Beeld: Getty
Aisha Scheuer (bekend van DIWMOTZ) heeft een relatie met Marleen en kreeg met haar ex-vrouw zoon Shai (6). Voor Kek Mama schrijft ze iedere maand een column over het ouderschap van een zoon met twee moeders. Deze keer schrijft ze over haar scheiding, en de gevolgen voor zoon Shai.
Als ik door de tijdlijn van Facebook scroll zie ik foto’s voorbij komen van spelende kinderen op de camping. Ondertussen tel ik de dagen af dat ik mijn zoon weer zie. Hij is bijna drie weken op vakantie met mijn ex en haar vriendin. In onze situatie noemen we deze aanhang bonusmoeders. Vijf jaar geleden besloten we te gaan scheiden. Op onze trouwdag ging de kogel door de kerk. Die dag vierden we onze trouwdag en scheiding, omdat we trots waren op wat we hadden bereikt samen. En op ons grootste geluk; Shai.
Hij was toen zeventien maanden oud, zo noem je dat dan, want anderhalf jaar is zo’n relatief begrip. En hoe vertel je zo’n klein mannetje dat zijn wereld gaat veranderen… Dat zijn toekomst anders zal verlopen dan we hadden gepland. Hoe vertel je hem dat het niet zijn schuld is dat zijn moeders niet meer genoeg van elkaar houden en daarom uit elkaar gaan? Achteraf bleek dat trouwens ontzettend mee te vallen. Wij maakten er een officieel moment van en hij reageerde op het hele drama met een schaterlach en probeerde ons te bekogelen met zijn speen. Tot zo ver de rouwverwerking.
Het was een lastige tijd, maar Shai ging hier prima mee om. Wij waren stabiel, dus was hij dat ook. We besloten dat als we gingen scheiden, we het goed zouden doen. We zouden het beste gescheiden stel worden dat de wereld kent, en dat streven is aardig gelukt, althans, los van wat hobbels zijn we wel één van de betere ex-gezinnen. En Shai? Die weet niet beter, die vindt het allemaal prima. Hij heeft twee mama’s die ooit eens verliefd waren en samen met hem in een huis woonden met twee katten. En nu heeft hij twee huizen en twee bonusmoeders en het is zoals het is. De manier waarop hij omgaat met veranderingen is benijdenswaardig, ook al hebben we daar zelf heel veel invloed op gehad.
In mijn ogen is er niks mis met scheiden, zolang alle partijen daar beter van worden. Alle schuldgevoelens die erbij komen kijken zijn lastig, maar als iets eenmaal gekozen is dan moet je achteraf niet piepen. Dat is wat we onze kinderen leren en wat we onszelf moeten voorhouden in een lastige situatie. We kozen dit ook voor Shai.
En wat is er nou leuker dan dubbel zoveel speelgoed hebben, twee keer per jaar je verjaardag vieren en in elk huis verschillende huisdieren verzorgen? Het is dan wel niet exact wat we gepland hadden, maar we planden in ieder geval dat we een gelukkig kind op de wereld zouden zetten, en die missie is meer dan geslaagd.
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
