Mijn slimme zoon van zeven heeft het syndroom van Asperger – een lichte vorm van autisme. Op het eerste gezicht zie je niets aan hem. Dat is fijn, maar heeft ook een nadeel: als hij grenzen overschrijdt, denken mensen dat hij zich misdraagt. Hij breekt in op elk gesprek en kwekt erop los. Hoe leer ik hem wanneer hij moet luisteren en wanneer hij mag praten?
Lees verder onder de advertentie
Nou, daar vraagt u wat. Zelfs veel volwassenen weten dat niet. Wij denken hierbij aan Do’s oom Henk zaliger, die familiediners gijzelde met zijn monologen. Hij legde hele films uit, scene voor scene. Ook vertelde hij welke bus hij nam naar de bioscoop. Hij werd boos als je hem onderbrak en daarom zaten alle gasten lamgeslagen te luisteren. Hij is nooit getrouwd. Elke vrouw vluchtte weg na de eerste ontmoeting.
Lees verder onder de advertentie
Sociale vaardigheden
Oom Henk had vast ook asperger. Zijn ouders hadden daar nog nooit van gehoord, zodat ze hem niet konden trainen in sociale vaardigheden. U kunt dat wel, en dat kan veel opleveren. Dat weet Els’ vriendin Marieke. Haar asperger-zoon David, nu 24 jaar, werd als kind van alle scholen gestuurd en had geen sociale contacten. Nu studeert hij psychologie aan de VU, heeft hij een leuke vriendin en een paar goede vrienden.
Lees verder onder de advertentie
Een nadeel een voordeel maken
David had twee voordelen: hij was slim, zoals uw zoon, en hij hield van zijn moeder. Dus luisterde hij naar haar als ze hem leerde hoe mensen met elkaar omgaan. Zoals hij nu luistert naar zijn vriendin als zij hem vertelt hoe hij het beste met haar kan omspringen. Dat doen niet alle mannen, daarom is ze zo gek op hem. David is een goede gesprekspartner. Hij focust op wat je zegt, daarna vat hij het samen, om zeker te weten dat hij je heeft begrepen. En daarna geeft hij een afgewogen antwoord. Zijn nadeel is een voordeel geworden.
Gesprekken voeren kan moeilijk zijn voor mensen met asperger. Maar het is dus te leren. Voor de technieken kunt u terecht op de site autismesteunpunt.nl (onderwerp: Autisme en gesprekken voeren). En op participateautisme.be (onderwerp: De sociale vaardigheid bevorderen). Op beide sites staat onder andere: ‘Ik moet niet te lang aan het woord zijn.’ Oom Henk had een heel ander leven kunnen hebben.
Lees verder onder de advertentie
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (11), Emeline (8), Vieve (7) en Lilou (4). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Verhuizen met een groot gezin is al een onderneming op zich, maar de familie Buddenbruck pakt het gewoon aan alsof het niets is. Waar andere ouders al zweten bij het vooruitzicht van één verhuisdoos, verkassen Thaila en Rob met hun hele bups van land naar land.
Francesca, een van de jonge deelnemers uit het programma Niet Klein Te Krijgen, is overleden. Het verdrietige nieuws werd gedeeld op het Instagramaccount van het programma, bij een foto van Francesca op een skateboard.
“Je krijgt er zoveel voor terug”, zeggen we vaak met sarcasme. Maar voor de gezinnen uit de populaire televisieserie Een Huis Vol klopt die uitspraak eigenlijk best aardig. De kinderbijslag die zij jaarlijks op hun rekening bijgeschreven krijgen is niet mis.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Mireille, wiens man een plan heeft waar ze niet achter staat.
Soms heb je van die dagen waarop je van alles tegelijk probeert: werken, huishouden runnen, kinderen vermaken en ergens tussendoor ook nog ademhalen. En precies op zulke dagen lijkt het alsof je peuter een ingebouwd alarm heeft dat afgaat zodra jij even je handen vrij wilt hebben. Dan lonkt een tablet of telefoon wel heel […]