relatieproblemen overleefd
Beeld: Pexels

Het zou zomaar kunnen dat je je een huissloof voelt en baalt van je seksleven, de ruzies en het gedoe. Dan is één ding zeker: tijd om je relatie te redden, al dan niet met hulp van een therapeut.

Marieke (44, moeder van drie kinderen van 14, 12 en 8) vond niet dat ze in relatietherapie moest, maar dat ze aan zichzelf moest gaan werken. Ze heeft sinds vier jaar een latrelatie met Tim.

“Vorige winter zei Tim: ‘Je doet me zo vaak pijn, ik weet niet hoe lang ik dat nog volhoud.’ Ik schrok me rot. Ik wil hem helemaal niet kwijt. Met Tim kan ik lachen, huilen, praten, vrijen, alles. Hij is lief en heeft kanten van mij gezien die anderen nog nooit hebben gezien. En toch was ik wéér in hetzelfde patroon vervallen als in mijn vorige relaties. Dat moest stoppen. Daarom ben ik de cursus ‘Liefdevol leven’ van relatiecoach Carolien Franssen gaan volgen. 

Vechten, dat is wat ik doe in relaties. Ik weet altijd wel iets te vinden wat niet deugt, waar ik kritiek op kan hebben en ruzie over kan maken. Een voorbeeld: vorig jaar had ik een peesontsteking aan mijn arm. Dat was zo pijnlijk dat ik morfine kreeg om te kunnen slapen. Midden in de nacht belde ik Tim omdat ik wilde dat hij kwam. Dat ging niet: hij had de hele avond gewerkt in zijn restaurant en was zo moe dat hij het te gevaarlijk vond om te rijden. Ik heb een enorme scène geschopt, zitten huilen en schreeuwen aan de telefoon. Gedreigd het uit te maken: ‘Als jij me nu in de steek laat, hoeft het niet meer van mij’. 

 

Ik begreep het zelf ook niet

Na zo’n uitbarsting probeer ik het weer goed te maken, maar dat is een hele klus, want Tim voelt zich natuurlijk diep gekwetst. Die pijn van Tim vond ik lastig. Ergens vond ik mijn woede namelijk terecht. Snapte hij niet dat het een normale reactie vanuit míjn pijn was? Toch begreep ik het ergens zelf ook niet. Ik had niet de regie over dat gedrag, het gebeurde gewoon. Voor ik er erg in had, flapte ik er van alles uit. 

De cursus bestond uit vijf sessies; er deden nog vier andere vrouwen aan mee. Elke keer brachten we iets in waarmee we vastliepen. Caroline benaderde het probleem systemisch, ze keek om te beginnen naar het gezin waarin ik ben opgegroeid. Daar ligt immers de basis van wat je hebt geleerd over de liefde. Ze zette poppetjes in een bepaalde opstelling: bijvoorbeeld van elkaar af gedraaid of juist niet. Ook zette ze stereotypen van mezelf neer, bijvoorbeeld agressief, lui of meegaand. 

Nu pas zie ik hoe mijn jeugd doorwerkt in mijn relaties. Het ontbrak mij als kind aan warmte en empathie, mijn ouders waren niet in staat mij dat te geven. Daardoor dacht ik onbewust: ik doe het wel alleen. Ik liep eens een hersenschudding op bij een balspel, en dat heb ik thuis gewoon niet verteld. Zo van: laat ik mijn ouders hiermee maar niet lastigvallen. Wanneer ik me kwetsbaar voel in mijn relatie, probeer ik mezelf te beschermen door agressief te reageren. Dat inzicht is mijn redding. Het helpt me anders te reageren.
 

Lees ook
Lachen om relatieproblemen: 'Co-ouderschap is stukken duurder, hoor' >

 

Steeds beter

Als ik nu de neiging voel in de aanval te gaan, spreek ik mezelf toe: stop. Wat is er met míj aan de hand op dit moment? Wat heb ik nodig? Kan ik dat tegen Tim zeggen? Het lukt me steeds beter. Ik had deze week bijvoorbeeld een paar pittige dagen achter de rug met mijn dochter toen Tim vertelde dat hij een ruzietje had gehad met zijn zoontje. Ineens kookte ik vanbinnen: hoe kun jij over zoiets kleins zeuren, weet je wel wat ík allemaal heb doorstaan? 

Als ik alleen ben, ben ik de sterke en vrolijke moeder, maar als Tim komt, stort ik in. Ik weet nu dat ik op zo’n moment zacht moet blijven, in plaats van in de aanval te gaan – anders gaan we weer met knallende ruzie uit elkaar. Dus ik zei tegen Tim: ‘Ik heb zulke heftige dingen meegemaakt de afgelopen dagen. Nu ik jou zie, komt alle opgekropte spanning los.’ Dan maakt hij een grapje, slaat zijn armen om me heen en laat me even uithuilen. Zo werkt het dus.

Het gaat met stapjes, ik ben er nog niet, maar het is fijn om te zien dat ik kan beïnvloeden hoe een ander zich opstelt. Ik krijg de warmte en liefde waarnaar ik verlang, als ik Tim maar de kans geef.”

