scheiden of blijven scheiden kan altijd
Beeld: Shutterstock

Je hebt het eindeloos geprobeerd. Alle voors en tegens afgewogen, tientallen keren gepraat met elkaar, en misschien zelfs wel relatietherapie gevolgd. Als de onrust en onvrede in je relatie aanhouden, wat doe je dan? Scheiden of blijven?

Magda (38) slaapt al drie jaar met alleen haar dochter (5). Man Bernard (41) ziet ze zelden.

More content below the advertising

“We waren high school sweethearts, Bernard en ik. Het stelletje dat in 4 vwo elke pauze aan elkaar gekleefd doorbracht. Hij deed dat jaar eindexamen en zou gaan studeren, ik wilde niets liever dan naar de havo om hem zo snel mogelijk achterna te kunnen – wat mijn ouders natuurlijk ferm tegenhielden.

Hij ging op kamers in zijn studentenstad, ik treinde elk weekend naar hem toe. En zo bleven we samen in alle fases van ons leven. Toen ik ging studeren in een andere stad. Toen we onze eerste banen kregen. Hij twee maanden door Zuid-Amerika reisde en ik drie maanden au-pair was in Parijs.

Dus gingen we uiteindelijk trouwen, jaren later, en kregen kinderen. Zessentwintig was ik, toen onze oudste zoon Koen werd geboren. Lars volgde nog geen twee jaar later. Het ouderschap absorbeerde ons volledig. Twee baby’s binnen twee jaar tijd; het zette ons leven volledig op z’n kop. Bij wie niet, natuurlijk, maar wij maakten de fout om niet te blijven werken aan tijd voor ons samen. Contact.

 

Lijmbaby

Toen de jongens allebei naar de basisschool gingen, keken Bernard en ik geschrokken om ons heen. Opeens hadden we hele dagen een leeg huis. Vertrokken de kinderen ook in weekends naar vriendjes. We hadden zowaar tijd over, óók voor elkaar. Alleen: we hadden elkaar geen woord meer te zeggen.

In een poging onze relatie een boost te geven, boekten we een vakantie met z’n tweeën, op Mallorca. Daar verwekten we – niet gepland, maar ons bewust van het risico dat we namen zonder pilgebruik - Rosalie, en begon het hele gekkenhuis opnieuw.

Met wat we fout hadden gedaan toen de jongens klein waren, zou je zeggen dat we nu wel twee keer nadachten voordat we weer uit elkaar groeiden. Maar feit is dat we nooit meer helemaal bij elkaar waren gekomen. Wat er nog over was van onze relatie, verdween met de derde babyhectiek.
 

Lees ook
Scheiden of blijven? 5 Overdenkingen >

 

Geolied stel

Inmiddels gaat ook Rosalie al twee jaar naar school, en leiden Bernard en ik gescheiden levens. We houden nog wel van elkaar, maar meer als hartsvrienden. Hij coacht me als ik vastloop in mijn werk, ik ontlast hem door zoveel mogelijk zorg voor de kinderen op me te nemen. Op verjaardagen zijn wij het geoliede stel. Wat wil je, we kennen elkaar van haver tot gort.

Maar we vrijen al jaren niet meer, want Rosalie kruipt elke avond bij mij in bed, waardoor Bernard jaren geleden zijn intrek nam in de logeerkamer. Wel zo makkelijk: zo was ook het ongemak wanneer we naar bed gingen van de baan: ‘Moeten we nog wat? Het is al maanden geleden.’

 

Vrijen met een ander

Bernard spreekt uit dat hij weleens vrijt met een ander. Ik vind dat wel prima; hoef ik het tenminste niet te doen. Uiteraard heb ik die vrijheid ook, maar ik heb er geen behoefte aan. Misschien zouden we moeten scheiden. Elkaar de ruimte geven om een leven op te bouwen waarin wél plek is voor erotiek en verbondenheid. Maar we maken geen ruzie, en voor de kinderen is de situatie stabiel zo. Wel erger ik me steeds meer aan kleine dingetjes. Aan de rommel die hij maakt. Of wanneer hij middenin de nacht luidruchtig thuiskomt. Zoals je je ergert aan een huisgenoot die je in de weg loopt.

Er zijn relaties waarin de borden door het huis vliegen. Bij ons is er rust en regelmaat, alleen organiseren mijn man en ik die vanuit een vriendschapsbasis, en niet als stel in de traditionele zin van het woord. Zo lang wij ons er gelukkig genoeg bij voelen, vind ik dat het beste voor onze kinderen. Scheiden kan altijd nog.”

