoon niet jouw ding. Dat is oké. “Wat voor de één werkt, hoeft voor de ander niet te werken,” benadrukt dr. MacGregor. “Misschien past één-op-één contact beter. Of vind je verbinding in een boekenclub, sportgroep of andere hobby.”
De bottom line? Mensen in je sociale netwerk zouden je gesteund, gezien en zekerder moeten laten voelen. Niet beoordeeld, buitengesloten of onzeker.
Je village hoort je op te tillen, niet af te breken. En doet het dat wel? Dan geldt maar één regel: je hoeft er niet te blijven.
Bron: Motherly
Vrienden Dick (36) en Rob (36) werden vrijwel tegelijkertijd vader van een tweeling. Dick is vader van twee jongens (6 en 4) en een jongen-meisje tweeling (2). Rob is vader van Jonas (3) en tweeling Mila en Noud (2). Samen schrijven ze een boek over hoe het is om vader te worden van een tweeling. […]
Babygeluk lijkt opnieuw aan te kloppen bij K3.
Als er één ding is dat Suzan & Freek de afgelopen weken hebben geleerd, dan is het wel dat het leven zich niet laat plannen. Niet in schema’s, niet in dutjes van precies 45 minuten en al helemaal niet in acht uur slaap per nacht. Sinds de komst van hun zoon Sef is alles anders […]
Een vaste oppasdag bij oma klinkt als een droom. Maar soms blijkt zo’n onschuldige woensdagmiddag het begin van een onverwachte Tikkie inclusief familie-akkefietje dat je niet zag aankomen.
Hiep, hiep, hoera! Logan Nová, het dochtertje van Mart Hoogkamer en Jennifer van Ooijen mag vandaag één kaarsje uitblazen. Een bijzondere mijlpaal en daar horen natuurlijk leuke cadeautjes bij.
Judith ging gezellig bij haar dochter langs, bij haar baantje in de kledingwinkel. Maar daar betrapte ze haar op een leugen.