 

Dit artikel staat in een Kek Mama Liefdesboek en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

man gaat vreemd prima
Beeld: Unsplash

Het libido van Kris (36) was nooit hoog, maar toen haar jongste dochter Maud (4) geboren werd, daalde het tot een nulpunt. Haar man zoekt het sindsdien buiten de deur. “Ik weet best dat hij vreemdgaat, maar ik vind het wel prima zo. Kan ik tenminste ongestoord gaan slapen.”

“Acht maanden geleden draaide ik voor de zoveelste keer mijn rug naar mijn man Jeroen. We lagen in bed en ik voelde zijn erectie. De veelzeggende hand op mijn heup, de kus in mijn nek. Ik negeerde ze, zoals meestal, en viel in diepe slaap. Sindsdien hebben we niet meer gevreeën, en voor het eerst in onze relatie, heeft Jeroen het ook niet meer geprobeerd.

Ik weet dat hij sindsdien vreemdgaat. Ik zie hem lachen bij appjes op zijn telefoon. En hij is losser, relaxter – meer dan hij in jaren is geweest. Onze relatie is gelukkig en stabiel; we zijn elkaars beste vrienden en willen geen dag zonder elkaar. Ik besteed de seks sinds kort alleen uit aan een ander. Een soort onuitgesproken afspraak. Hij heeft zijn verzetje, en ik kan ongestoord gaan slapen. Zonder elke avond weer die onrust: o god, dadelijk wil hij weer.

 

Momentje onder de douche

Mijn libido is nooit heel hoog geweest. Zonder reden; zo zit ik gewoon in elkaar. Toen Jeroen en ik net samen waren, acht jaar geleden, deden we het een keer of twee per week. Daar genoot ik heus wel van, maar het was ook meer dan voldoende. Jeroen had wel zin in meer, maar respecteerde dat mijn behoefte anders was. Onze basis is zo sterk, onze liefde zo groot; onze geestelijke band was voor ons beiden veel belangrijker dan het fysieke.

Toen ik zes jaar geleden zwanger raakte van onze zoon Joost, ontging me de lust volledig. Hoort bij de zwangerschap, dachten we, en knuffelden gewoon wat vaker. ‘Ik duik wel een keertje extra onder de douche’, zei Joost als ik me weer eens schuldig voelde. Na de bevalling zou het vast wel goedkomen. Bovendien: alle jonge ouders vrijen toch weinig? Zo bijzonder was onze situatie dus niet.

 

Lees ook:
Carina (42) gaat vreemd en haar man accepteert dat >

 

Eén van de vele huishoudelijke plichten

Maar het kwam niet goed. Twee maanden na de bevalling, drie, acht… Ik moest gewoon echt niet denken aan vrijen. Ik weet het aan de hormonen en slapeloosheid, en Jeroen schikte zich naar de situatie. Hij mopperde wel een beetje, want anderhalf jaar zonder seks met je partner – dat trekt natuurlijk niemand. Dus gaf ik soms uit coulance toe. Misschien krijg ik vanzelf zin als ik het gewoon doe, hoopte ik. Maar er gebeurde niks. Mijn lichaam reageerde op zijn aanrakingen, maar emotioneel was ik er niet bij.

Zo hielden we het een tijdje vol. We vreeën hooguit eens in de twee weken, en niet omdat ík er nou zo’n zin in had, maar Jeroen was er tevreden mee. Ik ben dol op hem, weerzinwekkend vond ik het niet. Het was meer een soort plicht waaraan ik gehoor gaf. Zoals ik ook dagelijks de was draaide, of luiers van onze zoon verschoonde.

 

Porno en een speeltje

Ik werd opnieuw zwanger, wéér deden we maandenlang niks, en toen ze drie maanden na haar geboorte al doorsliep, deed Jeroen weer eens een verleidingspoging. Fysiek was er, op wat gierende borstvoedingshormonen na, niks met me aan de hand. Ik was niet uitgescheurd, vloeide al lang niet meer en ik voelde me comfortabel in mijn lichaam. Maar ik kon het niet. Ik kreeg gewoon geen zin, wat ik ook probeerde.

Toen Maud een maand of tien was, vond ik dat het er toch echt eens van moest komen. Dus gaf ik toe, uit medelijden. Jeroen was blij, en daarmee ik ook, maar genieten deed ik er niet van. Niet dat ik dat vertelde. Wel probeerden we de boel een beetje spannender te maken. We keken porno, masseerden elkaar eerst uitgebreid, gingen romantisch uit eten en kochten een speeltje. Maar ik kreeg de knop niet om.

 

Vreemdgaan is de oplossing

Onze laatste vrijpartij is nu zeker tien maanden geleden. Na mijn afwijzing van een maand of acht geleden, is er iets veranderd bij Jeroen. Ik vermoed dat hij op Tinder zit, of elders scharrels regelt. Neem het hem maar eens kwalijk, als je altijd maar ‘nee’ krijgt van je eigen vrouw, dus laat ik hem zijn gang gaan. Onze relatie wordt er stukken relaxter van. Hij is geen wandelende brok opgekropte energie meer, en ik ga elke avond met een gerust gevoel naar bed. Ik hóef niks meer.

