twee geloven moslim
Beeld: Pixabay

Je trouwt met een vrolijke losbol, wordt hij opeens een strenge moslim. Of andersom: dat jij de bijbel leest en naar de kerk gaat, en hij een verstokte atheïst blijft.

Anke (35) is vijf jaar getrouwd met de Turkse Bilal. Ze hebben twee kinderen van 5 en 3. Bilal is moslim, Anke niet.

More content below the advertising

“We ontmoetten elkaar op een festival. Bilal had charisma, ik bleef maar naar hem kijken. We hadden een klik, hielden allebei van feesten en vakanties. Bilal zei dat hij niet gelovig was en alleen tijdens ramadan naar de moskee ging. Hij dronk bier, ging naar de kroeg, hield er moderne denkbeelden op na. Ik was al zwanger toen we trouwden. Geen probleem. Zijn familie accepteerde onze manier van leven volledig. We zaten op dezelfde golflengte en niemand in mijn omgeving maakte zich zorgen over zijn geloof.
 

Hij zocht troost bij Allah

Tijdens de zwangerschap hadden we goede gesprekken over het geloof. Zelf zou ik geen moslim worden, maar ik vond het goed als de kinderen wel zo zouden worden opgevoed. Onze zoon zou besneden worden en onze kinderen zouden leren bidden. Na de geboorte van ons tweede kind, een dochter, kreeg Bilal een burn-out. Zijn emmer liep over. Niet dat hij dat aan mij liet merken, hij vindt het moeilijk zijn gevoelens te uiten. Hij zocht troost bij Allah. Hij voelde zich alleen en verloren, en door zijn geloof krabbelde hij weer op. Dat vond ik fijn voor hem, maar ik had liever gewild dat hij zijn zorgen en twijfels met mij besprak.

Ik had niet eens in de gaten dat Bilal almaar religieuzer werd. Hij bladerde wat in de koran en ging vaak naar boven om te bidden. Hij vertelde dat hij zich hier fijn bij voelde. Dat vond ik prima, maar langzaam maar zeker veranderde ook zijn gedrag.
 

Lees ook
Twee geloven op een kussen: 'Mijn man leek wel gehersenspoeld' >

 

Officiële tijden

Een voorbeeldje: bij ons gingen de deuren niet op slot. Als wij onder de douche stonden, kwamen de kinderen gewoon de badkamer binnen. Maar ineens vond Bilal dat niet meer kunnen. Dat lijkt een klein ding, maar toch heeft het impact. Bilal bidt nu vijf keer per dag. Het ochtendgebed is bij zonsopkomst en in de zomer staat hij daar heel vroeg voor op. Onze dochter is een lichte slaper en wordt daar wakker van. In het weekend met z’n allen gezellig in het grote bed is er ook niet meer bij, want Bilal komt na het ochtendgebed niet terug in bed.

Het avondgebed valt tegen kinderbedtijd. ‘Joh, bid dan wat later’, zeg ik weleens. Maar hij houdt vast aan de officiële tijden. En dan het gedoe met eten. Vlees uit de supermarkt was nooit een probleem, nu moet het per se van de halalslager komen. We wonen in een dorp en moeten daar twintig kilometer voor rijden. Ik haal voor mezelf vleeswaren bij de supermarkt. Als mijn dochter kipfilet op haar brood wil, mag dat van mij. Bilal vindt dat lastig, maar ik zeg dan: ‘Dat is het gevolg van getrouwd zijn met een niet-moslimvrouw.’
 

'Hij is zo serieus geworden'

Ik mis mijn vrolijke man met wie ik gezellig kon borrelen en lachen. Alcohol drinkt-ie niet meer. Over het geloof kunnen we niet praten. We hebben een time-out gehad van drie weken waarin Bilal bij familie logeerde. Toen merkten we wel dat we elkaar erg misten. De liefde is er nog. We krijgen nu hulp van een psycholoog en proberen uit het dal te klimmen.

Ik heb niets tegen de islam en van mij mag Bilal geloven, maar ik wil niet dat het ons leven zo beïnvloedt. Ik heb moeite met zijn starheid, dat-ie ineens geen sushisaus meer eet omdat daar blijkbaar een scheutje alcohol in zit. Ik hoop dat hij flexibeler wordt. Hij is zo serieus geworden.”

 

Dit verhaal is er één van een interviewserie in Kek Mama 06-2018.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >