Als je je ‘op papier’ aan je partner wil verbinden, zijn er drie opties: een samenlevingscontract, geregistreerd partnerschap of trouwen. Wat de verschillen zijn? Wij zetten ze op een rij.
Lees verder onder de advertentie
Samenlevingscontract
De naam zegt ’t al: het is een contract dat je samen met je partner opstelt. Je geeft elkaar niet dat romantische ‘ja-woord’, maar daarentegen staat alles wel vast en is er geen gedoe met rechters als jullie uit elkaar gaan.
Wat er precies in komt te staan, mogen jullie zelf bepalen. Wil je zwart op wit hebben wie – om maar een zijstraat te noemen – het konijn onder z’n hoede neemt bij een mogelijke relatiebreuk? Prima. Maar over het algemeen komen onderstaande punten het meest aan bod:
Kostenverdeling: boodschappen, kleding en boodschappen en vaste (woon)lasten, bijvoorbeeld.
De bankrekeningen: waar gebruik je het geld van de gezamenlijke rekening voor? Ook is het verstandig om te bepalen welke uitgaven en welk spaargeld gezamenlijk of persoonlijk zijn.
Datzelfde geldt trouwens voor spullen. Om rompslomp te voorkomen: wat is van wie?
De verzorging van de kinderen: hoe willen jullie dit (ook qua kosten) regelen? Als je samen het gezag hebt over de kinderen moet je een ouderschapsplan opstellen als jullie uit elkaar gaan.
Een verblijvingsbeding: simpel gezegd wordt hiermee bedoeld of je bij het overlijden van je partner de gemeenschappelijke bezittingen mag houden.
Pensioen: als je samenwoont, kun je bij het pensioenfonds op papier laten zetten dat je recht krijgt op elkaars pensioen.
Je kunt een samenlevingscontract zelf opstellen, maar je kunt het ook door een notaris laten doen (dit kost tussen de € 200 en € 500). Die tweede optie is sowieso verplicht als jullie ervoor kiezen partnerpensioen te ontvangen.
Lijken verdacht veel op elkaar, maar er zijn toch wat kleine, belangrijke verschillen. Allereerst de overeenkomsten:
Door te trouwen of een geregistreerd partnerschap aan te gaan zijn automatisch al jullie bezittingen (en schulden) van jullie samen – gemeenschap van goederen, dus. Tenzij jullie bij de notaris de huwelijkse- of partnerschapsvoorwaarden afsluiten.
Beiden ouders krijgen zowel bij een huwelijk als geregistreerd partnerschap het gezag over de kinderen.
De verschillen:
Het grootste verschil zit ‘m in de manier hoe de relatie kan worden beëindigd. Bij geregistreerd partnerschap kan dat veel eenvoudiger (en goedkoper), via een advocaat of notaris. Let wel: dit kan alleen als jullie geen minderjarige kinderen hebben én als jullie het allebei met elkaar eens zijn over de afspraken. Bij het beëindigen van een huwelijk moet je sowieso naar de rechter.
Je hoeft geen ‘ja’ tegen elkaar te zeggen.
Geregistreerd partnerschap is niet in alle landen erkend. Bij langer verblijf in het buitenland of bij emigratie kunnen hierdoor problemen ontstaan, bijvoorbeeld met het erfrecht.
Het moederschap is prachtig, vervullend… en soms gewoon keihard overleven. En toch fluisteren veel ouders hun uitputting liever weg dan dat ze hem hardop uitspreken. Want toegeven dat je eraan onderdoor gaat? Dat voelt al snel als falen.
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Ben je op zoek naar een te leuke eyecatcher voor in de kinderkamer? Dan hebben wij dé musthave gespot: een opblaasbare poef in de vorm van Nijntje. En je scoort ‘m ook nog eens voor een leuke prijs.
Denk je aan een gezonde zwangerschap, dan denk je waarschijnlijk meteen aan de moeder. Stoppen met roken en alcohol, gezond eten, genoeg rust: alle adviezen lijken op haar gericht. Maar dat beeld klopt niet meer, blijkt uit een nieuwe Britse studie.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Je kent het wel. Je gaat “even langs” bij je ouders en voor je het weet zit je weer in een soort auditie van je leven: “Werk je nog steeds daar?” “Is dat wel handig met de kinderen?” “Je ziet er moe uit…”