 

Scheiden of blijven? Lees hier de tips van psycholoog Sandra van Scheijndel.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

De dag xtc
Beeld: Shutterstock

Op een mooie zomeravond, vier jaar geleden, nam Anne (34) voor het eerst een xtc-pil met haar man. Ze schreeuwt het niet van de daken maar jee, wat beviel dat goed.

Anne: “Een vriendin van mij vertelde ons dat zij weleens een pilletje slikte op festivals en feesten. ‘Hartstikke leuk, dat moet je ook eens doen’, zei ze dan steeds. ‘Niets engs aan.’ Maar mijn vriend en ik zijn niet zo dol op die enorme feesten. En om eerlijk te zijn vond ik het ook een beetje spannend; het gaat toch om drugs. Maar de nieuwsgierigheid won het, en dus besloten we toch eens te proberen. Niet op een feest, maar gewoon thuis, veilig op de bank.

More content below the advertising

Die vriendin haalde de pillen en wij brachten onze dochter naar mijn ouders. Niet echt spontaan nee, maar deze manier leek me het veiligst. We spraken af om niet te veel te nemen en lieten de pillen van tevoren testen. Ook wilde ik voordat we het avontuur aangingen even wat dingen met mijn man doornemen: zijn we goed samen, zit je niets dwars, moet er iets gezegd worden? Ik was bang dat we er door die pil van alles uit zouden flappen en dat het dan in een enorme ruzie zou uitmonden. Zoiets hebben we weleens gehad na een avondje doorzakken met alcohol, en het leek me met drugs nog vervelender.
 

Een enorme relaxedheid

Mijn man merkte er eerder iets van dan ik. Hij begon meer te praten, zei lieve dingen. Na een halfuur begon ik hem bij te vallen. Een tinteling ging door mijn lijf, gepaard met een enorme relaxedheid, energie, euforie, alles tegelijk. Vanaf dat moment was het, kort gezegd, echt fantastisch. Heel ontspannen, alles was liefde en mooi. In mijn beleving hebben we niets anders gedaan dan elkaar urenlang de liefde verklaren. We vertelden elkaar wat we mooi vonden aan elkaar, waarom hij zo lief is, en dat ik zijn droomvrouw ben. Eigenlijk zoals we dat vroeger deden, toen we elkaar net kenden en eindeloos tot diep in de nacht bleven praten en benoemen wat we zo leuk aan elkaar vonden.

Zo ging het nu ook: er bestond geen tijd, alleen maar liefde voor elkaar. En ook voor de rest van de wereld, het leven, onze vrienden. Mijn angst voor onuitgesproken issues die ineens boven water zouden komen bleek onterecht. We hebben het wel even over wat irritaties gehad, maar ineens leek alles belachelijk en onbelangrijk. En dus gingen we weer verder met onze eindeloze liefdesverklaring. Toen het licht werd, besloten we naar buiten te gaan. Ik herinnerde me ineens een mooi plekje in het park, daar móesten we heen. Dus daar stonden we, om zes uur ’s ochtends, tot onze knieën in een soort meertje met watervalletje, het leven te vieren.

We gingen op een gegeven moment naar bed, hebben daar nog spetterende seks gehad en later die dag hebben we onze dochter opgehaald. We bleven bij mijn ouders slapen. Ik zie ons nog zo zitten aan tafel: het voelde alsof we een enorm geheim hadden, maakten een paar flauwe toespelingen die alleen wij begrepen. Ook fijn: de kater viel mee, ik heb er amper iets van gemerkt.


Lees ook
Van parenclub tot tantracursus: deze vrouwen geven hun seksleven een boost >

 

Over the top

Na die eerste keer besloten we het vaker te doen. Via via kwamen we aan een dealer waar we een voorraadje bestelden. Eén keer in de paar maanden deden we het, alleen of met een vriend, en altijd thuis. Toen ik zwanger werd van onze tweede lasten we uiteraard een pauze in. Maar nadat ik stopte met de borstvoeding besloten we het weer eens te doen.

Ik keek er enorm naar uit, had zo’n zin om me weer even vrij te voelen. We nodigden een vriendin uit, het was mooi weer, we gingen op het dakterras zitten. Misschien kwam het doordat de verwachtingen wat hooggespannen waren, maar toen ben ik over the top gegaan. Ik voelde niet zoveel, nam nog wat, wilde niet dat het zou stoppen, nam nog een kwartje. Uiteindelijk had ik twee pillen op: veel te veel.

