Hoe Marit de Wit (36) ontdekte dat pierenbadjes, bibliotheken en kinderboerderijen een walhalla zijn voor lonkende vaders en moeders. “Gaat die zandbakvader bijna op mijn school zitten.”
De speeltuin als terrein voor flirtende vaders en moeders. Ik moest even wennen aan het idee. Ik ben van nature geen uitbundige flirt en bovendien was ik als kersverse moeder – alweer vijf jaar terug – tijdens die eerste slopende periode met van alles bezig (speentjes uitkoken, kolven, voeden, wasjes draaien, luiers verschonen), maar níet met de vraag of ik er nog een beetje patent bijliep voor het mannelijk geslacht. Ik leefde in een wereld van sprongetjes, krampjes en huiltjes en voelde mezelf dankzij de doorwaakte nachten en op hol geslagen hormonen allesbehalve een yummy mummy. Mijn enige wekelijkse uitje betrof de Hema. Flirten? Met wie dan? Waar? En waarom eigenlijk? De buit (mijn man) was zogezegd binnen, onze baby vormde de bekroning.
Het duurde even, maar na een jaar was de mist opgetrokken en paste ik met enig duw- en trekwerk weer in mijn favoriete skinny. Op een doordeweekse middag maakte ik met dreumes mijn entree bij de zandbak in het park. Een groepje Aziatische au pairs picknickte met blonde oppaspeuters op het gras, twee bakfietsmoeders kletsten wat op een bankje en even verderop duwde een vader nogal onbesuisd zijn schommelende zoontje heen en weer. Ik plantte mijn kind in het zand, kieperde het tasje met schepjes en vormpjes om en ging zelf aan de rand zitten. Zonnebril op, ogen dicht, genieten van de zon. Opeens hoorde ik een mannenstem: “Zo, die laat zich de kaas niet van het brood eten hè? Pittig dochtertje heb je.” Vanachter mijn donkere glazen opende ik een oog. Het was de onbesuisde vader die ongeveer twee meter naast me was komen zitten. Zijn zoontje probeerde mijn dochters schep te confisqueren. Zonder succes. Ik mompelde wat, niet in de stemming voor een oppervlakkig gesprek, en richtte mijn gezicht weer naar de zon. Maar daar had de man geen boodschap aan. Naar welke crèche ging mijn dochter? Had ik al een school op het oog? Vond ik de Teletubbies ook zo irritant? In eerste instantie gaf ik kort antwoord, maar al snel vond ik ons gesprek best amusant. Totdat ik plots merkte dat hij bijna op mijn schoot zat. Goed, dat is wat overdreven, maar ongemerkt was hij steeds een stukje dichterbij geschoven.Op de terugweg vroeg ik mezelf af waarom die vader mij zo’n ongemakkelijk gevoel bezorgde. Misschien wilde hij niet meer dan een aardig gesprek voeren? En stel dat-ie wél flirtte – wat dan nog?
Als ik tijdens een babyshower met allemaal leuke moeders aan tafel zit en het onderwerp flirten bij de zandbak in de groep gooi, vliegen er onmiddellijk smeuïge anekdotes over tafel. M. (38), noemt de bibliotheek als sjansterrein. “Vrijdag lijkt wel papadag, dan lopen er opvallend veel leuke vaders zomaar in het wild te snuffelen tussen de boeken.” Onlangs sprak een van hen haar aan, uitgerekend op een dag waarop ze zich allesbehalve aantrekkelijk voelde (“Ongesteld, chagrijnig, pukkels – je kent het wel”). Hij vroeg of ze nog een boekentip had voor zijn zesjarige dochter. M.: “Ik raadde Pluk van de Petteflet aan, vond ik vroeger altijd een geweldig boek. Voor we het wisten stonden we een dik kwartier te kletsen over onze favoriete jeugdboeken. Ondertussen bewonderde ik de kuiltjes in zijn wangen.” Nog net niet huppelend verliet ze de bieb en kon nog dagen teren op zijn oprechte aandacht.
Het hele verhaal staat in Kek Mama 07-2015.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Verloskundige Loïs Witmond was onlangs te zien in de serie De verloskundigen. Daarin kregen kijkers een inkijkje in haar werk, dat ze nét even anders aanpakt. Geen afstandelijke spreekkamer en een strikte scheiding tussen werk en privé, maar persoonlijke begeleiding waarbij ze negen maanden lang naast een zwangere vrouw staat: “Ze noemen me weleens hun […]
Ilse maakt zich zorgen om het milieu en de toekomst van haar kinderen en probeert op haar eigen manier bij te dragen om milieuvervuiling tegen te gaan. Zo eten zij en haar gezin uitsluitend veganistisch, gaan ze niet op vliegvakanties en koopt ze het liefst tweedehands. En daar vindt haar omgeving nogal wat van.
Even snel de vriezer opentrekken voor iets lekkers bij het avondeten? Dan is het misschien verstandig om eerst te kijken wat er precies in je vriesvak ligt.
Een avond die Melissa De Lange waarschijnlijk liever snel vergeet. De moeder van acht kinderen belandde onlangs met twee van haar zoons op de spoedeisende hulp.
Sommige momenten maken je in één klap een stuk ouder, maar dan wel op de allerleukste manier. Jörgen Raymann krijgt er binnenkort in elk geval een nieuwe titel bij: opa.
