Complimenten geven aan je kind: wat kan daar nu slecht aan zijn? Best veel, volgens wetenschappers. Uit onderzoek blijkt namelijk dat overdreven complimentjes juist averechts werken.
Lees verder onder de advertentie
Dat ontdekte Eddie Brummelman, psycholoog en onderzoeker aan de Universiteit van Amsterdam (UvA), door Nederlandse kinderen van 7 tot en met 11 jaar thuis wiskundeopgaven te laten maken.
‘Wat ongelooflijk goed gedaan’
Ouders mochten zelf bepalen of en hoe ze complimenten gaven, maar alles werd gefilmd. Twee mensen noteerden tijdens het bekijken van de beelden hoeveel overdreven (‘wat ongelooflijk goed gedaan’) en niet-overdreven complimenten (‘wat goed gedaan’) de kinderen kregen. De kinderen moesten vijf weken voor de test en zes, twaalf en achttien maanden erna aangeven in hoeverre ze zich herkenden in een stelling als: ‘Ik ben een heel speciaal en bijzonder persoon.’
Wat blijkt? Kinderen die veel overdreven complimentjes kregen, ontwikkelden een lager zelfbeeld dan de andere kinderen. Brummelman in de Volkskrant: “Overdreven complimenten krijgen kan eng zijn. Kinderen kunnen denken dat ze altijd aan deze hoge standaard moeten voldoen. Maar het leven zit vol tegenslagen, dus ze zullen hoe dan ook een keer falen. Dan kunnen ze zich slecht voelen over zichzelf en dat is pijnlijk.”
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.