Ik denk niet dat Jeroen verliefd is op een ander. Als hij alleen het lichamelijke buiten de deur haalt, heb ik daar verder vrede mee: ík kan het hem niet geven. We zouden naar een seksuoloog kunnen gaan, maar eerlijk gezegd vind ik dat niet nodig. Ik wíl mijn libido helemaal niet veranderen, en gebruik liever een oplossing als deze. Op alle andere vlakken zijn we dolgelukkig. Ik heb vriendinnen die de sterren van de hemel vrijen met hun man, maar in het dagelijks leven amper een woord met hem te wisselen hebben. Of altijd zonder partner op pad gaan, omdat hun interesses zo verschillen. Ik deel liever de geestelijke verbondenheid, al betekent dat natuurlijk wel dat we binnenkort over dit onderwerp moeten praten. Als onze band zoveel sterker is dan seks, moeten juist wij dit samen aankunnen.”

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

relatietherapie kinderen
Beeld: Pixabay

En dan loopt het ineens – of eigenlijk al veel langer – niet meer zo lekker in jullie relatie. Welke soorten relatietherapie zijn er, ook als je kinderen hebt?

 

EFT-relatietherapie

Deze vorm van relatietherapie staat voor Emotionally Focused Therapy. Klinkt interessant, maar wat houdt het in? Allereerst verraadt de naam al dat deze therapie zich richt op emoties. Er wordt gekeken naar patronen binnen jullie relatie (altijd en eeuwig ruzie over geld of een niet-uitgeruimde vaatwasser), zodat jullie deze leren te herkennen en te begrijpen. Want je weet zelf ook wel: vaak gaat het niet eens om die vervloekte afwas, maar wat eronder ligt (geen rekening houden met elkaar, je in de steek gelaten voelen). Ook gaan jullie kijken naar oud zeer. Daarna gaan jullie met behulp van de therapeut bouwen aan een nieuwe, veilige basis waarin jij en je partner elkaar om steun en begrip vragen, in plaats van elkaar verwijten te maken. Er wordt naar het hele gezin gekeken en onderzocht waar jullie het meeste behoefte aan hebben.

Meer info vind je hier.

 

Samengesteld gezin coaching

Hij heeft al kinderen, jij hebt al kinderen, en samen werden jullie verliefd. Mooi sprookje toch? Er zijn in Nederland ontelbaar veel samengestelde gezinnen. Maar de cijfers hierover zijn niet best: 60% van zulke gezinnen redt het uiteindelijk niet. Grootste knelpunten: verschil in opvoeding (‘Van mama mag het wel en jij bent mijn vader niet!’), mag je iets zeggen over je stiefkind, bemoeienissen van ex-partners en ga zo maar door. Gelukkig is er speciale coaching voor samengestelde gezinnen. Deze hulp is erop gericht om rust te creëren in jullie leven en relatie. De bedoeling is om jullie samengestelde, unieke gezin goed op de rails te zetten, met jullie eigen gezinscultuur. Want eerlijk is eerlijk: elke familie is anders. De praktische adviezen hebben als doel om binnen 3 tot 5 maanden voor meer balans te zorgen in jullie hele gezin. En dat is heel, héél erg fijn, voor iedereen.

Meer info vind je hier.

 

Lees ook
LIEFDE: Zo kan het dus ook: blij met je scheiding >

 

Systeemtherapie

Relatieproblemen gaan vaak veel verder dan alleen de band tussen jou en je partner. Als jullie kinderen hebben, horen die ook bij de relatiedynamiek. Bij systeemtherapie wordt gekeken naar het sociale systeem waarvan je deel uitmaakt, zoals je gezin. En hierin staat vooral de wisselwerking met andere personen bij het probleem centraal.  Het kan dus zijn dat je deze therapie niet alleen met je partner doet, maar ook met jouw eigen ouders of je kinderen (als die oud genoeg zijn). De systeemtherapeut kijkt dus naar het hele gezin, en iedereen wordt bij de oplossing betrokken. Soms zie je dat bepaalde obstakels van generatie op generatie worden doorgegeven: jij mocht vroeger nooit ‘huilen om niets’, en ineens snauw je dat ook naar je eigen kids. Deze vorm van therapie is heel geschikt om ook dit soort opvoedingskwesties te doorbreken.

Meer info vind je hier.

 

Oplossingsgerichte therapie

Oké, jullie weten dat het niet heel lekker gaat in jullie relatie. Maar elk huisje heeft z’n kruisje en jullie willen niet te veel kibbelen over hoe deze impasse is ontstaan. Dan is oplossingsgerichte therapie iets voor jullie. Deze hulpsoort gaat niet over hoe jullie problemen ontstaan zijn en het analyseren hiervan, maar is gericht op het oplossen ervan. De therapeut helpt jullie te kijken naar de momenten waarop het wel goed gaat en hoe jullie onderlinge situatie is als jullie troubles er niet zijn. Wat gaat er dan wél goed en hoe komt dat? En: hoe houden jullie dit vol? Lekker positief, kortom.

Meer info vind je hier.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >