Suzan's dateleed creepy man
Beeld: Shutterstock

Een jaar na haar scheiding duikt Suzan (36), moeder van twee zonen van zes en acht, de datingmarkt op. Haar belevenissen kun je elke week volgen.

We hebben amper drie keer gemaild via een datingsite, als hij een bericht stuurt dat hij zojuist is geland na een zakenreis. Heb ik misschien zin om nú een drankje te doen? Het is vrijdagavond, de kinderen zijn bij hun vader. Ik maak een razendsnelle afweging: het alternatief is Netflix kijken met de hond. “Bomvol weekend; één glas om negen uur kan!”, mail ik terug, verruil mijn joggingbroek voor een jurkje en spring op de fiets.
 

More content below the advertising

'Je bent nog mooier dan op je foto's'

Zijn foto’s blijken uit een wel erg gunstige hoek genomen, want zelfs in het schemerlicht van het café blijkt mijn vliegende zakenman een soort Stan Laurel van Laurel & Hardy, met dun, vet, vlassig haar. Misschien heeft ‘ie wel waanzinnig veel humor, hoop ik nog, en een hart van goud. “Je bent nog mooier dan op je foto’s”, kweelt hij, laat ongevraagd een fles champagne aanrukken (ik had toch ‘één glas’ gezegd, verdorie; nu zit ik hier dus nog minstens een uur) en pakt mijn handen. De zijne blijken warm en klam, en de manier waarop zijn priemende ogen in de mijne kijken is niet gewoon ongemakkelijk, maar ronduit creepy.
 

'Geef het een kans'

“Geef het een kans Suus”, spreek ik mezelf toe, “wees niet elke keer zo snel met je oordeel.” Dus luister ik beleefd naar zijn verhalen over werk, kinderen, zijn vrienden. Beantwoord zo vriendelijk als ik kan zijn vragen - interesse toont ‘ie wel. Maar waarom voel ik me dan zo unheimisch?

“Een prachtvrouw als jij hoort een man met klasse naast zich te hebben”, zwijmelt hij. “Als je de mijne was, zou ik je overladen met cadeaus en de hele dag tegen je zeggen wat een sprookje je bent.” “Ik ben geen sprookje hoor, maar snoeiharde realiteit”, antwoord ik. “En ik hoef écht geen cadeautjes, ik vind een bloemetje op mijn verjaardag echt verwennerij zat.” Ik voel een groeiende drang tot vluchten. “De babysit moet vroeg naar huis, ik heb echt maar tijd voor één glas”, zeg ik, bedank hem, en kan mijn fiets eenmaal buiten wel omhelzen.
 

Lees ook
Suzans dateleed: ‘Ik appte: Ken je die mop van de vrouw die op date ging met de man die haar liet zitten?’ >

 

'Ik schrik me lam'

De volgende ochtend slenter ik de trap af in mijn badjas, als de deurbel gaat. Op de stoep staat een reusachtig boeket rozen met lange, dunne benen. “Goedemorgen schoonheid”, spreekt de champagneman, “deze bos schreeuwde jouw naam. Weet je hoe makkelijk het is jouw adres te achterhalen?” Ik schrik me lam. “Te makkelijk”, stamel ik. “Ach, je bent net wakker”, straalt hij, duwt me het boeket in handen en rent met een vreemd huppeltje naar zijn auto. Roept: “Ik bel je later wel even!”, en zoeft weg. Eh, belt? Hij heeft mijn nummer niet eens. Maar verdomd: twee uur later rinkelt mijn telefoon. “Dit is me een beetje te heftig”, zeg ik tegen hem. “Dank voor het glas champagne, maar ik laat het hier liever bij.”
 

'Tot je een ons weegt'

De daarop volgende weken blijven zijn pogingen volgen. Een nieuw boeket via de bezorgdienst. Flessen champagne. Mailtjes. “Ik voel geen klik”, laat ik hem weten, “ik wens je geluk, maar wil ons contact echt stoppen.” Bonbons op de stoep. Ik blokkeer hem op mijn telefoon, gooi hem uit mijn contacten op de datingsite. Nog meer champagne en rozen volgen, die ik retour afzender stuur. Wanneer hij drie weken na onze date opnieuw onaangekondigd voor mijn deur staat, dreig ik de politie in te schakelen. “Ik snap dat je nog niet klaar bent voor grote liefde, lieverd”, kwijlt hij, “maar ik ben bereid te wachten.” “Tot je een ons weegt”, denk ik er achteraan. Waarna het godzijdank eindelijk stil blijft.


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >