Beeld: Shutterstock
Een kleine babykamer vraagt om een compacte commode, lange ouders hebben baat bij een model dat nét wat hoger is dan de standaard maat. Wij stelden een lijstje samen met allerlei soorten commodes: voor ieder wat wils.
Deze commode van Bopita is niet alleen stoer, maar ook nét een tikkie hoger dan de meeste commodes: bijna een meter. Fijn voor je rug, want je verschoont je kleine een keer of 1800 (ja, echt) per jaar.
– Materiaal: grenen
– Laden met softclose systeem
– Fronten met visgraatmotief
Kleine babykamer? Dan kun je je kleine perfect verschonen op deze compacte commode van Cabino en is er in de rest van de kamer nog voldoende plek voor het ledikantje en een kleine kledingkast. In de commode kun je in drie opberglades spullen kwijt én er is nog een wandrek bij te bestellen.
– 86 x 89.5 x 50 cm
– Materiaal: hout
– Extra grote handgrepen
Een ander fijn model als je ruimte wil besparen: deze commode klap je uit als je baby een schone luier nodig heeft, de rest van de tijd hangt-ie netjes ingeklapt en loop je er zonder problemen langs.
– Materiaal: metaal
– Diepte van 75 cm na uitklappen
– Inclusief aankleedkussen
Lees ook:
Commode aanschaffen: waar let je op? >
Lades hoef je niet open te trekken als je je kleine op z’n plek probeert te houden op het verschoningskussen, want dankzij het open vak op deze commode heb je in no time een nieuwe luier te pakken. Vooral fijn als je baby het omdraaien heeft ontdekt.
– Afmeting: 99 x 104 x 59 cm
– Voorzien van 2 lades met softclose-sluiting
– Materiaal: MDF en beukenhout (poten)
Strak, maar dankzij de schuine houten pootjes ook speels. Deze tijdloze commode past in elke moderne babykamer en is lekker breed: dus naast het verschoningskussen kun je er nog meer spullen op kwijt.
– Verkrijgbaar in drie kleuren
– Materiaal: MDF/beuk
– 4 afgeremde en regelbare laden
Híer wil ik mijn baby op verschonen
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
