Beeld: Unsplash
Moeders laten hun kind makkelijker risico’s nemen tijdens het spelen dan vaders. Dat blijkt uit onderzoek van VeiligheidNL en Stichting Opvoeden.nl.
Laat jij je kind tussen de 5 en 7 jaar een lucifer afsteken? Drie meter naar beneden springen? Een scherp mes gebruiken? Het zijn zomaar wat vragen uit het onderzoek. Wat blijkt: dertig procent van de moeders zegt haar kinderen aan te moedigen risico’s te nemen tijdens het spelen, tegen zestien procent van de vaders.
Op de vraag of ouders hun kind zouden laten doen wat ze zelf vroeger deden, zegt 58 procent van de vaders nee, tegen 41 procent van de moeders. Of het feit dat meisjes doorgaans nu eenmaal minder risicovol spelen hierin meeweegt, vermeldt het onderzoek nog niet. Net zo min als het waaróm vaders minder risico durven nemen bij het spelen.
Lees ook
‘Kinderen moeten meer risicovol buitenspelen’ >
Volgens een onderzoek van TNS-NIPO beseffen ouders dat risicovol spelen belangrijk is voor de ontwikkeling van hun kind, maar in de praktijk zijn ze vaak bang dat hij zich bezeert. Vorig jaar startte VeiligheidNL een campagne om ouders advies te geven over hoe ze ‘risicovol spelen’ vaker in de praktijk kunnen brengen.
Volgens ander, Noors onderzoek is risicovol spelen goed voor kinderen. Het zou zorgen voor meer zelfvertrouwen, doorzettingsvermogen en de sociale vaardigheden en fysieke gezondheid van kinderen bevorderen.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
