Elke dag is moeilijk als je je kind verliest. Ook voor Larisse, die haar zoon Daan verloor na 5,5 jaar lijden aan een voedselallergie. Als eerbetoon aan hem maakte ze het kookboek Sterren van de hemel met recepten vrij van veel voorkomende allergenen.
Lees verder onder de advertentie
Toen de kleine Daan een levensbedreigende allergische reactie kreeg, een anafylactische shock, werd het duidelijk dat hij leed aan een voedselallergie. Niet alleen voor koemelk, maar een combinatie van allergieën. De eerste aanval kwam al drie maanden na zijn geboorte. Maar het hield niet op. Tijdens zijn korte leven zou hij nog vaker last krijgen van allergische reacties. Toch probeerde Larisse hem zoveel mogelijk plezier te laten beleven aan eten. Zo kreeg hij bij zijn eerste verjaardag ook een verjaardagstaart, maar dan met courgette. En ook pannenkoeken werden gewoon gebakken. Zelfs al mocht Daan bijna ‘niets’ eten dankzij zijn voedselovergevoeligheid.
Lees verder onder de advertentie
Samen genieten van eten
Tijdens zijn leven was Daan altijd bezig met anderen, zelfs op zo’n jonge leeftijd. Thuis kreeg hij mee dat eten iets kan zijn waar je samen van geniet, zelfs als je de meeste dingen niet mag eten. Hij wilde dan ook graag dat de recepten die zijn moeder voor hem bedacht gedeeld werden met anderen. In de jaren na zijn dood bleef Larisse niet stilzitten. Ze ontwikkelde nog meer recepten om andere ouders en chefkoks te helpen. Twaalf jaar na Daan’s overlijden is er nu het kookboek Sterren aan de hemel. Een verzameling aan recepten voor ouders en professionals. Het boek kost €29,95 en is hier te pre-orderen.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]