De trip was niet eens zo leuk, de kater was afschuwelijk. Dagenlang had ik last van hartkloppingen, mijn kaak leek op slot te zitten. Ik meldde me ziek op mijn werk, ik voelde me vreselijk, heel depressief. Maar boven alles schaamde ik me dat ik het zo ver had laten komen. Het voelde ineens zo kansloos: wat als er iets met ons was gebeurd? Dan waren mijn kinderen wees omdat hun ouders zo nodig aan de pillen wilden. Ineens hakte die gedachte er keihard in: wat ben ik voor een moeder? Dit is helemaal voorbij de reden waarom we dit willen doen, namelijk even samen zijn. En dus besloten we het niet meer te doen.
 

'Het werd verbindend'

Maar toch begon het na een jaar of twee weer te kriebelen. En terugdenkend aan die avond waarop we uit de bocht vlogen, realiseerden we ons dat we ons gewoon te veel hadden laten gaan. We probeerden het weer en hielden het bij een halve pil. Het was geweldig en sindsdien doen we het weer regelmatig. Altijd met geteste pillen, geen alcohol, en samen nooit meer dan één pil.

Voor ons zijn het fijne avonden, echt voor ons tweeën. We spreken uit waarom we van elkaar houden en doen ook even een check: hoe was de afgelopen periode, wat ging goed, wat was lastig? Het werd verbindend: je zit even helemaal op dezelfde euforische golflengte, alsof je met zijn tweeën een heel leuk feestje hebt.

Nog een fijn effect van een pil: het geeft een mega boost aan ons seksleven. Want tijdens zo’n trip hebben we de wildste vrijpartijen. Omdat we het nu voorzichtiger aanpakken, heb ik geen last meer van dat schuldgevoel naar mijn kinderen. Ik heb naderhand ook nooit een kater, voel me prima als ik ze de volgende dag weer ophaal.
 

Dat verliefde gevoel van vroeger

Het is zo fijn dat we dat verliefde gevoel van vroeger op deze manier weer te kunnen beleven. Dat je echt oprecht tegen de ander zegt dat je hem tot in zijn diepste helemaal geweldig vindt. In onze beginjaren hadden we alle tijd om zo ’s nachts door te praten: nu gaat dat niet meer, zijn we moe, moeten we de volgende ochtend weer vroeg werken, maken we ruzie over wie de keuken moet opruimen. Maar zo samen op de bank, met een pil op, is er geen tijd en lachen we om onze ruzies.

Nee, ik vertel niet snel aan anderen dat we dit doen. Ik weet dat mensen hier een uitgesproken mening over hebben en ik heb geen zin in zo’n discussie. Iedereen moet zelf weten wat-ie doet.”
 

Dit artikel staat in het Kek Mama 02-2019.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

seksuologe geen zin in seks
Beeld: Shutterstock

Astrid (38): ‘Ik heb nooit een enorme seksdrive gehad, maar sinds de geboorte van onze tweeling, nu vier jaar geleden, is mijn zin in seks al helemaal naar een dieptepunt gedaald. Seks hangt voor mij onderaan mijn prioriteitenlijstje, na werk, kinderen en huishouden. Wat kan ik hieraan doen?’

Seksuoloog Mandy Ronda: ‘Je zin in seks verandert continu. Hormonen spelen hierbij ook een rol, net als je cyclus. Voor erotiek en spanning moet je ruimte maken, zeker in een langere relatie. Als je elkaar net kent, zorgt de spanning voor een groot deel van de aantrekkingskracht. Naarmate je elkaar langer kent, maakt dit plaats voor verbinding en vertrouwen. En als je dan ook nog eens moeder wordt, moet je al helemaal opnieuw je rol vinden.

More content below the advertising

 

Maak zelfzorg een prioriteit

Het is echt niet gek dat je seksdrive verandert, want niets blijft altijd hetzelfde. Je hoeft jezelf niet te forceren een prioriteit van seks te máken. Wel van jezelf en van intimiteit in je relatie. Dat is immers meestal toch de lijm van een liefdesrelatie. Maak van zelfzorg dus weer een prioriteit. Eerst jij, dan de kids/partner/huishouden. Net als in het vliegtuig; eerst jij je zuurstofmasker op.

Laat de zorgen van alledag los en sta jezelf toe te ontspannen. Boek eens een wellness dagje of een massage. Bingewatch je favoriete serie met een grote mok thee. Vanuit de ontspanning ontstaat weer ruimte voor genieten, erotiek en passie. Laat de eenzijdige focus op je rol als moeder los en ervaar jezelf weer als vrouw en erotisch wezen, met haar eigen verlangens en voorkeuren.’
 

Zie Mandyronda.com voor meer info en tips.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >