mama gaat vreemd Claire
Beeld: Unsplash

Ze willen voor geen goud hun gezin opbreken, maar hebben wel een minnaar. “Uit elkaar gaan wil ik niet, daarvoor hou ik teveel van hem.”

Claire (33), acht jaar een relatie met Daniël, een zoon van 7 en af en toe een vriendje.

“Zo wil ik het niet meer, zei ik tegen Daniël nadat hij van me afrolde. De hele vrijpartij had exact drie minuten en twintig seconden geduurd. Inclusief voorspel. Ik had het bijgehouden op de wekkerradio.

Daniël had niks gemerkt van mijn passieve houding. Seks met hem is voor mij een moetje. Na afloop deelde ik hem mede dat ik op deze manier niet meer wilde vrijen. Ik wilde meer passie in bed, een langer voorspel, speeltjes, rollenspelen voor mijn part. Dat is nu twee jaar geleden en meteen ook de laatste keer dat we het deden. Daniël knikte dat hij het snapte en heeft me nooit meer aangeraakt. Hij heeft sowieso geen hoog libido.
 

Dromen

Het hele onderwerp verdween van tafel. We kusten elkaar nog wel, sliepen zomers naakt, maar het bleef bij een knuffel en een kusje. Ik werd steeds chagrijniger en dat maakte de sfeer thuis er niet beter op. Elke nacht droomde ik over stomende seks. Uiteindelijk ben ik het buiten de deur gaan zoeken. Daarvoor hoefde ik niet veel moeite te doen. Trek een sexy rokje en strakke top aan en tijdens de avondvierdaagse cirkelen er meteen allemaal mannen om je heen. Op het schoolplein kleedden vaders me uit met hun ogen.

Het duurde niet lang of er werd toegehapt. Eerst door een vader met wie ik op zijn papadag in bed belandde. Later volgde nog een keer een trio met een vriend van hem. Sindsdien heb ik regelmatig seks, met allerlei mannen. Het is zo simpel ze te versieren. Het gros van die mannen is ook getrouwd, dat is fijn want dan zijn zij ook gebaat bij discretie. Mijn dates hebben één ding gemeen: ze hebben niks te betekenen. Leuk voor een of twee keer.
 

Lees ook
Mama gaat vreemd: 'Ik wilde zo graag weer eens flirten en zoenen' >

 

Winwin-situatie

Nee, ik denk niet dat Daniël er ook zo makkelijk over zou denken, maar wat is het alternatief? We hebben nu al twee jaar geen seks meer. Hij kan dat, ik niet. Uit elkaar gaan wil ik niet, daarvoor hou ik teveel van hem. Ik denk dat ik een leukere partner ben als ik seksueel aan mijn trekken kom. Ik ben vrolijker en maak minder ruzie. Vreemdgaan is wat mij betreft een winwin-situatie.” 
 

Dit verhaal is onderdeel van een interviewserie in Kek Mama 10-2017.


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

geleerd van scheiding
Beeld: Unsplash

Nu ze de laatste smeulende resten van haar verbroken huwelijk na vijf jaar wel zo’n beetje aan de kant heeft geveegd, en Kek Mama’s Jorinde haar leven met zonen behoorlijk leuk op de rit heeft, realiseert ze zich pas hoeveel ze eigenlijk heeft geleerd van haar scheiding.

  1. Dat ruziemaken gezond is, bijvoorbeeld, in plaats van doodeng. Of nee, niet gezond: broodnodig. Als mijn ex en ik jaren eerder de confrontatie waren aangegaan, was er veel minder gaan rotten en stinken in onze relatie. Niet dat ik denk dat we eruit waren gekomen samen, maar het had wel bergen opgekropte frustratie, stress en woede gescheeld. En daarmee op z’n minst een stuk gezelligere scheiding opgeleverd.
     
  2. Gewoon je onvrede uitspreken: ook altijd een goed idee. Zelfs na je scheiding. Wat in bovengenoemde ruzies misschien wel weer voorkomt. In een gelucht hart is nu eenmaal meer plek voor liefde en begrip; het is een doodsimpel sommetje. Dat ook ontzéttend goed werkt op de werkvloer en het schoolplein, overigens.
     
  3. Natuurlijk kun je het alleen. Ook al kende je hem al sinds je studie. Of de middelbare school. Sterker nog: zonder mijn leven af te hoeven stemmen met de man die toch heel andere verlangens en verwachtingen koesterde dan ik, voel ik me vrijer en gelukkiger dan ooit. En ik kan het nog betalen ook, want dankzij onze omgangsregeling kan ik makkelijk fulltime werken.
     
  4. Oké, kleine correctie: je kunt het in je eentje met behulp van een shitload vriendinnen. De enigen die je écht begrijpen. En precies op het juiste moment op de stoep weten te staan met de nodige liters wijn.
     
  5. De kinderen overleven het ook gewoon. Die willen vooral gelukkige ouders. Zoals jongste zoon van negen onlangs zei: “Je bent echt veel vrolijker dan vroeger, mam. En ik vind papa en jou eigenlijk veel beter bij elkaar passen als vrienden. Neem je nu dan eindelijk eens verkering?” (Wat ik deed.)
     
  6. Zo erg was ‘ie trouwens nou ook weer niet. Ja, natuurlijk was ‘ie een eikel, en deed hij alles fout en ik alles goed, maar éven eerlijk in helikopterview: een hoop problemen had ik met punt 1 en 2 in de kiem kunnen smoren. Bovendien is hij niet wezenlijk anders dan de man op wie ik verliefd werd, zeventien jaar geleden, maar van de vrouw voor wie hij toen viel, is (gelukkig) verdomd weinig over.
     
  7. Dus wie is hier nu eigenlijk de grootste eikel?
     
  8. Soms is een reuzensprong uit je comfort zone écht de sleutel tot geluk. Ben ik daarmee lang geleden weleens in de verkeerde carrière gesprongen; wat ben ik blij dat die sprong deze keer de beste beslissing in mijn leven bleek.
     
  9. En laten we wel wezen: íedere man is een empathie-arme, rommelige kleuter. Mijn huidige, verdraaid aardige exemplaar laat de wc-bril óók omhoog staan en begrijpt niks van het belang van lectuurmanden (in plaats van dertig stapels kranten, schoolboeken en administratie in de woonkamer). Of me gewoon even knuffelen bij een pestbui, in plaats van altijd maar een praktische oplossing aan te dragen. En toch is ‘ie de leukste en liefste. En knap - dat scheelt.
     
  10. Er bestaat er dus echt een man op deze aardkloot die net zoveel en onbaatzuchtig van mij houdt als ik van hem, ondanks al mijn onmogelijke trekjes. Die ik allemaal gewoon mag houden. Zolang ik de zijne ook maar respecteer. En uitspreek wanneer ik daarin toch een grens bereik (ik bedoel: voor de honderdste keer ’s nachts op een brilloze wc-pot gaan zitten, trek je maar zo lang). Punt 2 weer, hè: hij hangt naast punt 1 ingelijst boven mijn nachtkastje, dat snap je.
     
  11. Maar ondanks al die gelijkwaardigheid en wederzijdse acceptatie: die roze fluffy badjas met dito sokken (ik zwijg even over de Batman-pyjama die ik eronder draag, omdat mijn jongens die zo cool vinden) zijn alleen voor singles. Hoe lang je ook samen bent. Dat je man je au naturel ziet tijdens de seks en een spannende date in de sauna, is echt iets anders dan de boel maar laten verslonzen. Hoef ik tenminste ook nooit meer een man op badslippers te accepteren. Zelfs al zijn ze in de mode.


Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

verschillend maar gelukkig Sunita Carlos
Beeld: Unsplash

Het klopt van geen kant en toch werkt het: mensen die niets gemeen hebben, maar al jaren een prima relatie hebben. “Als we er echt niet uitkomen, ga ik hem zoenen.”

De thrillseeker en de studiebol, zo noemen vrienden hen. Zelf zeggen ze: een pittige yin en yang. Sunita (46) en Carlos (37) zijn de ouders van Sebastiàn (5).

Sunita: “Ik ben fel, Carlos is rustig. Ik hou van nette kleren en een verzorgd uiterlijk, Carlos komt uit een wereld van skateboarden, graffiti, breakdance en hiphop. Carlos zoekt zijn grenzen op en schuwt het risico niet. Ik ben van de boeken en heb rechten, filosofie en psychologie gestudeerd.”
 

Pleegzoon

Toch gaat het al tien jaar goed. “Onze pleegzoon Sebastiàn kwam bij ons wonen toen hij zeven maanden was. De zus van Carlos vroeg of wij hem wilden opvoeden als onze eigen zoon, omdat ze zelf niet voor hem kon zorgen. Ze wist dat wij ongewild kinderloos waren.

Vanaf het moment dat ik wist dat we een kind kregen, spitte ik als een gelovige alle Oei, ik groei en andere opvoedboeken door. Carlos is intuïtiever, die laat het op zich afkomen. Sebastiàn heeft in die zin het beste van twee werelden. Carlos is de stoei- en doe-vader en gaat mee naar zwemles, ik ben de moeder die voorleest en met hem schildert.”
 

Lees ook
Deze stellen zijn een beetje vreemd, maar hartstikke gelukkig samen >

 

Helderziende

Carlos bezocht ooit een helderziende, Sunita ging mee. “Die vrouw vond ons totaal niet bij elkaar passen. Ook noemde ze mij te dominant. Onzin. Ha, ik kan heel lief zijn. Onderschat de rustige mens niet. Carlos is echt geen softie. Bovendien kun je ook een eenheid zijn zonder je evenbeeld naast je te hebben staan. Carlos en ik hebben de nodige stormen doorstaan in onze relatie, maar we zijn al tien jaar samen, dus we doen toch iets goed.

Het belangrijkst in onze relatie is dat ik mezelf kan zijn en andersom geef ik hem volledig de ruimte. Overigens wordt het echte thrillseeken gelukkig steeds minder bij Carlos. Tegenwoordig gaat hij los in Monkeytown.”
 

Dit verhaal is onderdeel van een interviewserie in het Kek Mama Liefdesboek 2018.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >